En rij toch niet stilletjes mijn…

25 maart 2015

Op het moment dat je financieel tegenslag hebt hoop je zo erg dat daar snel een einde aan komt. Natuurlijk ga je je inkomsten en uitgaves serieus onder de loep nemen. Zeker als daar een rekening van het CAK komt die drie keer zo hoog uitvalt als verwacht. Maar goed ook dat gaat geregeld worden. Maar stiekem ga je ook hopen. Ik speel al jaren mee met de postcodeloterij en de vriendenloterij. De hele maand maart gaat er dagelijks een ton uit.

Wat zou dat een welkom bedrag zijn op dit moment. Ineens kunnen we dan al onze rekeningen betalen. We kunnen dan in een keer onze schuld aflossen. En dan nog houden we geld genoeg over om onze droom te verwezenlijken, een stukje opzij te zetten en met de rest onze hypotheek iets om laag te brengen. Nee met een geldprijs van een ton zijn wij al hyper gelukkig. Natuurlijk zijn we met alle kleine beetjes al blij, maar laten we wel wezen, wie droomt er niet van het winnen van een groot bedrag.

Wij hebben al wat vaker prijsjes gewonnen hoor. Maar verder als een boek, DVD, een uitje of een dinerbon zijn we nog niet gekomen. Ook leuk om te krijgen hoor, maar toch net wat anders. Soms om even van die knoop in mijn maag af te zijn, begin ik met dromen over een grote geldprijs. Ik kan dan een heel klein beetje dat rotgevoel kwijtraken.

Ja onze droom. Toen we dit huis kochten zeiden we, dat als we het geld er voor hebben, we gaan uitbouwen en een mooie tuin aanleggen. En daar kun je mooie dromen over hebben. Je huis honderd keer opnieuw inrichten eindelijk die open haard of kachel die we zo graag willen. Een schitterende tuin die niet omgeploegd wordt door de honden en verbouwd word door de kinderen. Een ruime woonkamer en een aparte ruimte om te eten. Meer ruimte om in te leven. Nee wij hoeven niet een ander huis. Wij wonen wat dat betreft hier goed. Maar er mag nog best wat aan de tuin en het huis gedaan worden.

Ach ja die enorme geldprijs. Nee niet van miljoenen, want dat hoeft echt niet. Maar een of twee ton zou al onze dromen verwezenlijken. En dan zullen daarna vast wel weer andere dromen komen hoor. Je moet tenminste iets te dromen overhouden. Dingen om naar uit te kijken. Dingen die we samen leuk vinden. En gelukkig hebben mijn man en ik toch aardig dezelfde dromen. Is ook wel handig toch? Dus postcodeloterij met die aardige Gaston: “En rij toch niet stilletjes mijn huisje voorbij.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *