Ineens viel alles op zijn plaats

11 December 2012 en bijgewerkt 3 april 2015

Op de school van mijn dochtertje hebben we twee weken geleden het 10 minuten gesprek gehad. Jullie dochter kan zich erg moeilijk concentreren. Ze is heel vrolijk, speelt met iedereen. Is voor haar leeftijd (net 5) toch in doen en laten de jongste van de klas. Ze komt wat onzeker over. Haar motoriek is niet goed en daardoor krijgt ze nu extra gym. En het eerste wat ik zeg is; Het is net of jullie het over mij hebben toen ik zo jong was als haar. Maar mag ik nog een bommetje droppen hier. Wij, mijn man en ik denken dat onze dochter ADD heeft. De Juffen kijken elkaar aan en zeggen tegelijk: Dat zou zo maar eens kunnen.

Thuis aangekomen

Thuis aangekomen ben ik onrustig. Ik kan het niet verklaren. In mijn hoofd spelen zich zoals gewoonlijk tientallen scenario’s af. Wat moet ik doen, hoe ga ik het aanpakken, waar haal ik mijn info vandaan. De volgende dag is het niet rustiger maar juist erger geworden. pfff ik wil rust. Ik ben moe. Ik moet nog zoveel doen, ik wil zoveel doen, maar weet niet waar ik moet beginnen. Toch zet ik mijn computer aan en ga op zoek naar informatie. Wat is ADD, hoe wordt je getest, bij welke leeftijd.

En dan kom ik op een site met een zelftest. Ha ha! Die kan ik nu niet voor mijn dochtertje invullen, maar ik zal eens kijken wat ie bij mij aangeeft. Er staan twee testen 1 met over de honderd vragen en 1 met in de 80 vragen. Die laatste pak ik want als het niet nodig is waarom doen. En dan op het einde van de test staat er iets in de trend van: U heeft zeer veel overeenkomsten met ADD.

Huh? Ik? Ik heb een officiële diagnose dat ik zwaar faalangstig ben. Alle drie de vormen ook nog en volgens de therapeute lag dat aan mijn zeer dominante vader. Iets wat ik zelf eigenlijk nooit geloofd heb. Ik dacht meer dat het lag aan het feit dat ik van mijn 7e jaar tot mijn 18e altijd gepest, getreiterd en in elkaar geslagen ben door klas of schoolgenoten.

Wat betekend ADD

“Bij ADD is er sprake van een dopamine tekort en een verlaagde hersenactiviteit in de prefrontal cortex. Dit zorgt ervoor dat je moeilijk tot activiteit kunt komen.

Dopamine verhogende activiteiten (alles dat leuk is) verhogen de concentratie. Om deze reden kan een ADDer zich vaak wel goed concentreren wanneer hij/zij bezig is met zijn of haar talenten en hier erg langdurig, tot bijna obsessief mee bezig zijn. Deze perioden noemen we hyperfocus.

Door de behoefte aan het analyseren, ontladen en ontspannen, valt de ADDer meestal pas laat in slaap. Het kost meer tijd om het grote aantal opgedane indrukken, belevingen en gedachten, op te ruimen en opnieuw te overzien. Ook zijn er in de avonduren minder externe prikkels aanwezig, die er wel overdag zijn. Problemen bij het slapen gaan -en wakker worden bemoeilijken het hoofdstuk planning en organisatie enorm.

Door het erfelijke aspect leven er vaak meerdere ADDers, en soms een combinatie van ADDers en ADHDers. in één huishouden met ieder een eigen gebruiksaanwijzing, persoonlijke wensen en behoeften. Deze zijn soms lastig op elkaar aan te passen.”

Kenmerken zijn:
Andere mogelijke oorzaken van concentratieproblemen:
Hersenbeschadiging door een ernstig ongeluk, een sport ongeval, zuurstof gebrek bij de geboorte.
– De kenmerken van ADD speelde ook een belangrijke rol in de vroege jeugd.
– Er moet rekening worden gehouden met andere oorzaken van de concentratieproblemen als bijvoorbeeld depressie, een zware studie periode, een prestatiemoment, tijdelijke overbelasting, onderbelasting etc.
– Bij diepe interesse bestaan er geen grote concentratieproblemen.
– Grote problemen om tot activiteit te komen bij terugkerende taken.
– Chaotisch / vergeetachtig
– Trekt zich graag terug
– Kan ergens volledig in opgaan
– Grote passie bij interesse / Creatief
– Een groot voostellingsvermogen
– Gevoelig / betrokken
– Assertief maar onzeker over zich zelf
– Heeft humor / vaak creatief
– Blijft op de achtergrond
– Laat alles wachten tot het laatste moment
– Altijd ver vooruit aan het denken
– Staren / kijkt voor zich uit / lijkt afwezig
– Probleem oplossend
– Snel afgeleid / TV of radio staat altijd aan
– Concentratieproblemen
– Heeft moeite met het opbrengen van motivatie
– Te veel gedachten
– Perfectionistisch
– Veel dagdromen
– Kan moeilijk aanwijzingen opvolgen
– Snel overbelast
– Moeilijkheden bij het afwerken van details
– Gaat opruim klusjes uit de weg
– Emotionele wisselingen
– Gevoelig voor verslaving
Bron stichting ADD Nederland site

En toen viel alles op zijn plek

Na het lezen van die informatie viel voor mij alles op zijn plek.
Ik was niet lui, ik was niet dom (hoewel dat laatste wist ik wel omdat ik inmiddels mijn HBO paprieren heb), ik heb geen faalangst dankzij mijn dominantie vader, mijn ongelukjes overdag en snachts, ik was en voelde me buitenbeentje, kan nooit to de point komen, ben houterig en zei altijd ik heb nooit geleerd om te leren…
Alles viel nu op zijn plek. De rollercoaster waar je dan in terecht komt is onbeschrijflijk.

Ik was opgelucht omdat alles nu te verklaren was. Ik was erg verdrietig dat ik op mijn 40ste verjaardag dit moest ontdekken, terwijl met de juiste begeleiding ik veel verder gekomen zou zijn. Ik was boos omdat het niet 11 jaar geleden bij de diagnose faalangst eruit was gekomen. Ik schaamde bij het terugdenken aan sommige jeugdherinneringen die je het liefst vergeet (zoals broek plassen op latere leeftijd).

Wat nu

Met mijn dochtertje ben ik inmiddels bij de huisarts geweest. Ze kreeg al logopedie en sinds afgelopen week ook fysiotherapie. We gaan eerst haar een paar testen laten doen op motoriek. Ondertussen laat ik mij testen. De intake zal begin februari plaatsvinden. Zo hoop ik voor mezelf en voor haar handreikingen te krijgen, hoe om te gaan met ADD. En tot slot zullen we haar laten testen. De school weet in ieder geval nu waar we mee bezig zijn. Hoewel ze nu beslist nog geen officiële diagnose heeft, kunnen ze al wel rekening houden met het feit dat het zeer goed mogelijk is.

En mijn grootste hoop en wens is, dat zij het nooit zo moeilijk zal krijgen als ik het heb gehad.
En daar zullen mijn man en ik voor zorgen.

April 2015.

Inmiddels zijn we al een stuk verder. Ik heb de officiële diagnose ADD en Femke ADHD. Femke heeft er een hyperactiviteit bij vandaar de H. Omdat ze motorisch een fikse achterstand had was er eerst de verdenking van DCD. De kinderarts dacht dat het toch kwam door de onoplettendheid van Femke en met ritalin moest dat goed komen. Ik was totaal geen voorstander van pilletjes bij een kind, maar wilde het met een proefperiode wel proberen. En ja hoor. Met fysiotherapie en de ritalin ging het beter en beter.

Van een kind met veel achterstand, nog net niet dom te noemen hebben kan Femke nu laten zien wat wij als ouder altijd al hebben gezien. Ze is een goede gemiddelde. Ze zit nu in groep 3 en heeft al twee keer een rapport gehad. Haar eerste was al goed met veel ruim voldoende en goed. Haar tweede rapport is zelfs iets beter. Ze vind het leuk op school en ze kan goed mee. Haar tempo ligt niet hoog, maar hoog genoeg. De fysio is bijna op het einde omdat ze het goed doet. En omdat ze zo goed in haar vel zit zijn wij ook gelukkig.

De volledige diagnose van Femke is ADHD overwegend onoplettend type. Zonder medicatie merk je dat ook echt. Dan kan ze goed in een poging op de bank te springen ernaast springen. Gewoon slecht de afstand inschattend. Ze merkt het zelf ook dat ze eigenlijk niet zonder medicijnen kan. Hoewel we als ze niet hoeft te presteren we haar een lagere dosis geven. We hebben nu 1 kind goed op de rit, nog twee te gaan 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *