Mousje

Mijn echte naam is Mireille. Ik ben 42 jaar. Ik ben opgegroeid in Kaatsheuvel. Ik was vroeger erg sportief. Kon mijn ei heel goed kwijt in hockeyen. Maar ik heb ook taekwondo, schaken en waterpolo gedaan. Soms tenniste ik en alle schoolvoetbal, volleybal en handbal toernooien was ik present. Af en toe ging ik hardlopen rond de Efteling, maar hockey was echt mijn ding. Ik speelde sinds mijn vijfde en ons elftal was erg op elkaar ingespeeld. Met trots zeg ik ook dat we een goed team hadden. Helaas draaide ik op de laatste wedstrijd van het seizoen over de as van mijn knie. Ik scheurde mijn voorste kruisband af, verdraaide mijn knieschijf en mijn meniscus was gerafeld. Mijn droom viel daarmee in duigen op 16 jarige leeftijd.

Ik ben opgegroeid als oudste van vier meiden. Wij hebben een echte zuster relatie met af en toe de nodige zusterruzies, maar ook de mooie zustermomenten. Twee van mijn zusjes hebben net als ik een eigen zaak. Chantal heeft een kinderopvang de toverdroom http://www.detoverdroom.nl/ die goed loopt. Juliette heeft een eigen kapperszaak Junique Hairstyle https://www.facebook.com/juniquehairstyle en ook zij doet het geweldig. Stephanie heeft geen eigen zaak meer, zij zit in de financiële wereld.

Zelf ben ik werkzoekende en ben ik zzp-er op het gebied van HRM. Vooral Chantal ondersteun ik met HRM vragen en daarmee blijf ik bezig met mijn vakgebied. Een vak waarin ik sinds 1996 werkzaam ben. Voor mij duurde het nogal een tijd voor ik erachter kwam wat ik wilde gaan doen. Ik ben van school naar school gehopt en ook van baan naar baan. Tot ik op een personeelsafdeling ging werken bij het Ministerie van Defensie. En toen wist ik het. Dit was het werk wat ik voor altijd wilde doen.

Mijn man heb ik op mijn werk leren kennen. Gek als je je bedenkt dat we altijd vlak bij elkaar hebben gewoond. We hebben allebei op teakwondo gezeten maar ik in Kaatsheuvel en hij in Waalwijk. We hebben allebei op de Overlaat gezeten, maar omdat we twee jaar schelen nooit in hetzelfde gebouw. We rijden ook allebei motor en daardoor kregen we elkaar in de gaten. Pas toen ik overgeplaatst was en Lex gescheiden, zijn wij bij elkaar gekomen.

Op het gebied van gezondheid heb ik nogal wat meegemaakt. Maar ook in het leven zelf. Het ging niet altijd over rozen en nog steeds niet, maar we blijven optimistisch. Een keer klagen mag, maar dan moet je gewoon door om er misschien later om te lachen. Een aantal verhaaltjes zullen daar over gaan. Gebeurtenissen uit het leven van Mousje.

En voor diegene die het zich afvragen; Mijn nichtjes noemde me vroeger Mick en Mickey. Daardoor is mijn vader me Mousje gaan noemen. Zelfs op het werk. Als hij me Mireille noemde wilde iedereen weten wat ik nu weer had gedaan 😉 Gelukkig was dat niet zo vaak 😀

Een reactie plaatsen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *