Sinterklaas! Wie kent het niet.

17 november 2015

Ooo! Ik heb nu al voor de vijfde keer geroepen dat ze op moeten houden. Iedere keer hebben ze weer ruzie met elkaar. Ze lopen te springen en rennen door het huis heen. Nog even en dan gebeurd er een ongeluk. Een terugkerend jaarlijks fenomeen.

Opladen en ontladen.

In de herfstvakantie mogen de meiden gaan logeren bij hun tante. Nienke is dan al een week van te voren aan het aftellen op de kalender. Ze vraagt meerdere keren per dag wanneer ze mogen gaan en hoelang ze weg zullen zijn. Per dag zie je de spanning toenemen en de laatste dag zelfs per uur. Ook in de auto is ze onrustig en gespannen. Niet de Nienke die wij kennen. Tijdens het eten kan ze geen minuut meer zitten, laat staan stilzitten. En als ze er is en wij kondigen aan weer naar huis te gaan, komt het tot een ontlading. Ze begint te huilen en wil eerst dat we blijven en dan zelfs mee terug naar huis. Gelukkig gaat het tegenwoordig al beter, want ze is snel om te praten. Zeker ook omdat haar zusjes erbij zijn, zit ze niet al snel weer in de auto.

Pietje_Paniek_Wim_Kluvers_400

Uiting van spanning.

Ja Nienke is bij ons diegene die het meeste last heeft van spanning bij gebeurtenissen. Of het iets is op school, een verjaardag, vakantie of feestdagen, dat maakt niet uit. Ze vind het allemaal erg spannend en dat merk je in heel haar gedrag. Naar haar zusjes is ze sneller geïrriteerd en ook van ons kan ze minder hebben en wordt ze brutaler. Soms dan schopt ze letterlijk van zich af. Ze kan geen seconde stil zitten op haar stoel en zit er meer naast en hangt eroverheen als dat ze zit. Ook de tafel en de stoel staan vaak niet meer met 4 poten op de grond, met alle gevolgen van dien. Huilbuien die ontaarden in hysterie waar ze niet uitkomt. Veel slapeloosheid of midden in de nacht wakker worden en iedereen wakker maken. Natuurlijk worden wij dan boos en raken wij overprikkeld en probeer dan maar eens te waken dat het niet veel erger wordt.

Oor kapot

Natuurlijk hebben Femke en Jilke ook last van spanningen. Zeker rondom onze verjaardag en Sinterklaas. Welk kind heeft dat niet. ik denk dat elke moeder meer voor agent moet spelen en lekker ontaard roept dat Sinterklaas en Zwarte Piet anders geen cadeautje meenemen, ze hun schoen niet mogen zetten of dat ze zelfs in de zak mee naar Spanje moeten. Maar het helpt niks. De spanning blijven ze opvoeren en de ruzies worden frequenter. Ik ben in de keuken bezig als ik een ijselijke gil hoor van Nienke. Ik had ze net daar voor al een paar keer gemaand rustiger te zijn en niet te ruziën, maar het heeft niet mogen baten. Femke en Nienke hebben ruzie en Nienke valt met haar oor op de punt van de tafel. Als ik haar oor bekijk wordt ik lichtelijk onpasselijk, maar pak snel een schone handdoek en houd die even onder de kraan voordat ik Nienke sommeer die op haar oor te doen. Helaas heeft Nienke gezien dat ze bloed en begint nog harder te gillen en huilen.

10441969_1018432028178790_8099250791645666004_n

De klok geeft tien voor vijf aan. Nee het heeft geen zin om Lex te bellen. Die is immers onderweg naar huis en sneller kan die toch niet thuis zijn. “Femke jij gaat de buurvrouw halen!” Ondertussen pak ik mijn telefoon en toets het nummer van de huisarts in. Gelukkig ze zijn er nog en we kunnen komen. In de gang ren ik bijna Femke ondersteboven en duw bijna de buurvrouw opzij. Die weet nog van niks, maar ik laat het Femke uitleggen. Bij de huisarts aangekomen realiseer ik me eens te meer dat een ongelukje bij kinderen in zo’n klein hoekje zit. Ze had wel dood kunnen zijn. Een geluk bij een ongeluk is het de binnenkant van haar oor. Een flinke jaap dat wel en hij moet gelijmd worden, maar niet haar gehoorgang en niet haar slaap. De plek is ook moeilijk te lijmen, maar toch ze doen hun best en het is dicht. Pas als we weggaan begin ik licht te trillen. “Och schatje toch. Stil maar. Thuis krijg je van mij een pijnstiller, Nieks en morgen en overmorgen hoef je van mij niet naar school.” Nee ik durf mijn stuiterkipje niet naar school te laten gaan. Ik ben veel te bang dat haar oor weer open klapt. Je zult net zien dan.

media_xll_3283635

Hij komt! Hij komt!

En dan is het Sinterklaas Journaal. De witte wieven hebben hier ook in huis voor het nodige tumult gezorgd. Maar gelukkig slikte mijn kids na twee dagen het verhaal over sagen. Ze mochten zelf zeggen wat echt en wat niet echt was. Maar dat waren de eerste nachtelijke hysterie die we hadden. Het kapotte oor zorgde voor twee nachten extra. In de hoop dat daarmee de kous af was ging ik vol goede moed naar bed gisterenavond. Ik denk dat ik mijn moed maar beneden laat vanavond, want het heeft niet geholpen. Nee vannacht was het weer bal. Ik hoorde deur een en daarna deur twee, maar er kwam geen licht en dus ga ik even kijken. Jawel Nienke alweer bij Femke op de kamer. Arggggg! Mopperen, terugsturen en keuzes geven, maar een half uur later lag ze dan toch eindelijk in haar eigen bed te slapen. Ondertussen vervloek ik de Goedheiligman. Nog één, twee. drie weken. Ik tel als mama ook af, maar niet tot wanneer hij komt. Nee ik tel de dagen dat hij weer vertrekt op zulke momenten.

20151117_111450[1] 20151117_114504[1]

Een gedachte over “Sinterklaas! Wie kent het niet.

  1. Gezelligheid kent geen tijd , ha ha met kinderen is er altijd wat te doen, of je zit bij de dokter , of je hebt feest of je zit ergens waar je liever nooit was geweest,Bijvoorbeeld
    In een vijver je kind opdiepen , maar ok wat zijn ze lief en aardig ( Als ze slapen) of gewoon een rustig karakter hebben,en lekker meegaand ik heb 2 heel verschillende en ze komen toch beiden uit mijn buik, en ja niks menselijks is ze vreemd, hoe is het oor van Nieneke ?

    Fijne sinterklaas geniet er lekker van, voor je het weet zijn ze 34 en getrouwd

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *