Sta samen sterk

15 november 2015

12246858_1019520184736641_7179013346056024404_n

Terwijl ik bij Musicals in Concert zit in de Ziggo Dome krijg ik een what’s app binnen van mijn man. Mijn telefoon die gevallen is, is overleden. Het scherm was gescheurd en hij kon hem niet maken. We maken er een geintje om, want het is niet belangrijk als je mag genieten van Nederlands beste musical artiesten. Ik zie een nieuwsbericht van RTL binnenkomen en uit gewoonte tik ik die nog net aan. WTF! Aanslagen in Frankrijk al zeker 40 doden. Even voer ik terug naar januari dit jaar. Charlie Hebdo de aanslagen daar en op een Joodse winkel, ook in Parijs. Nee toch niet weer. Ik laat het mijn vriendin lezen. Snel, want ik wil het niet laten overheersen nu. Straks is vroeg genoeg. We concentreren ons op de show. Die geweldige show waar we allebei graag naar toe wilde en waar we gratis naar toe mochten via een actie van musicalclub.nl. Het is spectaculair en sta met kippenvel op mijn armen als Willemijn Verkaik haar uithalen weer doet in drie talen. Wat is ze geweldig. En daarmee niet gezegd dat de andere minder waren hoor.

Onderweg kletsen we er vrolijk op los en als we bijna thuis begint het nieuws tot me door te dringen. “Dadelijk zet ik nog even de tv aan. Lex zal al wel naar bed zijn, maar ik moet weten wat er is gebeurd daar.” Ik ben een beetje ongerust over mijn vriendin Daantje die in Parijs woont. Immers aanslagen op een restaurant, café en een concertzaal dat is gewoon bewust onschuldige mensen vermoorden. Thuis aangekomen blijkt Lex inderdaad al op bed te liggen. Ik zet de tv aan en pak iets te drinken. Zodra ik zit valt mijn mond open. Mijn gevoel was juist. Onschuldige mensen zijn vermoord en waarom? Dit is gewoon te erg voor woorden. Ik blijf kijken tot na de inval bij Bataclan. Ik gruwel als dan blijkt dat daar een massa afslachting heeft plaatsgevonden. Verslagen voel ik me als ik naar bed ga. Mijn hart huilt, mijn gedachten zijn bij de Parijzenaren, slachtoffers en nabestaanden.

12249725_1019558154732844_9097549477242225136_n

De volgende dag kijk ik eerst op het nieuws. De kinderen hebben we niets verteld. Vandaag is het de intocht van Sinterklaas. Laat ons daar maar even op concentreren voor hun. Jochem Myjer is niet in paniek en doet een geweldige oproep. Toch zijn er weer mensen die daarop wensen te discussiëren. Ik snap dat niet. Het is zo zinloos. De tegenstanders van Zwarte Piet roepen het hardst dat dit evenement afgeblazen had moeten worden, maar toch zijn ze weer fanatiek met een hand vol schreeuwers erbij. Ik begrijp nog steeds niet dat volwassenen met zo veel overtuiging kinderen van hun onschuld willen beroven door te roepen dat Zwarte Piet racisme is. Hard moet ik lachen als een zwarte Sinterklaas niet met Zwarte Piet op de foto wil en nog harder moet ik lachen om wat die Piet dan zegt. “Ik voel me gediscrimineerd!” 1-0 voor diegene die in het kinderfeest geloven en niet in achterlijk gedrag van ouderen. Immers ouder worden doen we allemaal, maar volwassen worden is een keuze.

resize(foto: Niels Kloeze)

Ik kijk weer op het nieuw en facebook, uit de buurt van de kinderen. Mijn foto verander ik. Ik pik van iemand een plaatje en daarna de Franse vlag eroverheen. Nee het is te erg wat er in Parijs weer is gebeurd. Toch stromen langzaam berichten binnen van achterlijke PVV aanhangers en van het Vlaams Blok. “Grenzen dicht”, roepen die lui hard. Persoonlijk een dom gehalte aan meelopers, die niet begrijpen waar het gevaar schuilt en wie het aanwakkeren. Gelukkig heeft Facebook de optie om die berichten te blokkeren en met liefde heb ik dat gedaan. Een van mijn facebook vrienden en oud collega bij Defensie, heeft ook een foto neergezet met de tekst te delen als je meeleeft met de slachtoffers en nabestaanden. Daaronder reageert weer zo’n debiel met woorden in de strekking van “Ik deel niet want we halen die mongolen zelf binnen, maar ik heb wel respect voor de nabestaanden en slachtoffers.” Dan schiet het bij mij verkeerd en ik antwoord dan ook met: “Juist dit antwoord betuigd van weinig respect.” en “Waar het hart vol van is.”

12227594_1651293498471475_7804160819239888347_n

John Voll

Ik weet dat ik het eigenlijk heb gevoerd en dat het fout is, maar na zoveel bullshit was ik het zat. Bleek ook wel want volgens hem was ik een linkse rakker omdat ik bij Defensie werk. En toen ik reageerde met arm schaap ging die helemaal door het lint. Toch is dit eigenlijk een heel goed voorbeeld wat er gebeurd om ons heen. We voeren haat met haat. Vaak doen we dat onder het mom “Vrijheid van meningsuiting”, maar het is niet meer als verwijten en haten. Ik was dan ook blij dat mijn oud collega dat plaatje en vooral de teksten erbij heeft verwijderd. Dat hoort niet op zo’n dag en ik heb er dan ook spijt van. Ik gaf een slecht voorbeeld. Ik heb daarna maar opgeschreven:

Om een gezonde fruitschaal te hebben, moet je niet appels eruit halen, maar haal je rot fruit eruit.

mousje.

Maar zag later nog een veel beter plaatje als mijn verzonnen spreukje. Nee, laten we werken aan een tolerante samenleving. Laten we de daadwerkelijke schuldige aanwijzen van deze aanslagen en niet mensen met eenzelfde geloof, huidskleur of afkomst. Laten we vooral een samenleving zijn die hecht is en niet verscheurd is en in angst zit. Want dan hebben de hufters die hier verantwoordelijk voor waren gewonnen. En dat is het laatste wat we moeten doen. Hun laten winnen.

Sta op voor Frankrijk, voor Parijs, voor de slachtoffers en nabestaanden!

Sta op tegen terrorisme en tegen haatzaaierij!

Alleen vrede zal zegen vieren!

Samen staan we sterk!

media_xll_8163537 Luister hier zijn eerbetoon

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *