Stichting Jacob’s Ark – Basset Rescue

4 december 2015

Na Luna’s dood, zijn we een tijdje op zoek gegaan naar een maatje voor Angel. De wensen die wij (lees Angel) hadden, waren echter zo specifiek dat we de zoektocht in rustig vaarwater hebben gezet. Misschien is het toch maar beter te wachten tot Angel er niet meer is. Ondanks dat houd ik wel een aantal sites in de gaten. Als er namelijk met spoed een gastgezin gezocht wordt en het klikt met Angel, dan is een extra hondje altijd welkom. Zo houd ik ook Stichting Jacob’s Ark – Basset Rescue al een tijd lang in de gaten. Ik houd van alle honden, maar Bassets… zucht.. En er komen me toch leuke lieve hondjes voorbij. Best schrijnend als je bedenkt dat zo’n schat wordt afgestaan ter adoptie. Ik neem een hond als maatje en voor zijn/haar leven. Dan is het al moeilijk als er dan van die lieve schatten worden weggedaan. En soms lees je dan een verhaal, waar ik het niet droog bij houd.

Vandaag het verhaal van Mars:

12291948_789334811177249_5627551002231943748_o

Afgelopen woensdag is Mars in opvang gekomen. (4 december 2015)
Mars is een beetje bang maar dat is niet zijn grootste probleem:
Vandaag zijn we namelijk met Mars naar de dierenarts geweest voor de standaard gezondheidscheck en daar bleek dat zijn gehele Bekkie compleet ontstoken is. Zijn tandvlees,de binnenkant van zijn wangen en enorm veel tandsteen. Zoveel zelfs dat je bij 2 kiezen tot op de kaak kan kijken. Er moeten een aantal kiezen getrokken worden en alles zal goed gereinigd moeten worden. Ondanks het feit dat we daar geen geld voor hebben, hebben we toch een afspraak gemaakt voor a.s. maandag. Mars moet zoveel pijn hebben van dat bekkie dat we gewoonweg niet willen wachten.

Nu hebben Bassets bij uitstek een zielig bekkie, maar toen ik dit las zat ik met tranen in mijn ogen. Omdat ik de site goed in de gaten hou en op Facebook hun pagina heb geliked, weet ik dat ze heel veel honden op dit moment hebben zitten die een nieuw adres zoeken. Zo heb ik nu al een zwak voor Joep een Fauve de Bretagne en Barney een echte Basset. Elke dag laat ik mijn man wel een hond zien en soms zegt hij dan “die had ik toch al gezien.” Hij weet donders goed waar ik mee bezig ben. Toch als ik dan een Mars voorbij zie komen dan denk ik “Kon ik die maar opvangen of zijn onkosten betalen.” Deze Stichting doet het, maar als je telkens zulke honden moet redden, dan is de bodem van de put toch wel in zicht, lijkt mij.

Donna

Ik kijk eens op hun Facebook. Hebben zij laatst ook niet een Basset gered uit het voormalige Oostblok? Ja ik weet het weer Ardon die een Donna bleek te zijn. Hier haar verhaal:

11703520_730510100393054_2248915525835079808_o

Enige tijd geleden werd ons gevraagd of we iets konden betekenen voor Ardon , een bassetkruising die in een asiel in Roemenië verbleef. Na het horen van het verhaal van Ardon konden we niet anders dan ons in gaan zetten voor dit diertje . Ardon verblijft namelijk al 7 jaar in dat asiel en omdat hij extreem angstig is ,is hij ook 7 jaar niet uit zijn hok geweest. Het asiel huist namelijk 300 honden en wordt gerund door 5 vrijwilligers . Geen tijd dus om zo’n angstige hond extra aandacht te geven en te laten wennen aan mensen ,halsband en/of riem.Toen wij belangstelling toonden voor Ardon werd er speciaal tijd vrijgemaakt om hem voor het eerst naar buiten te halen en de andere honden te zien. Het filmpje daarvan wordt nog geplaatst.
Afgelopen zaterdag (jawel de heetste dag van het jaar) was het zover en gingen we Ardon ophalen in Vacha Duitsland. Ardon mocht voor het eerst na 7 jaar uit zijn hok. Filmpje

11698965_730140667096664_672616190662478775_o

In een omheinde tuin en aan de riem even een wandeling om de pootjes te strekken. Een “echte “kennismaking met de rest van de honden is nog teveel van het goede. Van een afstandje kijken en luchtjes opvangen is voor nu genoeg.

Deze foto van Ardon (nu Donna) is gemaakt afgelopen november!
Na aankomst bleek dat Ardon geen reu maar een teefje was en dus hebben we haar naam veranderd in Donna.
Mensen zijn nog doodeng en riemen en tuigjes nog helemaal niet aan de orde .
Maar het leven in een roedel begint te wennen en zoals je hieronder in het filmpje kan zien gaat ze best met stapjes vooruit.

11751816_736396973137700_968854803729764577_n

Donna is een bassetkruising. Momenteel is ze zo angstig is dat ze nu medicatie krijgt om zich een beetje open te stellen voor andere gevoelens. Er is nog een lange weg te gaan met Donna, maar ze geven de moed niet op met haar.

Een paar stukjes die ook op de facebookpagina geplaatst staan met foto’s en filmpjes. Als je dat zo leest, dan krijg je, net als ik, bewondering voor deze mensen. Het doorzettingsvermogen en de liefde voor dieren lijkt eindeloos. Maar helaas zijn ze ook afhankelijk van andere mensen. Natuurlijk mensen die deze dieren als ze zijn opgelapt willen adopteren en verzorgen tot aan het eind van hun leven. De gastgezinnen die voor de dieren zorgen en begeleiden als er geen plaats is bij de Stichting zelf. Maar natuurlijk ook financieel. Donateurs die het mogelijk maken dat ze dit goede werk kunnen blijven doen. Dat een Donna de juiste begeleiding krijgt en zo een lief maatje wordt. Dat Mars weer gezond wordt, want man o man wat moet dat beestje een pijn hebben op dit moment.

Als ik de mensen achter de Stichting spreek met de vraag of ik iets mag schrijven over hun en hun foto’s mag gebruiken, dan krijg ik nog meer schrijnende gevallen te horen.

We zetten alles op alles om deze dieren weer een gezond en gelukkig thuis te kunnen geven.  Op onze website en FB pagina staan nog niet eens alle honden. De ergste gevallen zitten nog achter de schermen omdat ze echt nog niet plaatsbaar zijn ivm hun gezondheid . We hebben Max die momenteel op de ontstekingsremmers en pijnstillers zit ,zodat hij straks een operatie kan doorstaan.  Jessy die fysiek helemaal niet klopt en waar we maar niet kunnen ontdekken waar het mis gaat en geen geld hebben voor een heel uitgebreid onderzoek. Etc etc. Soms is het echt een ramp en moet je de minder ernstige gevallen laten wachten omdat de financiën het niet toelaten. Voelt zeer zeker niet goed maar helaas kunnen we niet anders.Ook al hebben we heel goede banden met de dierenarts die zeer zeker financieel met ons meedenkt. Dat mag ook gezegd worden denk ik.

Deze week 5 nieuwe honden binnen, denk dat er plaats gemaakt moet worden voor de kerstboom (of een nieuwe pup voor eronder).

Ondanks alles blijven ze optimistisch. Ik heb ook erg de indruk dat “kan niet” en “gaat niet” niet in het woordenboek voor komt. Tenzij het welzijn van de ‘Basjes’ het niet toelaat, blijven ze doorgaan. En als jij na het lezen van dit stukje nog vragen hebt, je wil aanmelden als gastgezin of interesse hebt in een van de honden, neem dan contact op met Stichting Jacob’s Ark. Op de website staat de info hoe ze te werk gaan. Maar het zou nog fijner zijn als je deze kanjers zou willen steunen door te doneren. Hieronder lees je hoe je dat kunt doen.

Het zijn overigens niet alleen Bassets die ze onder hun hoede hebben genomen. Jip is een Berner Senner en Takkie een echte langharige Tekkel. Ook deze honden zijn welkom en nog belangrijker, ze zijn op zoek naar een gouden mandje. Kom! kijk eens naar die lieve snuitjes en lees de informatie goed. Ben jij iemand die ze, voor hun nog resterende hondenleven, liefdevolle aandacht en verzorging kan geven, haast je dan. Voor je het weet heeft iemand anders ze al geadopteerd.

 

Wordt vaste donateur van de stichting !

Al met € 1,- per maand helpt u ons en dus de bassets enorm .

Omdat het steeds moeilijker wordt om gastgezinnen te vinden gaan we meer en meer toe naar één centrale opvangplek. Dit brengt echter meer kosten met zich mee omdat ook de kosten van voeding en verzorging steeds zwaarder beginnen te wegen.

Om toch zoveel mogelijk bassets te kunnen helpen, vragen wij dan ook uw hulp.

Ons rekeningnummer is; NL57KNAB0729804860 t.n.v. Stichting Jacob’s Ark te Neeritter

BIC ; KNABNL2H

 

 

2 gedachten over “Stichting Jacob’s Ark – Basset Rescue

  1. Wat een mooi en lief stuk.

    Ze zijn echt geweldig bij de stichting en het zou fijn zijn als er meer gastgezinnen komen en vooral donateurs.

    Toppers zijn jullie Hélène en Jet

  2. Heel mooi geschreven!
    Het zijn inderdaad mensen met een gouden hart en zo zouden er meer moeten zijn.
    Ik zelf heb vroeger een basset hound gehad… Ook eentje die mij een klein fortuin heeft gekost aan dierenarts kosten. Maar ik kreeg er dubbel zoveel liefde van terug (en kwijl, heeeel veel kwijl 😉 ) Zo ben ik trouwens ook iemand tegen gekomen van st. Jacobs ark. In de dierenkliniek in ell.
    Nu volg ik ze op fb.
    Helaas kan ik nu geen basset adopteren of opvangen omdat dat niet gaat met ons beagletje (ook een ex asielbeestje).

    Maar laten we maar hopen dat vele mensen dit verhaal lezen en 1 euro per maand kunnen missen. Het zou de basjes echt helpen.

    Groetjes.
    En succes met de zoektocht naar een vriendje voor angel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *