Ogen dicht

28 oktober 2015

Met een warme kop koffie loop ik naar buiten. Ik ga zitten aan de tuintafel in één van de twee tuinstoelen die we nog hebben. De rest staat in Frankrijk en hebben achter gelaten in de caravan. Voor de tijd van het jaar is het niet eens zo koud. Ik ben moe, want vannacht was Nienke weer aan het spoken. Het hele huishouden had ze wakker gemaakt. Uiteindelijk is ze beneden met Lex rustig geworden en hebben ze samen beneden gekampeerd. Boos worden heeft geen zin, ze doet het niet eens met opzet. Maar leuk is echt wel wat anders.

20151028_102706[1]

Even op Facebook kijken. Vogeltjes zijn nog aan het fluiten en een zwerm trekvogels vliegt over. Mooi die wolken boven me. Like, deel en win voor een sfeerhaard. Like, deel en win voor een jaarplaats in de jachthaven. Ondanks dat ik moe ben is het weer druk in mijn hoofd. Ik moet nog lachen om Femke gisteren. In Kaatsheuvel hebben we wat kleren gekocht voor haar verjaardag. Ze heeft haar ritalin niet ingenomen en is erg druk. In praten en bewegen. Ik moet er maar om lachen. “Ze vind alle kleren zo leuk!” roept ze verrukt uit. “Ach meis, misschien mag je hier wel komen werken. Dan mag je elke dag naar al deze mooie kleren kijken.” antwoord ik. Stomverbaasd kijk ik haar aan als ze net zo scherp antwoord “Nee mama! Jij zoekt nog een baan, dus misschien mag jij hier wel werken.” Maar ik moet toch wel lachen. “Helaas willen ze mij hier niet hebben schatje. Ik ben veel te duur.” Ja hoe leg je een meisje van bijna 8 uit dat een HRM adviseur van 42 jaar niet zal worden aangenomen in een kledingzaak. Maar het is toch wel lief dat ze er zo aan denkt en voor haar moeder opkomt.

20151028_102540[1]

Like, deel en win voor kunstgras. Like deel en win voor een tuinkamer. Een tuinkamer… zucht… Lex en ik willen zo graag een uitbouw, maar daar hebben we simpelweg het geld niet voor. We zouden dan de hele benedenverdieping aanpakken. Ach vier jaar geleden is hij begonnen aan de zolder en we hopen dat we samen met een zwager het nog binnen twee jaar kunnen stuken. Dan is in ieder geval weer iets afgewerkt in het huis. We mogen niet klagen hoor. Maar een nieuwe schutting en nieuwe keuken zijn eigenlijk wel een must. Onze dromen uitbouw en een hout of pelletkachel zijn nog ver weg. Als je dan een mooie tuinkamer tegenkomt die je kunt winnen, komt zo’n droom dichterbij.

Ja ik weet het “met logica kom je van A naar B, met fantasie kom je overal”. Laat ik nu net van de fantasie zijn. Ik sluit mijn ogen en waan mezelf in een tuinkamer met kachel. Op een loungebank met de hond vlak bij mij. De poezen hebben ook hun plekje gevonden. (Immers in mijn fantasie kunnen de hond en poezen ineens wel met elkaar overweg). De kinderen zijn een film aan het kijken en Lex zit in een hoek van de bank met zijn laptop. De vogels hoor ik zingen. Mennn dit is pas genieten van je huis en tuin. De warmte en rust maken me nog meer moe. In mijn hoofd wordt het wat rustiger.

20151028_102652[1]

Ik schrik op uit mijn gedachten als ik geschreeuw hoor. Bam! Hard terug in de realiteit. Femke en Nienke hebben weer eens ruzie. Tja meiden dicht op elkaar. Beste vriendinnen het ene moment en grootste vijanden het volgende moment. “Mama, Nienke heeft mijn tekening kapot gescheurd.” komt Femke aan. Nienke is al aan het huilen. “En waarom huil jij. “Femke heeft me gekrast.” Ik denk dat ik maar moet stoppen met dromen en me bezig moet gaan houden met een serieuze taak. Moeder zijn. In de nachten proberen om niet meer te piekeren, maar meer moet gaan dromen. Dat is misschien wat beter voor de gemoedsrust.

Ik sta op uit mijn stoel en kijk om me heen. Een nieuwe schutting daar. Een overkapping met schuifdeuren daar. Een klein moestuintje daar. Kunstgras daar en een nieuw speeltoestel voor de kinderen daar. En aan mijn huis een mooie tuinkamer met houtkachel. Dromen! Dromen! Dromen! Wie heeft ze niet?

20151028_102613[1]

 

Een gedachte over “Ogen dicht

  1. De meeste dromen zijn bedrog… iedereen heeft ze wel he.
    jij je tuinkamer ik zou graag nieuwe meubels voor de living een nieuw behang…
    maar ja zolang er op het werk van mijn man de werknemers hun werk niet zeker zijn…
    blijft het bij dromen helaas.
    ik vind dat mijn meubels niet mis zouden staan in het kringloop hihi!
    misschien zouden ze ze niet eens willen hoogstwaarschijnlijk…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *