Zoals kerst bedoeld is

30 december 2015

20151230_122903[1]

“Wij zijn dit jaar niet thuis met kerst en oud en nieuw!” zeiden mijn ouders tijdens één van de verjaardagen in november. Die had ik niet zien aankomen. Al sinds wij niet meer in Sinterklaas geloven vieren wij kerst in plaats van Sinterklaas. Niet zo raar als je bedenkt dat mijn ouders, mijn zusjes en ik allemaal in november jarig zijn. Ook Femke is in november jarig en Jilke zelfs op 5 december, dus ook wij gaan die traditie straks voortzetten. Maar dan is het best even raar en slikken als die traditie ineens verbroken wordt. Niet dat ik mijn ouders ongelijk geef, immers met vier dochters en 12 kleinkinderen is het huis gewoon te vol en is het te druk. De kinderen zijn nog in een leeftijd dat ze zoveel lawaai produceren tijdens het spelen, dat je elkaar amper verstaat. Ik geloof ook best dat als je ouder wordt, je daar minder goed tegen kan. Maar toch, ik zou ze wel gaan missen en wat moet je dan als ze er niet zijn.

Mijn zusjes opperde gelijk om toch samen kerst te vieren. “Mogen we dan wel jullie huis gebruiken pa en ma?” En dat was gelukkig geen probleem. Er werd een groepsapp aangemaakt en de basis van een andere kerst was er. Die week sprak ik de peettante van Jilke en we spraken af tweede kerstdag bij ons te gourmetten. Zo fijn, want we zien elkaar te weinig. Het was voor mij al een dag om naar uit te kijken. Ik vertelde de andere dat ik tweede kerstdag bezet was en dus met de zusjes werd het eerste kerstdag. Iedereen zorgt voor een gang en één van de zusjes zorgt ook voor de drank. Alle bedragen doorgeven en dat delen door 4. Ik zou voor het hoofdgerecht zorgen. Dat betekend in de praktijk dat ik tenminste me dagelijks twee keer bedenk over wat het gaat worden, maar ach ik had ook daar veel zin in.

Op Facebook was ik aan het praten met een beheerster van een groep en dat was erg gezellig. Aan het eind van de avond waren we Facebookvriendjes geworden. Dan kun je dus ook elkaars deel en like acties zien en zo zaten we samen te azen op een gourmetschotel voor 10 personen. “Wie wil jij aan tafel hebben met de kerst,” was de vraag. Ik wist het wel! Onze lieve vrienden natuurlijk. En zij antwoordde “Brad Pitt!”  We zaten daar een beetje over te geiten toen ze liet vallen alleen te zijn met kerst. “Dat kan toch niet! Alleen zijn met kerst. Waarom schuif je niet bij ons aan?” zei ik spontaan. En ze vroeg of ik serieus was. Ik hoefde er eigenlijk niet zo over na te denken want niemand hoort alleen te zijn met kerst.” Toen ik later met mijn man overlegde zei hij eigenlijk precies wat ik dacht “Liever iemand aan tafel die het graag wil, dan iemand die het als een verplicht nummer ziet en niet wil. Daarbij niemand zou alleen moeten zitten met kerst.” Ik hoef je niet te vertellen waarom ik zo veel van deze gozer hou hè? Echt een man van mijn hart.

De eerste kerstdag was aangebroken en ik legde de laatste hand aan de voorbereidingen alvorens ik naar Kaatsheuvel ging. Daar aangekomen ging ik natuurlijk vrolijk verder. De rest kwam aan en het werd al snel ouderwets gezellig. Één van mijn zusjes had pech aan de auto dus de ANWB werd ingeschakeld. Die was nog bezig terwijl wij aan het voorgerecht begonnen. Hij was klaar toen de soep werd geserveerd en werd bijna gedwongen om mee te eten 🙂 Wat hij maar al te graag deed. Ondanks dat mijn ouders er niet waren en we ze mistte, was het beren gezellig. Mijn hoofdgerecht bestond uit tomaat farcie, aardappeltjes uit de oven, groene asperges in een spek jasje, varkenshaas met champignon roomsaus en kangoeroebiefstuk met een wildsaus. Voor de kinderen tomaat farcie, sperziebonen met een spek jasje, aardappeltjes uit de oven en mini hamburgertjes. Het was heerlijk! Eerste kerstdag was dan ook absoluut geslaagd.

10590397_1038030572885602_1068822269159061452_n

De tweede kerstdag was toch wel een beetje spannend, want ondanks dat je ondertussen met iemand Facebookvriendjes bent geworden, dat wil niet zeggen dat het in real life ook gaat klikken. Onze vrienden kwamen wat eerder zodat we even lekker konden bijkletsen en toen ging de bel. “Daar is ze” riep Femke. Ze had een leuk presentje meegenomen en al snel kletste we er vrolijk op los. Het ene onderwerp na het andere kwam voorbij. Het was gewoon een kerstdag zoals kerst bedoeld is. Gezelligheid voor iedereen. De meiden gedroegen zich geweldig, de sfeer was goed. Wat kun je je nog meer wensen op zo’n dag? Een zoek geraakte enveloppe vinden… Maar dat is weer een ander verhaal. Nee ik zou het zo weer doen, een vreemde uitnodigen aan tafel met kerst.

20151217_165819[1]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *