Als ze willen, maar niet mogen.

1 december 2015

20151021_092849[1]

Jilke is mijn derde. In tegenstelling tot een eerste, ziet zij dus haar zusjes al naar school gaan. Iets wat haar heel erg leuk lijkt. Nu is Jilke slechts een paar weken naar een kinderdagverblijf geweest en zijn haar zussen een paar jaar naar een kinderdagverblijf gegaan. De omstandigheden waren gewoon anders. Nienke was al erg toe aan school, maar Jilke nog veel meer. Ze wil uitgedaagd worden, spelen met kinderen en zingen, kleien, tekenen en schilderen. Iets wat ze thuis wel doet, maar in haar eentje. En laten we wel wezen, het is leuker om dingen samen te doen als alleen. Als je Jilke hoort dan is ze heel goed in woorden en zinnen. Ook qua motoriek is ze sterk. Als je haar ziet is het een klein lief ding met rood lang haar. Een schattig ding, hoewel…. Ik denk dat ze daar in groep 6 inmiddels anders over denken.

Jilke gaat altijd mee om haar zusjes weg te brengen. Ze vangt de aandacht van bijna elk kindje. Ondeugend daagt ze de grotere kinderen uit. Doet mee aan tikkertje en laat zich dragen en meesjouwen. Maar berg je als ze er genoeg van heeft. Dat heeft een vriendinnetje van Nienke nog recentelijk mogen ontdekken. Nee Jilke kan goed van zich afbijten en als ze iets niet wil, wil ze dat ook echt niet. Daar komt een beetje mijn probleem. Als ouder ken ik mijn kinderen best goed. En ik had al vrij snel in de gaten dat Jilke aan school toe was.

Peuterspeelzaal is leuk en daar was ze ingeschreven. We hebben echter nooit iets van ze gehoord. Er zal wel iets fout zijn gegaan. De ene periode was ik werkzoekend en als ik dat niet was, was ik ziek. Even plastisch gezegd, maar zo lag het eigenlijk wel. In de periode dat ik ziek was, is ze even naar het kinderdagverblijf gegaan. Geweldig vond ze het daar. Het feit dat ze zelf ook niet echt mobiel was (beentje gebroken) mocht de pret niet drukken. Het was haar schooltje, zo zei ze. Ze heeft daar wat af geknutseld en paste zich geweldig aan. Spelen deed ze zowel met de jonkies als met de oudere. Oudere hadden wel licht de voorkeur bij haar.

Met dat in mijn achterhoofd ben ik op het www gaan surfen. Is het mogelijk dat een kind eerder naar school gaat. Dus mag mijn Jilke voor haar 4e naar school. Toevallig dat net Samson daar iets over riep. Helaas blijft het alleen maar bij één keer roepen, tenminste dat is mijn indruk. Heel jammer want er zijn natuurlijk veel meer Jilkes. In eerste instantie kwam ik niet verder als “Als het kind 3 jaar en 10 maanden is mag het vijf dagdelen naar school.” Dat is heel leuk, maar wat zijn 5 dagdelen. Immers de middag is van half 2 tot half 4 en de ochtend is van half 9 tot kwart over 12. Is een klein verschilletje. En vijf dagdelen in 2 maanden oftewel 9 weken is natuurlijk niet extra uitdagend voor een kind.

Deze informatie strookt eigenlijk niet met verhalen die ik heb gehoord over kinderen die eerder op school beginnen, omdat ze er aan toe zijn. Dus ik zoek verder op het www en zie dat grens scholen er een ander beleid op loslaten. Zeker scholen op de grens met België, waar kinderen veel eerder naar school gaan, laten Nederlandse kinderen ook veel eerder toe. Waarom kan het daar wel en elders in ons land niet. Dus maar weer verder zoeken en dan kom ik tegen dat inderdaad kan maar vrij zeldzaam is. Dat de school daarin mee moet gaan en het dus niet verplicht is. Waarom de school daarin vaak niet meegaat is me dan ook duidelijk. “De inspectie meent dat vervroegde toelating in sommige gevallen een uitkomst is voor kinderen met een grote ontwikkelingsvoorsprong en wijst vervroegde toelating dan ook niet per definitie af. Voorop staat de vrijwillige medewerking van de school. Anders gezegd: de school moet akkoord zijn met vervroegde toelating. Is de school niet akkoord, dan is vervroegde toelating niet mogelijk. Er is dus heel nadrukkelijk geen sprake van een recht op vervroegde toelating. De wettelijke toelatingsleeftijd voor het basisonderwijs is 4 jaar, maar het bestuur van een school heeft in uitzonderingsgevallen – zoals de hierboven vermelde grote ontwikkelingsvoorsprong – de mogelijkheid aan kinderen onder de 4 jaar toegang te verlenen. Het bestuur zou bij het inwilligen van een dergelijke wens er wel om moeten denken dat:

  1. De peuter niet als leerling kan worden toegelaten, c.q. ingeschreven;
  2. Voor de 3-jarige geen rijksbekostiging wordt gegeven;
  3. Ouders van tot de school toegelaten leerlingen bedenkingen kunnen hebben tegen het door de 3-jarige gebruik maken van het onderwijsaanbod, voor zover dat ten koste zou gaan van  de eigenlijke leerlingen van de school;
  4. De bestaande aansprakelijkheidsverzekeringen van de school mogelijk niet op de peuter van toepassing zijn;
  5. Wellicht een aanvullende verzekering moet worden afgesloten die erin voorziet dat zaken geregeld zijn als de peuter iets overkomt of deze zelf iets aanricht dat schade oplevert (door de ouders af te sluiten).

Criteria voor vervroegde toelating:

  • kinderen vanaf 3 jaar en 6 maanden
  • het kind is zelfredzaam; het is zindelijk en kan zichzelf aan- en uitkleden
  • het kind kan omgaan met uitgestelde aandacht”

Hier kon ik wat mee! Ik heb toen een gesprek aangevraagd bij de school en ze zouden er over vergaderen. Ik was eigenlijk pas de eerste die met deze vraag kwam. Iets wat ik best jammer vind, omdat ik weet dat er veel meer kinderen zijn die er aan toe zijn eerder naar school te gaan. Helaas kwam na een aantal weken het antwoord terug. Het was niet mogelijk. Althans voorlopig wil de school het niet, misschien wel in de toekomst, maar nu nog niet. En hoewel ik het antwoord verwacht had, baalde ik best wel. Niet dat ik graag van mijn kwebbelkous al wil, maar omdat ik zeker wist dat ze er aan toe was. Je zag gewoon dat ze het ook niet leuk vond dat inmiddels haar nichtje en neefje al wel naar school gingen. Die schelen telkens maar 3 maanden en trekken best wel veel met elkaar op.

Naar mate de tijd verstreek begon Jilke zich steeds vervelender op te stellen. Ze zocht meer uitdaging en eiste meer aandacht. En dan eindelijk is de dag daar dat ze voor het eerst mag wennen. Ze is ook nog eens op een rot dag jarig en de weken voor haar verjaardag zijn niet bepaald een lekkere periode om in te beginnen. Later beginnen was dus al helemaal geen optie, want ze was nu al onhoudbaar aan het worden. Ik mocht nog net van Jilke mee naar binnen. Het was dat de juf het aardig voorstelde want van Jilke zelf hoefde het niet. Toen ik haar twee uur later ging ophalen kreeg ik in het voorbijgaan twee dikke duimen. Ze had het super naar haar zin.

De maandag erna was ik jarig, maar Jilke had haar zinnen op school gezet. Een hele week te vroeg, maar leg haar dat maar eens uit. Ze wilde gewoon naar school. En ik kon zeggen wat ik wilde, ze ging niet naar huis. Daar sta je dan met je goede fatsoen. Dus Jilke eerst maar aan de hand meegetrokken naar het kleinere plein. Daar heeft ze 20 minuten staan gillen en stampen dat ze naar school wilde. En ze kwam NIET mee naar huis! Uiteindelijk was ik het zo zat en heb haar over mijn schouder gegooid. Jilke nog altijd krijsen, huilen, gillen en trappelen, maar ik bereikte mijn voordeur zonder al te veel schade. Onderweg gaf een vrouw mij nog een afkeurende blik. ik geloof dat ze mijn antwoord in blikvorm wel begrepen heeft “Kom maar! Jou lust ik ook rauw.”

De buurvrouw wilde me feliciteren, maar begreep heel snel wat er aan de hand was. Toen ik Jilke op de grond zette, ving zij Jilke weer op voordat het verhaal wee van voren af aan had kunnen beginnen. Snel zette ze Jilke in de gang en deed ik de deur op een knip. Hoog, waar Jilke niet bij kan. Daar heb ik haar nog even laten razen. Na 10 minuten heb ik haar opgepakt en haar fop en beertje gegeven en ben haar gaan wiegen. Het duurde even voor ze weer aanspreekbaar was. “Ik wil zo graag naar school.”Jammerde ze nog een tijdje door. Als mama, gaat dat door merg en been. Immers ik wist dit al een tijdje. En ook al hebben ze je serieus genomen, je staat toch als het ware in de kou.

Vanmiddag mocht ze weer wennen. Ze vind het steeds leuker. Nog een paar daagjes en dan mag ze echt. Ik ben benieuwd of ze een terugval krijgt of dat ze het leuk blijft vinden. Ik denk eigenlijk het laatste. Het is een kleine, grote en stoere meid.

Woezel-en-Pip -hoera!-naar-school-Jodokus-design-Muller wenskaarten.nl-30

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *