Berlijn

10 februari 2015

Hoog op mijn verlanglijstje staat een paar dagen Berlijn. Al vanaf mijn jeugd eigenlijk. Geschiedenis vind ik super leuk en scoorde daar ook mijn hoogste punten. Voornamelijk als het gaat om de eerste en tweede Wereldoorlog dan ben ik nieuwsgierig. Een mooi nummer vind ik nog altijd ‘Over de muur’ van het klein orkest. Na al die jaren nog steeds een geweldige tekst. In 2001 kwam het boek uit van Ellen Sesta ‘Tunnel naar de vrijheid’ en ik heb de Nederlandse versie meteen aangeschaft.

Dat is een boek waar ik geen spijt van heb gehad. Wat geweldig om te lezen. Ik waande mezelf even terug in de tijd en als vrijwilliger die aan het graven was in spanning en angst. Eigenlijk niet voor te stellen dat het nog niet eens zo lang geleden is dat de Berlijnse muur er nog stond en deze praktijken plaatsvonden. Wat bizar dat mensen van mijn leeftijd zo in angst leefde terwijl nog geen 100 meter verder het walhalla was van de westerse beschaving. De verschillen van rijk en arm, vrij en ingeperkt, zulke grote verschillen zo dicht bij elkaar.  Mensen die hun leven waagde voor anderen. Een aanrader dat boek.

Na het lezen van dat boek verlangde ik nog meer naar Berlijn. Ik wil graag op de plaatsten zijn beschreven in het boek ‘Tunnel naar de vrijheid’. Nee gelukkig dat stuk geschiedenis is voorbij. Maar het maakt toch een groot onderdeel uit van het hier en nu. Ik weet nog goed de beelden van het afbreken van de muur. De recessie waarin Duitsland daarna in verkeerde. Immers zo’n grote economische verschillen konden ze niet in een dag, week, maand of jaar goed maken. Daar ging echt wel een tijd overheen. Maar toch was het merendeel gelukkig over de keuzes toen gemaakt. Weg met de muur. Weg met de dreiging van het Oosten. Weg met communisme naast de deur.

Ook Nederland anticipeerde daarop. Het afschaffen van de dienplicht was onder andere een gevolg ervan. Er kon meer op Defensie bezuinigd worden, immers er was geen directe dreiging meer. Normaal was Nederland afhankelijk van de Duitse economie, echter wij bleven stabiel. Nederland zat in de lift toen. En toch lonkte Berlijn naar mij. Regelmatig bezoek ik sites waar ze reizen aanbieden naar Berlijn. Met mijn man al een paar keer over gehad. “Schat ik wil zo graag een keer naar Berlijn.” Misschien moet ik dat een keer anders aanpakken. Hij heeft hem namelijk helemaal niet op zijn lijstje staan.

Ja ik ga binnenkort gewoon een keer naar Berlijn. Met eigen ogen zien wat drie studenten met een hand vol vrijwilligers heeft bereikt. Kijken in de Bernauerstrasse, bij Check Point Charlie, Brandenburger Tor en meer. Ik wil rondlopen en bewonderen. Mezelf afvragend hoe het nog niet zo lang geleden zo anders was. Nee echt! Ik ga binnenkort naar Berlijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *