Straks laten vaccineren tegen baarmoederhalskanker

1 september 2015

Hevige discussies worden gevoerd op het internet. De één slaat de ander om de oren met een onderzoek. Het medicijn DES, de onderzoeken en uitwerkingen worden erbij gehaald om nog eens een punt te maken. Ik twijfel niet snel, maar door het onderzoek twijfel ik even. Dan kijk ik naar de datum. Jeetje dat is al een oud stuk. Ik kijk bij RIVM en lees daar iets heel anders. Gelukkig mijn kinderen hoeven nog niet, maar ik ga er eens serieus voor zitten en zet mijn gedachten eens op een rijtje.

Het is januari 2007 en we zijn al een jaar aan het proberen zwanger te worden. Ik zit op mijn werk en de telefoon gaat. “Met dokter B. Ik bel je even om te laten weten dat ik de uitslag van je uitstrijkje terug heb. Je moet niet schrikken hoor, maar er zijn afwijkende cellen gevonden en ik ga je doorverwijzen naar de gynaecoloog.” Mijn huisarts verteld nog meer en probeert me telkens weer gerust te stellen, maar het enige wat ik hoor is PAP3A. Ik leg de hoorn neer en mijn collega schrikt van mijn witte gezicht. Hij gaat een beker thee halen voor me en tranen rollen over mijn wangen. “Misschien is het nog niet zo heel erg, want je huisarts zei dat je je niet ongerust moest maken.” Maar wat snapt hij er nou van, denk ik dan. Ik bel mijn vriend en leg al snikkend het verhaal uit. Voor de rest van de dag neem ik verlof en ga naar huis.

Mijn vriend en ik gaan aan het googlen en vinden gelukkig behoorlijk wat informatie. Een week later zit ik al bij de gynaecoloog en mijn kinderwens is niet in gevaar. Maar ze moeten kijken en dan cellen wegnemen. Nog een uitstrijkje maar wat uitgebreider. Die blijkt ook PAP3A te geven en ik krijg een hot-loop. We mogen ook naar fertiliteit, want we zijn al halverwege de dertig en al ruim een jaar bezig. Het is begin april en de hot-loop staat voor 1 mei. Een week voor de hot-loop doe ik vier testen. Zwangerschapstesten wel te verstaan. Ik blijk zwanger te zijn. Wat nu? Ik ben door het dolle heen, maar door al dat gebeuren rondom de baarmoederhals, zo onzeker als de pest. In plaats van de hot-loop krijg ik een eerste echo en gedurende de zwangerschap wordt ik extra in de gaten gehouden. Toch hangt er een kleine wolk boven mijn hoofd tijdens de zwangerschap. Er gaat veel niet geweldig, maar ook dit is één van die dompers.

De pap-uitslagen schommelen heel erg tussen de 1 en de 3A en als hij binnen een half jaar van 2 naar bijna 3B gaat wordt er meteen een nieuwe hot-loop ingeplant. Rigoureus halen ze een stuk van mijn baarmoedermond weg. Niet lang daarna ben ik zwanger van de derde. Door de ingreep zijn ze even bang dat de cervixlengte te kort is, maar dat blijkt gelukkig niet het geval. Toch brengt ook dat een beetje extra spanning met zich mee.

Inmiddels is mijn baarmoeder verwijderd, maar helaas konden ze mijn baarmoedermond niet verwijderen. Ik krijg nu elk jaar een uitstrijkje op dat stukje baarmoedermond wat ik nog heb. Een paar jaar geleden zou het me nog wat gedaan hebben, nu nog nauwelijks iets. Het is gewoon niet anders. Wel heeft het mijn mening naar baarmoederhalskanker enorm beïnvloed. En dan met name de inenting tegen het HPV-Virus. Ik ben dan ook voorstander van inenting. Toch lees je ook andere berichten erover. En dan ga je voor jezelf een aantal dingen op een rijtje zetten.

Ik wist bijvoorbeeld niet dat “Het virus wordt overgedragen door seksueel contact. Dit hoeft niet per se vrijen te zijn, het kan ook overgedragen worden via de huid van je handen en vingers.” Ik dacht zelf dus alleen door het vrijen.

Ik wist dat het aantal besmettingen hoog was en toch als je het cijfer leest schrik je weer “Ongeveer 8 van de 10 mannen en vrouwen raakt ooit besmet met het HPV-virus.” en “Er zijn ruim 100 verschillende varianten van dit virus. Een aantal varianten kunnen baarmoederhalskanker veroorzaken. De varianten HPV16 en HPV18 veroorzaken samen ongeveer 70% van alle gevallen van baarmoederhalskanker.”

Baarmoederhalskanker bleek pas in 2005 geen kanker te zijn. Het tast je cellen aan en daardoor werd het kanker genoemd, maar in tegenstelling tot kanker wordt baarmoederhalskanker veroorzaakt door een virus. Daarom kun je je er ook tegen inenten. Het virus kan zorgen voor veranderingen in deze cellen. Deze afwijkende cellen verdwijnen ook vaak vanzelf. Soms kunnen deze zich ontwikkelen tot kankercellen. Tussen het moment van besmetting en het ontstaan van baarmoederhalskanker zit meestal meer dan 15 jaar.

Waar ik dan weer meer van schrik is dat elk jaar ongeveer 600 vrouwen in Nederland baarmoederhalskanker krijgen. En 200 vrouwen per jaar aan baarmoederhalskanker overlijden.

Als ik lees in de berichten van tegenstanders over ernstige bijwerkingen en overlijden ben ik toch alert en ga zelf googlen. Het rapport gaat over een ander middel dat in Nederland wordt gebruikt. Dus ik kan het eigenlijk al niet vergelijken. De bijwerkingen zijn vergelijkbaar met bijwerkingen van andere soort inentingen. Niet schrikbarend ernstig dus. Er is nog nooit iemand overleden aan de inentingen. Je kunt er niet onvruchtbaar van worden immers de stoffen die worden gebruikt hebben geen invloed op de voortplantingsorganen. En dan waar men mee strooit is DES. Maar DES werd gebruikt tijdens de zwangerschap en deze inenting mag niet als je zwanger bent. Daarbij zijn regels en controles natuurlijk veel strenger geworden als destijds. Nee je kunt het in mijn optiek ook niet meer met elkaar vergelijken.

Nog iets meer als 5 jaar en dan krijgt mijn oudste deze prik. Ik laat ze wel inenten. Zeker na het lezen van wat objectievere informatie als de anti-inenting propaganda van een aantal. En ik hoop vooral dat die inenting voldoende is tegen baarmoederhalskanker. Ik hoop namelijk nooit dat een van mijn dochters een telefoontje krijgt, zoals ik die kreeg. Ondanks dat het goed te behandelen en te controleren is, is het toch niet niks.

 

Lees voor meer informatie: RIVM vaccinatie tegen baarmoederhalskanker

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *