Het was donker op straat

4 september 2013

Ik ben altijd al een lichte slaper geweest. Soms is dat handig, maar meestal erg vermoeiend. Het is voor mij dan ook zeldzaam dat ik niet wakker word als een van de kinderen zachtjes de slaapkamerdeur open maakt en onverstoord tussen ons of naast haar vader gaat liggen. Ook ben ik heel angstig..

Evil dead

Mijn psycholoog legde me uit dat ADD ook samen gaat met angsten. Ik neem dat graag van hem aan. Als ik ziek was had ik altijd dezelfde nachtmerries. Een bal die stuiterde en groter en groter werd was het toen ik nog jong was. Tegenwoordig is het leeuwen die me in een boom jagen en wachten tot ik val. Ik kroop altijd in een hoekje van mijn bed tussen de koele muur en de rand van mijn bed. Het liefst met mijn licht aan. Ik was altijd bang. Checkte mijn bed, onder mijn bed in de hoeken. Ik kon niet naar de hulk kijken want dan sliep ik nachten slecht. Horror films waren helemaal uit den boze.

Op een keer bleef ik logeren bij mijn nichtje in België. Zij hadden een paar films gehuurd. Kom het regent we gaan film kijken. En toen ik de cover zag wilde ik eigenlijk al niet meer. Ik was 11 jaar, maar nee een horror film is niets voor mij. Ik kreeg een kussen in mijn hand geduwd en de film werd aangezet. Wat een gruwelijke film. Ik heb nachten bijna niks geslapen. Van ellende mijn ouders opgebeld om me te komen halen. Ik kon er niet meer tegen. Mijn ouders kregen een neuroot terug. Ik heb jaren met licht aan geslapen totdat mijn buren mijn ouders vroegen waarom er toch altijd licht op de zolder brandde. Toen moest het licht uit.
We woonde in een vrijstaand huis en hadden vogels, konijn, kat, honden en vissen. En daarmee kwamen er ook wel eens muizen. Mijn kamer was altijd een puinhoop. Overal lagen papieren en boeken op de grond. Nee geen kleding en etenswaren, maar veel papierwerk. Ik begon overal aan en maakte niks af. Niet wetende … juist ja ADD.

Op een nacht hoorde ik heel snel trippel trippel trippel over mijn papieren. Het getrippel werd steeds langzamer en mee dat ik het licht aan doe zie ik m omvallen. Jakkie bah een muis viel zo dood neer. Goed spul hè die… Nee niet fishersmansfriend, maar rattengif. Maar voor mij weer een reden om slecht te slapen.

April 1992

Ik weet zeker dat als ik daarbij zet 13e om 3.20 uur s’ nachts dat er bij een aantal al een lichtje gaat branden. Wij woonde in Kaatsheuvel. Toch best ver er vandaan, maar ik zat recht op in mijn bed. In mijn t-shirt en onderbroek rende ik twee trappen naar beneden en deed de voordeur open. Mijn ouders waren wakker geworden van mij. “Mous wat ben jij aan het doen?” Met een wit gezicht en ogen groot en stotterend omdat ik veel wilde zeggen maar de woorden niet wilde komen; “Hettt hhhhuis stort in!” “Schat er is niks aan de hand ga naar bed!” Na een kopje warme melk ging ik naar boven.

De volgende morgen rende mijn vader de trap op. Eerst naar mijn moeder daarna naar mij. Er was een aardbeving geweest vannacht. Op het tijdstip dat Mous beneden stond. En dat was in Kaatsheuvel terwijl het epicentrum bij Roermond lag. Het was de krachtigste beving ooit in Nederland gemeten. 5.8 op de schaal van Richter. Slapen gaat me nog steeds slecht af. En zeker na een onaangekondigd bezoek. Maar daar ….

Vertel ik een andere keer wel over 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *