Koeienstront en Duitsland

21 januari 2016

Inzending boekenweek 2016

 

Ken je dat? Een bepaalde geur ruiken en dan komen bepaalde herinneringen naar boven. Toen ik dat in mijn vriendenclubje uitlegde, lagen ze in een deuk. Hoewel ik meer denk dat het lag aan de geur in combinatie met de herinnering. Als ik namelijk koeienstront ruik denk ik aan Duitsland. Dat is wat anders als de opmerking bij het zien van een Duitser “Wanneer krijg ik mijn fiets terug.” Hoe apart ook, het zijn geen nare en rare herinneringen.

Toen mijn vader nog militair was, is hij geplaatst geweest in Duitsland. Drie jaar lang zijn we parttime in Duitsland gaan wonen. Nee, we woonde er niet de hele tijd, maar een paar maanden daar en een paar maanden in Nederland. Wij woonde in Buren neben Haren vlakbij Düsseldorf. Die neben is nog een overblijfsel uit die tijd. Ik zeg nooit Buren bij Haren vlakbij Düsseldorf. “In Nederland heb je ook een Haren en een Buren en zo weet iedereen meteen dat ik Duitsland bedoel,” is dan mijn ‘logische’ uitleg.

Ook iets uit die tijd is, dat wij altijd kinderprogramma’s keken op de Duitse zenders. ‘Das programm mit der Maus’ herinner ik me nog erg goed. Jaren lang dacht ik dat mijn vader mij Mousje noemde vanwege dat programma, maar dat bleek niet zo te zijn. Het had echt te maken met de Disney muis. Tegenwoordig heb ik een hekel aan Duitse TV. Al dat nagesynchroniseerde bij een niet Duitse film of serie, daar word ik kriegel van. Op de één of andere manier kan ik die film dan niet meer serieus nemen. Nu kon je de films van Terrence Hill en Bud Spencer toch al niet serieus nemen, maar dat waren toch echt de eerste nagesynchroniseerde films die ik heb gezien. En ik toen maar denken dat Terrence Hill en Bud Spencer Duitsers waren.

Nee koeienstront ruiken, dan denk ik aan het platteland waar we zaten. De herberg van Onkel Fritz waar mijn zusje drinkglazen kapot beet. Ons appartementje boven Suzie, onze Turkse onderbuurvrouw die heel lief was en lekkere snoepjes had. Het winkelwagentje in een hele grote supermarkt dat omviel omdat mijn zusje er aan ging hangen. Het grote plein waar drie nationaliteiten aan militairen stonden voor een vaandel overdracht en de Belgische kleuterschool waar ik op zat.

Jaren lang ben ik er trots op geweest dat ik in Duitsland gewoond heb en dat ik heel goed Duits sprak. Tegenwoordig is het meer een onderdeel van Mous geworden. Ik spreek bijna nooit meer Duits en echt trots ben ik ook niet echt meer op het feit dat ik in Duitsland heb gewoond. Dat heeft weinig te maken met de geschiedenis, maar meer met ouder worden. In de loop der jaren was het niet meer uniek of gewoon niet belangrijk meer. Laat mij maar gewoon aan Duitsland denken als ik koeienstront ruik. Ook als ik in Frankrijk ben, want dat maakt voor de associatie van de geur met herinnering, niks uit.

Een gedachte over “Koeienstront en Duitsland

  1. Wat leuk geschreven ! Das programm mit der Maus was ook op NL tv , want ik kan me dat herinneren haha .
    Als ik koeienstront ruik denk ik aan Drenthe ( ook vanwege een vakantie aldaar ) . Grappig he , dat iedereeen daar een andere verbinding bij heeft !

    Groetjes , WF

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *