Angel zoekt een maatje

4 juli 2015

Na het pijnlijke besluit te hebben moeten nemen om Luna in te laten slapen, heb ik Angel plechtig beloofd dat ik alles zal doen om haar resterende tijd bij ons zo leuk mogelijk te maken. We gaan lekker samen wandelen en dat vind ze een feest, maar niet elke hond die we tegen komen vind ze even leuk. Zeker niet als mevrouw aan de lijn is. Los kan ze echter niet, want dan is Angel in de wolken en gaat er als een speer van door. Kijken waar haar neus en snelheid haar brengen. Ik ben daar alles behalve blij mee, maar heb me er al lang bij neergelegd dat Angel toch meer jachthond is met Border Collie streken en het plompe figuur van een New Foundlander.

11377263_939620866059907_5078291776774955857_n

Links is Angel en rechts is haar zus Luna.

Niet gek hoor. Angel is kwart Border, kwart New Foundlander en half labrador. Haar streken, die voortkomen uit de verschillende invloeden, zijn best leuk om te zien. Ze drijft zachtaardig de kinderen naar mij toe. Als ze mensen ziet lopen neemt ze een borderhouding aan. Kop wat lager en een soort sluipen. Ze kijkt dan of er niet toevallig een hond bij loopt. Loopt die er niet bij dan gaat ze door met haar uitlaat bezigheden, snuffelen en geuren achterlaten. Is er wel een hond bij neemt ze weer een labrador pose aan. Ze corrigeert een ondeugende puppy, die iets pikt van een oudere hond, het trots aan Angel komt laten zien met een verontwaardig baasje achter zich (de pup) aan. Regen vind ze niet erg, maar zwemmen doet ze niet. Ze is graag buiten, hoewel sinds haar zus dood is ze erg op mij gericht is. Als ik buiten ben is zij er ook, ben ik binnen is ze daar. Ik aan de keukentafel, zij eronder. Ik in de zithoek, zijn aan of op mijn voeten.

Andere honden begroet ze door flink te blaffen en af te schrikken. Gaat een hond grommen dan doet zij dat harder. En dat terwijl ze los dus geen vlieg kwaad doet. Als ze uitgelaten wordt vind ze alle geuren interessant. Ze is een  reu in vrouwvorm en piest overal overheen. Dominantie ten top en dat terwijl ze aangeboren ondergeschikt was. Nee nog steeds is ze ondergeschikt aan alles wat mens is en haar aait, maar naar honden niet meer. Aan de riem is ze een sterke dame die zeker de eerste vijf minuten hyper is. Ze is ook best wel goed in het vragen naar aandacht en knuffels. Als wij een andere hond aandacht geven is ze verontwaardigd en boos op de andere hond. Zeker als het een vreemde hond is. Tja ze was een span en nu is ze gewoon tam. Alleen buiten, als ze wordt uitgelaten, niet.

Samen met haar zus jaagde ze achter kippen aan. Ze braken bijna door de schutting om bij de kippen van de buren te komen. Tegenwoordig vind ze de kippen nog wel interessant, maar al een stuk minder. Nee, de kipjes moeten nog steeds niet proberen om over de schutting te komen, maar ze gaat niet meer bijna door de schutting heen. Ook de poezen die boven leven, waren niet veilig voor haar. Nu lijken ze een stuk minder interessant. Laatst deed Muis er een schepje boven op, door naar Angel uit te halen. Iets wat ze 9 jaar geleden had moeten doen. Pukkie niet die geeft maar wat graag kopjes aan Angel van achter het traphekje of springt weg.

Ook het eten wat op tafel ligt is niet meer interessant. Hebben de kinderen een lekker stukkie vlees in de handen wil ze nog wel eens pikken, maar de rest taalt ze niet meer naar. Voor haar is de competitie weg. Maar dat maakte Angel ook wel Angel. Zeker als je in ogenschouw neemt dat ze een span waren. Toen we puppycursus deden met Angel en Luna wenste ons de laatste dag sterkte. “Het is een span, weliswaar erg zachtaardig naar de mensen, maar totaal op elkaar gericht.” Ik heb die opmerking in mijn zak gestoken en ach ze luisteren toch naar me. Ja inderdaad je merkt dat Angel graag wil werken en Luna toen ze nog leefde ook. Maar samen uitlaten was geen succes en één voor één uitlaten ook niet. In huis en in de tuin waren het enthousiaste, lieve en zachtaardige top honden. Maar dat uitlaten was wel het grootste struikelblok.

Soms lieten ze dan ook graag zichzelf uit. Een kleine opening was al voldoende. En zoals ik al vertelde geldt dat voor Angel nog steeds. Wat zullen die arbeiders gebaald hebben toen hun lunch afgelopen woensdag weg was. Na een flinke wandeling was het Angel toch gelukt om vanuit thuis te ontsnappen. “Ik zag haar net de straat uit rennen”, riep de overbuurman die net kwam aanrijden. “Hoera!”, dacht ik in de hitte erachteraan. Na veel roepen en een straat verderop, kwam ze al kwispelend aan. Heel enthousiast heb ik haar verteld, “Waar was je schatje! Het is toch veel te heet om te rennen.” En ik voegde er in gedachten aan toe ‘Voor mij zeker.’ Angel ging nog harder kwispelen. En toen zag ik een paar broodkruimeltjes aan haar neus. Oeps! Snel lijnde ik haar aan en ging naar huis. Nog een goed-zo-tje en een aai dat ze “zo snel” terug kwam.

Jammer dat mijn kinderen niet met haar kunnen wandelen. laten we wel wezen als ik die de riem in handen geef laat Angel hun uit. Nee, dat is geen slim idee. Toch verlangen ze er alle drie naar. Jilke (3,5 jaar) neemt dan regelmatig haar Daisy mee. Soms in de bakfiets, soms in de hondendraagtas of onder haar arm. Nee het is er niet een op batterijen dus niet aan een riempje. Maar Jilke sjokt als een Basset Hound. Terwijl Angel en ik dan al weer een stuk verder zijn en Angel iedere keer omdraait om haar toch in de gaten te houden. (Dat is dan weer de Border in haar) Nienke (6 jaar) en Femke (7,5 jaar) lopen dan weer normaal mee. Ook die vinden het leuk om af en toe mee te mogen lopen. Hoewel ook die lekker kunnen sjokken.

Een pup zou niks voor ons zijn. Ook al voed ik mijn kinderen op met de leuze “Een dier moet dier kunnen zijn en blijven.” Wil dat niet altijd lukken. Femke is dol op insecten en op de poezen. Vooral Muis is daarin een slachtoffer. Naja slachtoffer is een groot woord want het lijkt erop dat Muis zich maar wat gewillig laat oppakken en aaien op haar bed. Pukkie is veel slimmer. Die laat zich alleen door mij oppakken. Nienke, Femke en Jilke zijn wel dol op het knuffelen van honden, maar meestal hoef ik niet eens te zeggen dat je honden niet moet omarmen of op hun poten moet laten staan. Het aaien van vreemde honden doen ze gelukkig ook voortaan met toestemming van de eigenaren. Nee, qua omgaan met dieren kunnen ze nog wel iets leren, maar ze zijn zeker op de goede weg. Wij hebben ook altijd gezegd “Wij beschermen de dieren voor de kinderen, meer als andersom.” Maar gezien de kinderen, de poezen en het karakter van Angel, denk ik niet dat een pup echt geschikt is voor ons.

Wat dan wel, want wij zijn wel op zoek naar een maatje voor ons maatje. In ieder geval geen dominante hond. Een vrij rustige hond die ook met kinderen overweg kan. Vanaf de 2,5 of 3 jaar oud. En afhankelijk van het ras niet een bejaarde hond. Ik wil niet in korte tijd weer van zoveel dieren afscheid moeten nemen. Dat klinkt een beetje egoïstisch, maar de pijn was enorm. Ik houd van hele grote honden, maar ook kleintjes. Niet te klein, want die hebben vaak een grootheidswaanzin. In tegenstelling tot Duitse Doggen die denken dat ze een klein schoothondje zijn. Maar goed een Basset Hound of een Franse Basset vinden we erg mooi en leuk. Ze passen goed bij ons gezin. Evenals een Old Englisch Bulldog of een Frans Bulletje. Een Ierse Wolfshond ook, maar ik weet niet of dat met Angel goed gaat. Alex (mijn man) heeft liever geen hele grote honden, wat ik dan weer jammer vind. Ik ben van huis uit gewend aan Duitse Doggen en Ierse Wolfshonden. Een Mechelse Herder was de kleinste hond die ik heb gekend.

Nu gaan we dus op zoek naar een maatje voor Angel. Ik heb me al opgegeven bij twee stichtingen die Bassets herplaatsen en dinsdag krijg ik een huisbezoek. Dan gaan ze kijken of wij een geschikt gezin zijn en of wij weten waar we aan beginnen. Ook zullen ze dan aanvullende informatie geven over de Basset. Maar ik struin ook het internet af. In de hoop een geschikt maatje tegen te komen. Maar dat valt niet mee. Zeker omdat er zoveel bijkomende factoren zijn waar we rekening mee moeten en willen houden. Wij willen dus niet alleen een maatje voor Angel, maar ook zeker dat maatje een fijn gouden mandje geven voor de rest van zijn of haar honden leven.

DSCN2573

SONY DSC

SONY DSC

Kennen jullie na het lezen van dit verhaal, misschien een geschikt maatje voor Angel? Laat het dan weten door een reactie achter te laten!

 

Note: Bied niet zomaar je hond aan. Lees eerst goed het verhaal. Wellicht dat andere verhalen op deze blog je een nog betere indruk geven van ons gezin en onze dieren Onder het kopje hoogtepunten (gastredactrice) en De Vogeltjes (ons gezin) kun je deze verhaaltjes (blogs) lezen.

Een gedachte over “Angel zoekt een maatje

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *