Afvallen met kinderen

22 februari 2015

Toen ik mijn man leerde kennen woog ik 75 kilo. Met 1.70 een goed gewicht. Ik voelde me er goed bij. In die tijd dronk ik elke avond alcohol. Gewoon omdat ik het lekker vond en gezellig. Ik was thuis en als echte bourgondiër hoort daar lekker eten en een drankje bij. Ook was ik verslaafd aan mijn sigaretten. Ik rookte op het laatst bijna 50 sigaretten op een dag. Tja ik was naast bourgondiër ook een asbak.

Ik had me altijd voorgenomen dat als ik de ware tegen zou komen en we wilde aan kinderen beginnen, dan zou ik daarvoor gestopt zijn met roken. Aangezien mijn man anti roken was stopte ik met roken voor hij bij mij introk. Cold Turkey ben ik gestopt en mènnnn, ik heb zo’n beetje alle afkickverschijnselen gehad die je maar kunt krijgen. Sigaretten dansend voorbij zien komen, koud en dan warm, zweten, op zijn kop in de prullenbak voor een peukje, je dagen niet kunnen concentreren en een dikke keel hebben snakkend naar een sigaret.

Eigenlijk best triest als ik het zo terug lees, maar ik was verslaafd. Ik durf ook niet een sigaret te roken, want dan ben ik weer verkocht. Toen ik stopte met roken was ik veel aan het gamen. Ik had toen een hand vrij. Want normaal was het zo dat ik een peuk in mijn handen had en af en toe een slokje port nam, nu was het als ik zin had in een trek ik een slokje port nam. Aangezien ik heel goed tegen alcohol kan merkte ik na een fles port niks. En dus een fles port op een avond werd eerder gewoonte als uitzondering. Daardoor vlogen de kilo’s er aan. Nee ik werd niet dik van het eten, maar van de zoete port. En toch was ik niet verslaafd aan alcohol, want ik kon heel goed zonder.

Toen ik eindelijk zwanger bleek te zijn heb ik geen drup aangeraakt tot ik weer stopte met kolven. Daarna ging ik weer verder met wijn. Uiteindelijk met zwangerschappen en slechte gewoontes woog ik topzwaar afgelopen zomer 115 kilo. Net voor de zomervakantie ben ik dan ook begonnen met alcohol vaker te laten staan. Dat hielp een klein beetje. Voor ik opgenomen werd, eind september, voor een operatie woog ik 113.8 kilo. Door ernstig ziek te worden als gevolg van complicaties woog ik 107,6 kilo. Ik vond mijn gewicht nooit echt zo’n probleem en wilde niet gefrustreerd gaan lijnen.

Ik ken mezelf. Als ik iets doe, doe ik het zo streng dat ik mezelf ook niks gun. Nee dat wilde ik niet. Maar ik wilde wel mijn levensstijl omgooien. Daar waar ik mijn kinderen gebruikte als excuus om niet te ontbijten, ging ik samen met ze aan tafel zitten om te ontbijten. Ik pak samen met de jongste rond 11 uur een appel of liga. Ik eet om half 1 twee sneetjes brood. Om 4 uur als de kinderen hun lekkers krijgen uit school, dan pak ik een stuk fruit of liga. Avondeten doen we altijd al samen en daar veranderde niks aan.

Toen ineens bleek ik ook nog suiker te hebben. Verdorie, ik hou me al aan eigenlijk suikerdieet. Dan het drinken ook maar aanpassen. Geen koolzuurhoudende hoge calorie dranken meer. Alleen nog markant cristal clear water. Dan krijg je tenminste niet zo’n wee gevoel in je maag. Ik ben inmiddels op de 100.5 kilo en heb niet het gevoel dat ik streng aan het lijnen ben. Af en toe pak ik een glaasje wijn. Gisteren nog heb ik mezelf getrakteerd op een gebakje. Maar door op veel momenten een klein beetje te eten verbrand ik meer. Ik heb meer energie om dingen te doen. Lekker met de kinderen te eten in plaats van nog snel wat dingen doen voor ze naar school gaan. Nee ik gebruik mijn kinderen nu om samen met hun gezond te doen. En het bevalt me prima.

Vol goede moed en vertrouwen ga ik op naar de volgende 13 kilo. Ook in de hoop dat ik daarna geen suiker meer heb.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *