Kringen in het water 17

6 mei 2015

“Agent Opspelt! U wordt van dit onderzoek afgehaald. U bent een getuige in deze zaak. Straks op het bureau wordt uw verklaring opgenomen en daarna mag je bij mij een verklaring komen afgeven wat jij in de baas zijn tijd in een motel doet. Dat het niet uw eigen vrouw is mag je bij Veronica gaan uitleggen daar bemoeien wij ons niet mee.” Dit beloofde niet veel goeds voor agent Opspelt. Maar hij kon niet liegen tegen zijn collega’s en zijn baas en had dus opgebiecht dat hij in de kamer ernaast zat en zo de exacte tijd van de moord kon noemen. Hij had nog net een auto zien wegrijden met twee mannen erin, maar geen kenteken kunnen noteren, daarvoor was die auto te ver weg geweest. Nu kreeg hij een gesprek met zijn baas, Commandant Wijnen. Als hij maar niet geschorst ging worden.

De technische rechercheurs waren klaar met het vinden van sporen. Behalve de vingerafdrukken van de dode was er niks gevonden waar ze ook maar iets mee konden. Ook niet op de muur in bloed. De daders hadden met zeer grote waarschijnlijkheid handschoenen aangehad en alle sporen of dingen die aanknopingspunten konden zijn meegenomen of vernietigd. De vingerafdrukken van de dode hadden ze in ieder geval genomen samen met DNA en bloedgroep. De bloedgroep om er echt zeker van te zijn dat het zijn bloed was waarmee geschreven was en er niet nog ergens in de buurt een ander lijk lag. Op het bureau werd meteen gekeken naar de vingerafdrukken. Ze werden daarom in de Nederlandse databank HAVANK gezet en in de internationale AFIS. Bij beide kregen ze een hit. Ze hadden hier niet te doen met Mohammed Duccal, dat was slechts een van zijn aliassen, maar met Mehmet Zemar.

Mehmet Zemar stond op de lijst van interpol. Hij was een huurmoordenaar van de Taliban. Maar wat deed hij hier? Commandant Wijnen en de twee rechercheurs waren in overleg. Het verontrustte ze dat ze zo weinig hadden. Na een paar telefoontjes was de onrust zelfs toegenomen. Een internationaal huurmoordenaar was in hun district vermoord. Wat was zijn opdracht geweest, wat deed hij hier. Er waren met de minuut meer vragen. Misschien moest hij zijn oud collega’s maar eens bellen. Die waren een kei in profielen maken van seriemoordenaars dus een huurmoordenaar moest ook niet zo moeilijk zijn.

De telefoon van Henk ging over. Henk keek naar zijn scherm en daar verscheen een glas wijn in. Lachend nam hij op “Wijntje! Wat kan ik voor je doen makker.” “Henk ff serieus joh, we hebben je hulp nodig. We hebben hier een lijk van naar het nu uitziet een huurmoordenaar die vermoord is omdat het een verrader is. Zouden jullie kunnen komen kijken naar wat we hebben, wat niet bijzonder veel is trouwens.” “Uitdagingen zijn altijd welkom. Maar we zijn nu ook bezig met een klus. Vind je het goed dat ik Marco stuur. Hij is er met..” ondertussen keek Henk naar Marco en die riep “20!” “20 minuten. Is dat oké?” “Geweldig! Dank je. Laters Makker.” “Laters!” En Henk beëindigde het gesprek. Hij vertelde Marco wat er precies aan de hand was. “Neem Mike maar mee. Omdat Ellis er niet is, loopt hier niemand direct gevaar.” Marco en Mike waren al bij de deur. “Tot straks! We houden je op de hoogte. Bel je ons als er iets is?” “Natuurlijk! Zo eindelijk een momentje met mijn vrouw alleen.” “Ha daar was het je om te doen.” Henk gaf Marco een knipoog en toen verdween die.

Snel reed Marco met Mike naar het bureau in de stad. Hier hadden Henk en hij een tijd gewerkt dus het voelde als thuiskomen. Ze parkeerde de auto op de parkeerplaats voor het gebouw en liepen naar binnen. “Marco, Mike! Hierheen!” Daar stond Ernst Wijnen hun al op te wachten. “Fijn dat jullie er zijn. We zitten even erg in de knel. Dit lijkt op een grote zaak, maar we hebben verdomd weinig. We hebben te maken met een huurmoordenaar Mehmet Zemar. Hij is vermoord in het motel in Merendam.” “Pardon! Je maakt een grapje?” Roepen Marco en Mike verbaasd in koor. “Kennen jullie het slachtoffer?” “Een dode huurmoordenaar kan ik nauwelijks slachtoffer noemen.” Zegt Marco met een grimmige blik. “Maar vertel wat er gebeurd is en hoe jullie hem gevonden hebben.”

Ernst begint te vertellen. “Rond kwart voor vijf is hij door twee mannen, vermoedelijk van Arabische kom af, met twee kogels om het leven gebracht. Of dat nog niet genoeg was hebben ze op het bed, zijn kop van zijn romp gescheiden. In het Arabisch (met dank aan Yasi) hebben ze in het bloed van die Mehmet verrader geschreven op de muur. Ze hebben op zijn kleren na alles meegenomen en geen vingerafdruk of haartje of wat dan ook achter gelaten. Het is dat de vingerafdrukken van Mehmet in zowel HAVANK als in AFIS zat. Zo hebben we hem in ieder geval snel kunnen identificeren.” Marco keek Mike aan en knikte. “Mehmet had een doel in Merendal. Na wat ik begrepen heb van mijn collega’s bij Intel was dat hij de opdracht had van Dadullah om een militair te vermoorden. Niet zo maar een militair maar de vrouwelijk commandant die net terug is van haar uitzending in Afghanistan. Zij zou de neef van Dadullah vermoord hebben, wat niet waar is. Hij is vermoord door de Taliban zelf. Dadullah is een van de leiders van de Taliban. Die vrouwelijke commandant woont in Merendal en is de buurvrouw van Marco. Wij zijn daar aan het observeren.” De ogen van Ernst werden groter.

“En wanneer waren jullie van plan om ons in te lichten?” “Om eerlijk te zijn niet. We wisten niet zeker of zij het beoogde doelwit was en we wisten niet wie het was. We hadden een vermoeden op basis van de informatie die zij ons heeft gegeven en de informatie die we van Intel hebben gekregen. Daarnaast hebben Marco en Ellis iemand in de tuin gezien, maar vonden alleen een schoenafdruk. Dat is niet voldoende om jullie in te schakelen. Vandaar dat we zelf maar zijn gaan surveilleren.” Vulde Mike aan. “Oké, ik begrijp het. De kans was inderdaad klein geweest dat wij dit serieus hadden genomen.” Ernst krapte op zijn hoofd, dat was een zenuwtrekje van hem. Marco en Mike keken elkaar aan. “Ernst, ik heb een klein vermoeden en ik ben bang dat als ik gelijk heb, dat we wel eens een groter probleem kunnen hebben.” “Hoezo?” vroeg Ernst.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *