Help ik ben er ook zo één.

9 februari 2012 schreef ik:

Toen ik nog geen kinderen had vervloekte ik ze. Die vrouwen die achter een buggy of kinderwagen lopen en dan telkens tegen je hielen rijden. Het liefst op een markt, een kermis, de winkelstraat of een bazar.
Help ik ben er ook zo één.

Een jaar of 10 geleden;

Je loopt over de Tilburgse kermis. Jawel daar waar je naar toe gaat om hutje mutje te lopen en als je ergens in wil je beurs mag trekken. En dan schuifel je weer naar een volgende attractie, kijkt een keer over het terras. Helemaal vol! O nee, daar is nog een plekje! en voor je ook maar een voet hebt kunnen bewegen auw! Verdorie struikel ik zo over een buggy. Want heb je ze niet achter tegen je hielen aan dan struikel je dr gewoon over. Bah ik vervloek die dingen. Wat doen die mensen in hemelsnaam met kinderen zo klein op een kermis. Ze kunnen nergens in, of ja bijna nergens. Ik zou zelf nooit die drukte opzoeken met een kind in een buggy. Trouwens hoe oud is dat kind. 4/5 jaar die kan toch gewoon lopen.

Ja hoe je denkt als je geen kinderen hebt. Je oordeel is kei hard. En je ziet dan inderdaad de noodzaak van een buggy, wandelwagen of kinderwagen niet in. Sterker nog je bent echt in de veronderstelling dat als je zelf ooit kinderen hebt je dit soort dingen NOOIT gaat doen.

Op dit moment:

Heb ik een kind van 4 jaar, een van 2,5 jaar en een van 2 maanden. De oudste wil niet zelfstandig lopen, de middelste wil te graag weglopen en de jongste ach ja die is nog zo lekker meegaand .
Naar school, het dorp of de Beekse Bergen gaan we als volgt in een dubbele kinderwagen: De oudste op de duwstang, de middelste voorop en de jongste licht achterin. Help ik ben er ook zo één. Juist in drukke menigte neem ik mijn grote kinderwagen mee. Zet de kinderen erin en roep een aantal keren sorry of kijk uit! Maar dat liever als zou ik mijn kroost uit het oog verliezen. En die blikken van de toekomstige moeders die het zelf nooit zo aan zouden pakken hahaha daar lach ik maar een keer om. Want over een paar jaar zullen de rollen vast weer omgedraaid zijn 😉

Drie jaar later:

Zijn de rollen inderdaad weer omgedraaid. Ik heb er geen meer in een buggy. Ik begrijp nu meer dat het kan gebeuren, maar zou toch zelf niet voor een buggy kiezen in de drukte. Zeker niet omdat er handige alternatieven zijn zoals draagzakken 🙂

Grappig vind ik het wel dat je gaande weg je mening telkens weer kunt herzien omdat de situatie nu eenmaal anders is. Je vergeet snel dat je eerst een andere mening had.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *