Wij nuchtere Nederlanders in een zorgstaat

12 september 2015

Tegenwoordig is het een sport om dingen uit te lekken naar de pers. De pers bepaald wat op welk moment waardevol is. Maar wat is er momenteel waardevol voor onszelf?

Voor mij op dit moment mijn gezin, de portemonnee en het welzijn van mijn gezin en familie.

En vooral op dat laatste puntje schieten we massaal te kort vind ik. We, daar bedoel ik mee; Nederland en de Nederlandse staat.

Dan gaan we bezuinigen!

Sinds de crisis Nederland bijna vleugellam sloeg, kwamen we “bij zinnen” door te gaan bezuinigen. Op zich niet erg, maar als je erin doorslaat en gaat bezuinigen als een kip zonder kop wel. Bang afgerekend te worden door collega’s en de media beginnen ze (de ministeries) erg optimistisch aan een opgedrongen taak. Vooral Defensie, de politie en de zorg moeten het vaak ontgelden. Als het immers om bezuinigingen en korten gaat mogen deze ministeries als eerste inleveren.

Elke bezuiniging kost alleen bergen met geld. Politieke ingevingen die vrijwel niets te maken hebben met daadwerkelijke bezuinigingen, maar alles met vriendjespolitiek en het inwilligen van oude beloften liggen daarin vaak ten grondslag. (sluiting van vliegbasis Twente en de verhuizing van de P&O tak naar Enschede is daarvan een groot voorbeeld)

Snijden hier en snijden daar!

Werknemers zijn slechts pionnetjes, klanten zijn een bijzaak en beloftes inwilligen het belangrijkste goed. Een minister hoeft zich slechts een regeerperiode te verantwoorden, daarna is het zaak voor de opvolger die er ook zijn stempel op wil drukken of ter verantwoording wordt geroepen. Nee het verstand in deze, is ver te zoeken. Als een commercieel bedrijf op deze wijze een reorganisatie zou moeten uitvoeren, zou men al 10 keer failliet zijn gegaan. Immers elke reorganisatie van deze omvang kost in beginsel vele malen meer geld als dat het op levert. En dan nog de vraag of hij effectief genoeg is op termijn. Voor die vraag tot een antwoord leidt, is de volgende bezuinigingsronde al ingegaan.

En we blijven nuchter!

Onze zorgstaat wordt langzaam weg gesaneerd, maar we moeten wel nuchter blijven daaronder. Dat is de boodschap die is uitgelekt. Wij Nederlanders moeten nuchter blijven. Maar kunnen we nuchter blijven als een PGB waar we deels afhankelijk van zijn tijden (maanden) lang niet uitbetaald wordt. Kunnen we nuchter blijven als we onze dementerende en hulpbehoevende ouders aan de kant geschoven zien worden omdat bezuinigingen het niet toelaten dat ze naar een bejaardenhuis kunnen gaan. Ze moeten thuis blijven wonen en mantelzorg moet het gat in de begroting dekken. Blijven we nuchter als we dat gat onmogelijk kunnen dekken. Kunnen we nuchter blijven als we de mantelzorger ook mantelzorg moeten bieden omdat die het niet aan kan. En wie van de nuchtere is er dan over om diens hand vast te houden.

Nuchter of ontnuchteren.

Nee ik zet het dan op een gegeven moment op een zuipen. Gelukkig ik ben de 18 gepasseerd dus ik mag. Met mijn maten of vriendinnen. Samen verdrinken we ons verdriet maar weg en houden wij ons hoofd hoog, zodat we tijdens het nuchtere zuipen niet verzuipen. Het moet niet gekker worden toch! Maar terug zoals het was zal het niet meer komen. Dat is nog meer gezichtsverlies denken de hoge heren en dames.

Ik ga komende week maar weer bellen. Bellen met de gemeente Kaatsheuvel. Ik ga ze de vraag stellen hoe het kan dat er van de vijf en half uur huishoudelijke hulp eerst drieënhalf uur wordt afgenomen. Er dan een keukentafelgesprek komt en de aantal uren weer omhoog gebracht worden om ze vervolgens door de gemeente een week later weer teruggeschroefd te zien worden naar toch weer twee uur. Waarom ze, als ze het schrijnende verhaal aanhoren van mijn schoonvader, ze niet opperen om ondersteuning voor de mantelzorger, bijvoorbeeld door vervangende zorg of begeleiding, dagbesteding en kortdurend verblijf, aan te bieden. Het zijn allemaal mogelijkheden, maar nooit genoemd. En ondertussen is de mantelzorger aan het einde van zijn latijn. Dat terwijl hij net een half jaartje is opgeknapt van een burn-out omdat hij zijn zorgtaak zo serieus nam.

Nee Nederland lijkt al lang geen zorgstaat meer. Eerder worden we aan alle kanten uitgelachen. Medicijnen bij jullie zo duur? Belachelijk hier kosten ze nog niet 5% van de prijs bij jullie. Dan sta je weer te kijken en denk je: Heb ik het echt zo goed in Nederland? Wij zijn toch NUCHTER?!? Of is in deze nuchter ‘geloven in wat er ons voorgespiegeld wordt’.

Ach het zal allemaal wel. Morgen haal ik weer mijn schouders op en zet ze eronder. Maandag weer een nieuwe week en dan gaan we maar weer bellen in de hoop dat er aan de andere kant iemand mij wil en kan helpen. in de hoop dat er iemand in Den Haag het licht ziet. In de hoop dat tegen de tijd dat ik echt oud ben en hulp hard nodig heb, ik die hulp wel krijg.

 

Een gedachte over “Wij nuchtere Nederlanders in een zorgstaat

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *