Onrustig in de rouw

17 juni 2015

Al een paar dagen ben ik onrustig. Ik surf op het web op zoek naar iets wat ik wel en niet wil. Sinds we Luna kwijt zijn is Angel tam. De eerste paar dagen piepte en jankte ze. Ze was ook in de rouw. Nu ligt ze voortdurend daar waar ik zit, trouw aan mijn voeten. Ik vind het niet erg dat ze aan mijn voeten ligt, maar wel dat ze tam is. Ik weet dat de competitie over is, maar toch…

Toen Luna nog leefde konden we nadat ze 1 werden eigenlijk niet meer met ze gaan lopen. Niet meer naar de bossen, want dan kwam Luna kreupel terug. Niet meer aan de riem, want bleef er een thuis brak die de kiet af en gingen ze samen trokken ze door halty en trektuig heen om ons alsnog te tweedelen. Soms hadden we geluk en werden we om een boom heen gedraaid. Gelukkig hebben we een grote tuin, maar echt ideaal is de situatie niet. We zeiden ook altijd, als Luna dood is (haar levensverwachting was 4 a 5 jaar) dan kunnen we met Angel gaan lopen.

En zoals gezegd loop ik elke dag twee keer een blokje met Angel. In de ochtend en laat op de avond loopt Lex met haar. Aan de lijn en naar andere honden is ze een trut. Voert het hoogste woord en trekt gigantisch. Frappant was het toen ik een zwarte Labrador tegenkwam die ze negeerde en vervolgens tegen de beagle die erachter liep vol tekeer ging. Eigenlijk ook niet frappant, want Luna was helemaal zwart. Ook al was het geen Luna, het had toch iets bekends voor Angel, denk ik dan. Maar goed dat gedrag moet er wel uit. Ook al is Angel bijna 9 jaar, toch moet het haar aan te leren zijn dat ze zich wat socialer gaat opstellen naar andere honden.

Ik heb dus al tien zakken “goedzootjes” gekocht. Je kent ze wel! Dat zijn snoepjes voor de hond die je geeft en heel enthousiast ‘Goed Zo!’ roept als beloning en ter stimulering van goed gedrag. Ik maak ook heel veel vrienden met honden op dit moment. Mijn zakken ruiken naar al het lekkers en soms hebben ze geluk dat ik er nog iets in heb zitten. Maar Angel had er de eerste dagen geen zin in. Pas bij de 11e zak die ik kocht had ze wat interesse in het “goedzootje”. Best irritant hoor dat je hond alles interessanter vind behalve zijn beloning zodra ze aan de riem zit. Had Cesar daar maar iets op?

Als we dan terug komen ben ik weer verdrietig. Het gemis is toch groter als dat ik had verwacht. Ik mis mijn hondje, die lieve goede schat. Die me aankeek en een woef gaf alsof ze aan het praten was met je. Ik wist altijd precies wat ze bedoelde. Het was ons spel. Dan kruip ik weer snotterend achter de computer en ga opzoek naar asiel honden. Ik wil er eigenlijk geen hond bij, maar toch ook weer wel.

En dan kwam muis gisteren naar beneden en deed iets wat ze 9 jaar geleden had moeten doen. Zonder reden gaf ze Angel twee keer een maai met haar poot en zette zo haar nagels in het oor van Angel. Want ook sinds Luna dood is kijkt ze niet meer naar de katten om. De kippen van de buren zijn nog steeds interessant hoor, maar de poezen niet meer. En alsof muis het ruikt. Toch blijft die nog steeds veilig op de trap, maar het hekje is de meeste tijd open. Zou het dan toch nog ooit goed komen hier in huis tussen de katten en de hond.

Ik struin de asiel dieren af, naar een hond die misschien wel bij ons zal passen. Helaas rond deze tijd honden te over. Wij missen er één en dan zie je aan de andere kant hoe anderen met hun geliefd huisdier en gezinslid omspringen. Boos en verdrietig word ik ervan. Nee ik wil geen hond erbij, maar toch ook weer wel. Ik ben nog steeds in de rouw. Onrustig in de rouw.

5 gedachten over “Onrustig in de rouw

  1. mousje sterkte, ik wilde ook ergen zoek hoe ik je ergens kon feliciteren met Nienke, en nu lees ik dit, droefig is het altijd , ik heb af en toe nog last van vorige huisdieren , dan mis ik ze oprecht, maar toch een fijne dag he!liefs Alie

  2. wat moeilijk is dit. Voordat jullie allemaal gewend zijn aan het gemis van Luna, zijn jullie een tijd verder. Een nieuw dier accepteren is voor jullie misschien niet zo moeilijk, maar Angel ..

  3. Natuurlijk ben je nog steeds in de rouw . Huisdieren zijn toch ook gezinsleden .
    En het komt vast goed tussen de hond en de katten . Veel sterkte met je gemis .

  4. Veel sterkte Mousje ik denk dat het normaal is dat je daar veel verdriet over hebt. Dat is tenslotte een deel van het gezin. Ik denk dat het niet goed is nu te denken aan een nieuwe huisgenoot…
    Je zal dan denk ik vergelijken en Luna is onvervangbaar en uniek. Ik denk dat je beter wacht en het verdriet zijn plaatsje te geven in je leven. Maar dat is alleen mijn mening natuurlijk. Jij doet het op jouw manier natuurlijk. Veel sterkte hoor aan jou en heel de familie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *