Zorgstelsel, je vraagt je af?

28 juni 2015

Als we de actualiteit bij houden, dan zie je ongetwijfeld wel een bericht met betrekking tot zorg. Een bezuiniging hier, een oplichting daar, een controle zus, een rechtszaak zo en tot slot een minister die ter verantwoording wordt geroepen. Schijnbaar is de zorg in Nederland een blaartrekkend en vooral duur verhaal. Ik vraag me wel eens af waarom het in andere landen allemaal veel goedkoper kan. Of is dat maar schijn? Ook vragen ik me dan af of we in Nederland niet bezig zijn met het in stand houden van dure zorg, door het nog duurder te verkopen?

Een mooie volzin toch? Die laatste zin. Maar wat bedoel ik daar mee. Wel het volgende; Heel veel mensen moeten iets vinden van medicijnen. Medicijnen die je in het buitenland of via internet veel goedkoper kan kopen. Maar dan werken wet en regelgeving niet voordelig mee. Ergens maar goed ook dat je niet overal je medicijnen kan kopen, aan de andere kant hebben we het ook niet over een paar dubbeltjes goedkoper, maar euro’s. Gelukkig geldt voor een aantal medicijnen nog dat je die bij een drogisterij kunt halen. En zelfs per drogisterij is er nog verschil in prijs.

Ik kreeg melatonine voorgeschreven van de arts. Ik sloeg stijl achterover toen ik moest afrekenen bij de apotheek. Maar goed het helpt mij goed met inslapen en dus wilde ik een nieuwe lading. Ik ben dus gaan kijken bij drogisterijen en ja hoor daar kwam ik kauwtabletten tegen van 2 mg. Bij de Etos 5,05 euro en bij het kruidvat 4,95 euro. Regelmatig zijn er acties 1+1 of 2+1 Dan sla ik in. Ik ben vele malen goedkoper uit als dat ik het via de apotheek bestel. En je krijgt het niet eens vergoed bij de meeste verzekeringen.

Maar goed toen had ik teststrips nodig om bloedsuiker te bepalen. Ik keek op Boeren medical voor accu teststrips en was 26,95 euro kwijt. Bij Bosman was ik 24,95 euro kwijt. Mijn apotheek liet mij wederom schrikken. Want voor dezelfde strips was ik 74,85 euro kwijt. Hoe dat kan weet ik niet, maar het was voor mij wel een stuk geloofwaardigheid wat weg ging. Je begint dan meer en meer te twijfelen aan de prijzen die doorberekend worden in de zorg naar de verzekeringsmaatschappijen. En wie rekent uiteindelijk af? Precies de verbruiker, want de premie wordt hoger en als die niet hoger wordt, dan wordt het eigen risico met ettelijke tientjes verhoogd.

Nu heb ik hier verzorging in huis gehad. Ik had een externe drain en moest verzorgd worden thuis. De middelen die over waren, werden weggegooid. Nu snap ik dat als het open is, maar dicht? Dat kan toch gewoon gebruikt worden. Nee uit oogpunt van hychiëne bla bla bla. Als ik denk aan het afval van spullen die gemakkelijk gebruikt kunnen worden in de zorg, maar gewoon worden weggegooid, dan zie ik niet alleen geld door een shredder gaan, maar ook een enorme vuilnisberg. Klein formaat is er niet, alles is meteen groot, waardoor 1/5 van het product nodig is per dag en de rest weggegooid moet worden, vanwege houdbaarheid. Waar zijn we dan mee bezig?

In plaats van te kijken naar werkzaamheid van medicijnen, kijken we dan weer naar prijs, waardoor medicijnen vaak verkeerd op elkaar reageren. Ach dan nog maar een pilletje en een zalfje erbij! En uiteindelijk waren we nog duurder uit. Nee dit zijn alleen maar medicatie waar enorme verspilling is. Dan zijn we niet eens gekomen aan rekeningen, expertise, keuze artsen en ziekenhuizen. De ouderenzorg die zo schrijnend is en dat wat je op basis van inkomen moet bijbetalen.

Als je iets gaat mankeren, trek dan maar je portemonnee open. Zeker als je inkomen hebt. Helaas werden wij daar ook mee geconfronteerd. Alles is gebaseerd op bruto inkomsten, niet op je vaste uitgaven eraf. Als “jong” gezin van vijf, krijg je dan rekeningen gepresenteerd, waarvoor je onderhand leningen voor af moet sluiten om ze te kunnen betalen. Natuurlijk er moet ergens een lijn worden getrokken, maar wat er in een gezin binnenkomt aan inkomsten is slechts een klein onderdeel van de economische draagkracht van een gezin. Deze zie je niet meer terug in het hele verhaal van de overheid en instanties. Nee, inkomsten is de maat staaf.

Ook toen mijn schoonmoeder werd opgenomen en opgenomen en opgenomen en weer opgenomen, vroeg ik me niet alleen af hoe de rek was van dat gezin. Hoe mijn schoonouders het voor hun kiezen kregen, met de extra financiële lasten (benzine, parkeergeld, eten enzovoort), maar ook de psychische rek. De verzorging die vier keer op een dag komt en weer afgezegd werd, weer komt en weer afgezegd werd. De druk die bij mijn schoonvader ligt en het amper volhoud. De achteruitgang van schoonmoeder, die nog “gemakkelijk” thuis kan blijven wonen. En dan de beknibbeling van huishoudelijke hulp, wat nog maar 2 uur per week is sinds 1 januari in plaats van 4 uur. En wie het dan moet doen? Geen idee. Zij niet in ieder geval. En een uithuisplaatsing gaat haast niet meer tegenwoordig. Nee vier keer per dag iemand laten komen voor verzorging, een flink aantal hulpmiddelen, regelmatige ziekenhuisbezoeken, wegens gebrek aan adequate hulpen ziekte, een huurhuis(eensgezinswoning) en een paar mensen over de flos, kost toch veel minder als een kamer in een verzorgingshuis.

Nee ziek zijn en ouder worden in Nederland is gewoon een driedubbele straf. Zorg is een zorgenkindje van de overheid, een doorn in het oog van de politici en een grote kostenpost voor Nederlanders die er aanspraak op moeten maken. In de hoop dat er bij een paar mensen de ogen open gaan….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *