Archieven

Like me! Share me

11 september 2015

Sinds ik mijn eigen bedrijf, Switch HR Consultancy, heb probeer ik van alles uit om mijn bedrijf te promoten. Door middel van promotiemateriaal, stickers, kaarten en flyers, maar ook online. Maar nu is al een tijdje mijn website eruit. We gingen verhuizen naar een andere host en dat ging mede dankzij Strato compleet verkeerd. Ik heb inmiddels het forum Djoekster en mijn Blog weer operationeel, maar mijn bedrijfssite nog niet. Nu ben ik aan het twijfelen of ik daar nog mee doorga en dus richt ik mijn pijlen maar op Djoekster en mijn blog Mousje.nl.

Hoe krijg ik mijn blog gepromoot en mijn verhaaltjes nog meer gelezen. Nou niet door de oude bezoekersteller. Die registreerde alleen nog unieke bezoekers. Niet per dag, maar gewoon bezoekers die echt nog nooit geweest zijn. Dat is na een tijdje niet motiverend, zeker niet als het aantal bezoekers per dag eigenlijk stijgt of hetzelfde blijft. Dus heb ik een andere statistiekpagina gevonden die wel het aantal bezoekers per dag noteert. Geeft mij een veel leuker beeld.

Al even geleden heb ik een facebookteller toegevoegd. Een aantal mensen vind mij leuk, maar het zijn er nog zo weinig. Nee ik wil niet smeken om geliked te worden, dus ben op zoek gegaan naar plaatjes. Nu heb ik een humor die niet iedereen kan waarderen en sommige zelfs niet begrijpen. Maar man-o-man wat een leuke plaatjes zijn er. Gewoon even op google zoeken. Smeken doe ik niet maar dan zijn er genoeg leuke plaatjes over. Zoals deze:

fb like van www.globalmarketinginsight.com

Ik vond het een erg leuk plaatje. Maar je hebt er ook die heerlijk sarcastisch zijn. Zoals deze

ebf1f27c686feaf7038c32a997c91594www.pinterest.com

Ik moest ook meteen aan de ex van mijn man denken die ons nog steeds graag volgt en dat voor een ander anoniem doet met leugentjes, maar niet begrijpt dat wij het nog steeds aan andere dingen kunnen zien dat zij het is. Ach het houd de spanning erin denken we maar. (en misschien haar van de straat 😉 )

Deze vond ik persoonlijk ook wel heel leuk, hoewel het sommige af zal schrikken. Ik hou dus wel van deze humor.

38073-My-Facebook-Page-Is-Like-A-Restaurant van www.lovethispic.com

Maar waar het gewoon om gaat is toch dit:

 

 

like-button_0www.mnwebco.com

Want uiteindelijk vinden we het toch heerlijk om erkenning of complimenten te krijgen. En als we toch bezig zijn met het duimpje omhoog te doen, deel dan meteen dat leuke bericht zodat er nog meer mensen van kunnen genieten.

En zo hoop ik dat ik nog meer lezers krijg op mijn blog (en op Djoekster).

 

Mousje

Zorgstelsel, je vraagt je af?

28 juni 2015

Als we de actualiteit bij houden, dan zie je ongetwijfeld wel een bericht met betrekking tot zorg. Een bezuiniging hier, een oplichting daar, een controle zus, een rechtszaak zo en tot slot een minister die ter verantwoording wordt geroepen. Schijnbaar is de zorg in Nederland een blaartrekkend en vooral duur verhaal. Ik vraag me wel eens af waarom het in andere landen allemaal veel goedkoper kan. Of is dat maar schijn? Ook vragen ik me dan af of we in Nederland niet bezig zijn met het in stand houden van dure zorg, door het nog duurder te verkopen?

Een mooie volzin toch? Die laatste zin. Maar wat bedoel ik daar mee. Wel het volgende; Heel veel mensen moeten iets vinden van medicijnen. Medicijnen die je in het buitenland of via internet veel goedkoper kan kopen. Maar dan werken wet en regelgeving niet voordelig mee. Ergens maar goed ook dat je niet overal je medicijnen kan kopen, aan de andere kant hebben we het ook niet over een paar dubbeltjes goedkoper, maar euro’s. Gelukkig geldt voor een aantal medicijnen nog dat je die bij een drogisterij kunt halen. En zelfs per drogisterij is er nog verschil in prijs.

Ik kreeg melatonine voorgeschreven van de arts. Ik sloeg stijl achterover toen ik moest afrekenen bij de apotheek. Maar goed het helpt mij goed met inslapen en dus wilde ik een nieuwe lading. Ik ben dus gaan kijken bij drogisterijen en ja hoor daar kwam ik kauwtabletten tegen van 2 mg. Bij de Etos 5,05 euro en bij het kruidvat 4,95 euro. Regelmatig zijn er acties 1+1 of 2+1 Dan sla ik in. Ik ben vele malen goedkoper uit als dat ik het via de apotheek bestel. En je krijgt het niet eens vergoed bij de meeste verzekeringen.

Maar goed toen had ik teststrips nodig om bloedsuiker te bepalen. Ik keek op Boeren medical voor accu teststrips en was 26,95 euro kwijt. Bij Bosman was ik 24,95 euro kwijt. Mijn apotheek liet mij wederom schrikken. Want voor dezelfde strips was ik 74,85 euro kwijt. Hoe dat kan weet ik niet, maar het was voor mij wel een stuk geloofwaardigheid wat weg ging. Je begint dan meer en meer te twijfelen aan de prijzen die doorberekend worden in de zorg naar de verzekeringsmaatschappijen. En wie rekent uiteindelijk af? Precies de verbruiker, want de premie wordt hoger en als die niet hoger wordt, dan wordt het eigen risico met ettelijke tientjes verhoogd.

Nu heb ik hier verzorging in huis gehad. Ik had een externe drain en moest verzorgd worden thuis. De middelen die over waren, werden weggegooid. Nu snap ik dat als het open is, maar dicht? Dat kan toch gewoon gebruikt worden. Nee uit oogpunt van hychiëne bla bla bla. Als ik denk aan het afval van spullen die gemakkelijk gebruikt kunnen worden in de zorg, maar gewoon worden weggegooid, dan zie ik niet alleen geld door een shredder gaan, maar ook een enorme vuilnisberg. Klein formaat is er niet, alles is meteen groot, waardoor 1/5 van het product nodig is per dag en de rest weggegooid moet worden, vanwege houdbaarheid. Waar zijn we dan mee bezig?

In plaats van te kijken naar werkzaamheid van medicijnen, kijken we dan weer naar prijs, waardoor medicijnen vaak verkeerd op elkaar reageren. Ach dan nog maar een pilletje en een zalfje erbij! En uiteindelijk waren we nog duurder uit. Nee dit zijn alleen maar medicatie waar enorme verspilling is. Dan zijn we niet eens gekomen aan rekeningen, expertise, keuze artsen en ziekenhuizen. De ouderenzorg die zo schrijnend is en dat wat je op basis van inkomen moet bijbetalen.

Als je iets gaat mankeren, trek dan maar je portemonnee open. Zeker als je inkomen hebt. Helaas werden wij daar ook mee geconfronteerd. Alles is gebaseerd op bruto inkomsten, niet op je vaste uitgaven eraf. Als “jong” gezin van vijf, krijg je dan rekeningen gepresenteerd, waarvoor je onderhand leningen voor af moet sluiten om ze te kunnen betalen. Natuurlijk er moet ergens een lijn worden getrokken, maar wat er in een gezin binnenkomt aan inkomsten is slechts een klein onderdeel van de economische draagkracht van een gezin. Deze zie je niet meer terug in het hele verhaal van de overheid en instanties. Nee, inkomsten is de maat staaf.

Ook toen mijn schoonmoeder werd opgenomen en opgenomen en opgenomen en weer opgenomen, vroeg ik me niet alleen af hoe de rek was van dat gezin. Hoe mijn schoonouders het voor hun kiezen kregen, met de extra financiële lasten (benzine, parkeergeld, eten enzovoort), maar ook de psychische rek. De verzorging die vier keer op een dag komt en weer afgezegd werd, weer komt en weer afgezegd werd. De druk die bij mijn schoonvader ligt en het amper volhoud. De achteruitgang van schoonmoeder, die nog “gemakkelijk” thuis kan blijven wonen. En dan de beknibbeling van huishoudelijke hulp, wat nog maar 2 uur per week is sinds 1 januari in plaats van 4 uur. En wie het dan moet doen? Geen idee. Zij niet in ieder geval. En een uithuisplaatsing gaat haast niet meer tegenwoordig. Nee vier keer per dag iemand laten komen voor verzorging, een flink aantal hulpmiddelen, regelmatige ziekenhuisbezoeken, wegens gebrek aan adequate hulpen ziekte, een huurhuis(eensgezinswoning) en een paar mensen over de flos, kost toch veel minder als een kamer in een verzorgingshuis.

Nee ziek zijn en ouder worden in Nederland is gewoon een driedubbele straf. Zorg is een zorgenkindje van de overheid, een doorn in het oog van de politici en een grote kostenpost voor Nederlanders die er aanspraak op moeten maken. In de hoop dat er bij een paar mensen de ogen open gaan….

De Tweede Wereldoorlog als excuus misbruikt

27 juni 2015

Regelmatig lees je in de krant “Joods eigendom, door Duitsers gestolen, teruggehaald” of zoals recentelijk in de krant “Nederlandse Staat en NS door Joodse Organisatie aangeklaagd”. Ik word dan intens verdrietig als ik zulke berichten lees. We willen graag lering trekken uit een oorlog die 70 jaar geleden voor ons is beëindigd, toch blijven we er maar wat graag met verwijt in hangen. Wat voor voorbeeld geef je dan? En sluit je je ogen niet voor het geweld wat nog steeds is, maar nu onder een andere naam. Nu hoor ik al sommige zeggen “Hoe bedoel je dat?”. Ik zal het proberen uit te leggen.

70 jaar geleden is de Tweede Wereldoorlog beëindigd. Tenminste hier in Nederland. Elk jaar vieren we de bevrijding en treuren we om de doden. Maar wat leren we er van als we groepen uitzonderen te delen in het verdriet. Nu nog mensen die toen zelfs niet leefde, maar slechts werken voor het bedrijf, bij de overheid of het dragen van de nationaliteit, naam of het geloof, nog verantwoordelijk houden voor wat anderen toen gedaan hebben. Wat voor signaal wil je daar mee afgeven. In mijn ogen niet het vergeven, net zo min als ‘we leven door’ en ‘hebben er van geleerd’.

Een aantal leden van de Joodse gemeenschap drukt daarin helaas heel erg een stempel op dit geheel. Wellicht dat ze even vergeten zijn dat zij niet de enige waren die gedeporteerd en uitgemoord werden. Ik durf nu te zeggen dat een aantal mensen verbaasd is over deze uitspraak van mij en dat mag. Wisten jullie dat Hitler het perfecte ras wilde creëren. Dat waren intelligente mensen met blond haar en blauwe ogen. Mensen met hoofdzakelijk een geestelijke handicap werden zonder pardon afgevoerd. Deze mensen hoefde niet per definitie een ster te dragen, ze waren per ongeluk slechts zo geboren. Ook de zigeuners waren een geliefd verwijtbaar volk voor Hitler. Als ze gevonden werden, werden ook zij zonder pardon afgevoerd. Evenals de anders geaarden (homoseksuele) mensen, mensen die het niet eens waren met Hitler, zich tegen hem durfde te verzetten of die hij simpel weg niet mocht.

Al deze mensen hoor je niet en van een aantal weten we niks af. Er word geen of nauwelijks aandacht aan besteed, maar dat maakt het niet minder erg. Wie kent er nog het “grapje” dat zijn of haar fiets in Duitsland staat. Nee de jeugd bijna niet meer. Die houden zich nu met serieuzere zaken bezig. Het opkomende haat waarin weer geloof en rassen centraal staan. Wat hebben wij geleerd? Of wat hebben zij geleerd? Het maakt niet uit. Daar waar extreem is en onvrede zullen dit soort oorlogen en haat blijven bestaan. Maar ga het niet voeden door het op een verkeerde manier aan te wakkeren. Deel samen lief en leed. Verwerk samen dat wat in het verleden door anderen, anderen is aangedaan. Bestrijd samen wat anderen, anderen elkaar aan doen.

Misbruik de Tweede Wereldoorlog niet als excuus om oude wonden open te reten. Gebruik de Tweede Wereldoorlog om de haat en verdeling te bestrijden. Om samen te vechten tegen alle nieuwe op handen zijnde wreedheden.

Le Clochard

9 juni 2015

“Mijn aller grootste wens,” zei hij, “is clochard worden in Parijs. Parijs is zo’n mooie stad en zo levendig. Slapen onder een brug, dromen onder de sterren. Niet het moeten, maar gewoon doen en mogen. Weg met verplichtingen, niet omkijken naar gisteren, geen zorgen over morgen. Alleen het nu doet er toe.” Ik keek hem aan alsof ik water zag branden. “En waar haal jij je eten en drinken vandaan? Wat doe je met je huis, je auto en al je spullen. En wat als het koud wordt? Je bent niet meer één van de jongste.”

“Ach het is slechts een droom. Een hele grote wens. Misschien doe ik het ooit.” Hij ging verder met het bewerken van een houten stok. “Die is voor je moeder.” “Wauw! Wat ongelooflijk mooi.” Wat hij al niet met hout kon doen en dan wilde hij Clochard worden en slapen onder een brug in Parijs. Nee ik begreep het niet. Hij was een eeuwig vrijgezel, maar altijd op zichzelf. Ging dan weer hier werken en dan weer daar. Ondanks dat hij een vaste woon en verblijfplaats had, had hij geen vaste baan, maar deed wat hem voorbij kwam. Geen vriend of vriendin als in een relatie, wel een goede vriendin en een handje vol familie. Hij was vrij.

Voor het geld hoefde hij het niet te doen, want geld interesseerde hem niks. Hij zou met het bewerken van hout waarschijnlijk zichzelf kunnen bedruipen. Hoe meer ik er over nadacht hoe meer ik hem begon te begrijpen. Ik ging naast hem zitten in de zon voor het huis. Voor ons allebei een glas rosé neer gezet. Op de achtergrond waren wat krekels aan het zingen en een kikker aan het kwaken. In de boom wat vogeltjes aan het kwetteren. Heerlijk die rust. Naast mijn hoorde ik het snijden in het hout. Nee voor mij geen Parijs, dan liever een tentje op de hei.

Inmiddels is het 10 jaar later. Nee, zijn dromen konden niet meer uitgevoerd worden. Niet lang na ons gesprek is er kanker bij hem geconstateerd. Hij overleed met zijn onvervulde wens. Bij slechts een klein deel van zijn familie en hier en daar een vriend. Begraven op een plek ver weg van waar hij graag wilde zijn. Ons een mooi bewerkte wandelstok achterlatend. Hij was een man met een bijzondere wens. Clochard worden in Parijs.

Update Djoekster

8 juni 2015

Zaterdag ochtend werden we verrast. De verhuizing die geplant was, is eerder uitgevoerd. Onze oude host waar we nog een tweetal contracten hebben lopen heeft Djoekster en mijn zakelijke site www.switch-hr.nl op een zijspoor gezet. Daarmee konden we niet meer bij de sites komen en slechts verwijzen naar mousje.nl

Hoewel we geregeld updates maken, was de laatste update van 22 mei. Door prive omstandigheden hebben we er niet nog meer gemaakt van een recentere datum. Nu hebben we contact opgenomen met Strato waar Djoekster bij zat en ook switch bij zat. De contracten lopen namelijk nog door daar en dus willen we een recente update van de sites hebben. Nu is dat voor switch minder belangrijk als voor Djoekster. Switch is een vrij statische site waar weinig verandering is, maar voor Djoekster is dat natuurlijk anders. Daarbij is het slordig dat we er het hele weekend niet in konden.

Nu zijn er drie mogelijkheden:

  1. Hopelijk krijgen we de laatste update van strato terug en dan gaat Djoekster door zoals was.
  2. We zetten Djoekster terug met de update van 22 mei en gaan vanaf daar weer door.
  3. We gaan een hele nieuwe Djoekster opzetten waarbij de leden mee aangeven hoe het wordt ingevuld.

 

Jullie kunnen in een reactie aangeven wat jullie willen als optie 1 niet lukt.

 

Mvg,

Mousje en Kalex

 

Djoekster

6 juni 2015

 

Beste Djoekster gebruikers.

We zijn al een paar weken achter de schermen bezig Djoekster te verhuizen naar een betere en goedkopere host. Om niet te veel in technische details te treden hebben ze vannacht DNS omgegooid. Dat wil zeggen de verwijzing naar het nieuwe www adres (nieuwe hosting). Dit zou eigenlijk pas gebeuren op het eind van deze maand.

We gaan er nu alles aan doen om Djoekster weer in de lucht te krijgen voor er iemand echte afkick verschijnselen krijgt. Maar we hebben de pech dat het ook nog eens weekend is. We balen hier natuurlijk gigantisch van.

Excuus voor het ongemak.

We gaan ons best doen.

MVG Mousje en Kalex

 

Liever geen bijstand in Rotterdam

28 mei 2015

Met stomme verbazing lees ik een artikel in de Telegraaf. Nee niet omdat het weer een hoog Privé gehalte heeft, maar omdat het gaat over een project wat Rotterdam heeft opgestart. De gedachten achter het project is nog niet eens zo slecht, maar de uitvoering laat nogal wat te wensen over. Dat vind ook de gemeentelijke ombudsman (ombudsvrouw) Anne Mieke Zwaneveld in een rapport over de uitvoering van het zogeheten re-integratiebeleid van de gemeente.

De afgelopen jaren heeft de crisis de nodige gaten geslagen in werkgelegenheid. Daar waar de een zijn kansen zag vergroten, zag het gros de kansen verkleinen. Soms zag je bedrijven als een gek bezuinigen en hun grootste kapitaalgoed ontslaan. De HR-uitspraak; “U bent voor ons onmisbaar, maar we gaan het toch zonder u proberen,” gold ook voor veel mensen in het HR-vakgebied. Nee niet alleen vielen de klappen op de werkvloer, maar ook grote delen van het management moesten het veld ruimen. Ineens ben je dan weer in eind jaren 80 begin jaren 90 terug geworpen. Zo jong mogelijk, met zo veel mogelijk ervaring. De visvijver met geschikte kandidaten is immers overvol.

Een crisis duurt nooit slechts een paar jaar. Nee, een crisis duurt een aantal jaren en komt er langzaam uit. Dat betekend dat werkeloosheidscijfers recordhoogte bereiken en het lang duurt voordat daar een daling in zit. Veel werkelozen betekend grote visvijver, hoge eisen, langer werkeloos zijn. Zelfs zo lang dat je in de bijstand terecht komt. Helaas is ook een trend dat alles duurder wordt, waardoor er steeds meer mensen in de problemen komen. De gemeente Rotterdam had daar een oplossing voor. Iemand die in de bijstand beland, moet gewoon een week of 15 gaan werken. Op zich niks mis mee, maar dan komt het…

We laten iedereen de straten vegen en schoonmaken. Nu zou je denken dat is toch niet erg, dat doen zo veel mensen. Ja, dat klopt. Dat doen mensen met een taakstraf of mensen met een achterstand of beperking namelijk ook. Zijn dat groepen waar je als werkeloos persoon met de pech je baan kwijt te zijn, mee vergeleken wil worden. Ik zeker niet. Ik ben zelf HBO plus opgeleid en heb de pech heel lang bij de overheid gewerkt te hebben. En zelfs als ze daar een baan hebben, zijn er nog vele geschikte kandidaten met mij. ‘Goh mevrouw u heeft kinderen en de jongste zit nog niet op school zegt u?’ Nee, ze mogen het niet zeggen, maar vaak wel een van de redenen om afgewezen te worden.

Terwijl je zelf al een plan hebt, vult de ander dat zonder overleg voor je in. Uitkomst; Ongeschikt! Ik ga echt geen straten vegen als ik in de bijstand zou komen. Ik voel me daar te goed voor. Werken super! Maar dan wel op het niveau dat bij me past, zodat ik weer klaar ben om de in de werkmaatschappij mijn steentje bij te dragen. Maar de meeste mensen durven dat als werkzoekende niet uit te spreken. Bang om zo gekort te worden op hun uitkering. En vaak driedubbel gestraft voor het feit dat ze door de crisis hun baan zijn verloren.

Jammer eigenlijk dat vaak goede ideeën zo slecht uitgevoerd worden, zodat het wordt afgeschreven als het slechtste idee ooit. De gemeente Rotterdam heeft er daar één van en een wethouder die het nog erger maakt met uitspraken als:

dat mensen geen uitkering moeten willen hebben: „maar alles in het werk moeten stellen om aan het werk te gaan. Zeker de mensen die kúnnen werken.” Als de bezem opdoemt, stimuleert dat mensen nog meer om werk te vinden, is de ervaring van de gemeente.

Met zulke uitspraken is Leefbaar Rotterdam straks uitgewoond. Of zouden ze streven naar de bokaal schoonste gemeente van het land. Wat denk jij?

En rij toch niet stilletjes mijn…

25 maart 2015

Op het moment dat je financieel tegenslag hebt hoop je zo erg dat daar snel een einde aan komt. Natuurlijk ga je je inkomsten en uitgaves serieus onder de loep nemen. Zeker als daar een rekening van het CAK komt die drie keer zo hoog uitvalt als verwacht. Maar goed ook dat gaat geregeld worden. Maar stiekem ga je ook hopen. Ik speel al jaren mee met de postcodeloterij en de vriendenloterij. De hele maand maart gaat er dagelijks een ton uit.

Wat zou dat een welkom bedrag zijn op dit moment. Ineens kunnen we dan al onze rekeningen betalen. We kunnen dan in een keer onze schuld aflossen. En dan nog houden we geld genoeg over om onze droom te verwezenlijken, een stukje opzij te zetten en met de rest onze hypotheek iets om laag te brengen. Nee met een geldprijs van een ton zijn wij al hyper gelukkig. Natuurlijk zijn we met alle kleine beetjes al blij, maar laten we wel wezen, wie droomt er niet van het winnen van een groot bedrag.

Wij hebben al wat vaker prijsjes gewonnen hoor. Maar verder als een boek, DVD, een uitje of een dinerbon zijn we nog niet gekomen. Ook leuk om te krijgen hoor, maar toch net wat anders. Soms om even van die knoop in mijn maag af te zijn, begin ik met dromen over een grote geldprijs. Ik kan dan een heel klein beetje dat rotgevoel kwijtraken.

Ja onze droom. Toen we dit huis kochten zeiden we, dat als we het geld er voor hebben, we gaan uitbouwen en een mooie tuin aanleggen. En daar kun je mooie dromen over hebben. Je huis honderd keer opnieuw inrichten eindelijk die open haard of kachel die we zo graag willen. Een schitterende tuin die niet omgeploegd wordt door de honden en verbouwd word door de kinderen. Een ruime woonkamer en een aparte ruimte om te eten. Meer ruimte om in te leven. Nee wij hoeven niet een ander huis. Wij wonen wat dat betreft hier goed. Maar er mag nog best wat aan de tuin en het huis gedaan worden.

Ach ja die enorme geldprijs. Nee niet van miljoenen, want dat hoeft echt niet. Maar een of twee ton zou al onze dromen verwezenlijken. En dan zullen daarna vast wel weer andere dromen komen hoor. Je moet tenminste iets te dromen overhouden. Dingen om naar uit te kijken. Dingen die we samen leuk vinden. En gelukkig hebben mijn man en ik toch aardig dezelfde dromen. Is ook wel handig toch? Dus postcodeloterij met die aardige Gaston: “En rij toch niet stilletjes mijn huisje voorbij.”

De verrassing van WMO en CAK

21 maart 2015

Als een operatie verkeerd gaat en je hebt complicatie na complicatie, dan ben je blij dat je in een verzorgstaat als Nederland woont. Natuurlijk weet ik dat toen het economisch met Nederland voor de wind ging ‘The sky the limit’ was en dat toen die in elkaar kukelde dat ver over was. Toch klopte wij aan bij het WMO loket van de gemeente Gilze Rijen.

Heel vlot kwam er iemand langs om de situatie te beoordelen en door te spreken. Nee ik kon even niks en werd gillend gek van de puinhoop in huis. Mijn man had zijn werk, de zorg voor de kinderen en dieren en moest voor mij zorgen en zichzelf. Hij liep al flink op zijn tenen en dat doet zeer om te zien. Je voelt je zo volkomen machteloos. Drie meisjes van bijna 7, 5 en bijna 3 kunnen aardig wat troep maken. Zelfs toen ik wel kon poetsen en opruimen kon ik af en toe niet tegen die drie op.

In het gesprek waar ook mijn thuisbegeleidster bijzit geef ik onze problemen aan. 25 Euro zelf hulp in schakelen kunnen wij ons niet veroorloven. Wij kunnen maximaal 150 euro per maand missen vanwege onze vaste lasten. Doordat ik mijn baan verloren ben zijn wij er op jaarbasis een 10.000 euro op achteruit gegaan. Gezien de situatie thuis had ik recht op 4 uur per week hulp in de huishouding een bedrag kon hij me niet vertellen, maar dat komt wel goed. Anders moest ik maar op de site kijken van het CAK. Je krijgt toch een rekening per periode.

Nou ik kon nog niet 5 minuten naar de tv kijken en dan was ik kapot dus de site van het CAK ging hem ook niet worden. Ellende na ellende kwam en ging op het gebied van gezondheid. Maar ik had tenminste een schoon huis. Dat bracht wat rust in mijn hoofd terug. Voor mijn man ook die zich daar tenminste niet druk over hoefde te maken. En toen kwam het bericht dat Thebe hulp in de huishouding failliet ging. Net voor de kerstdagen. Mijn hulp had 2 weken vakantie maar belde de zondag op dat ze maandag ook niet kwam want er was een vergadering in het Chassee Theater. Ik had dus drie weken geen hulp en precies met de feestdagen.

Zij kon er niks aan doen, maar voor mij bracht dat weer een stuk onrust mee. Ondertussen wist ik nog steeds niet waar ik aan toe was en dan ging dat bedrijf ook nog eens failliet. Van het CAK had ik ook nog steeds niks gehoord. Wat moest ik nou gaan betalen en konden we het wel opbrengen als gezin. Gelukkig ging het in januari beter en na nog een laatste operatie met paar dagen ziekenhuis kwam ik thuis. Langzaam aan kon ik zelf weer de dagelijkse gang van zaken oppakken. En precies toen de hulp ophield kon ik het thuis zelf weer. Maar nog steeds wist ik niet hoeveel het ons ging kosten.

Eind februari komt de eerste beschikking binnen. We worden aangeslagen voor veel te veel. Tenminste in vergelijk wat er nu binnenkomt. De tweede beschikking komt een week later binnen. ik word al verdrietig bij het lezen, maar we kunnen bezwaar in gaan dienen. Ik ben zeker voornemens dat te doen. Maar wanneer zou de rekening nou komen. De rekening komt 18 maart. Een bedrag van 690,44 euro en of ik die wil voldoen voor 19 april. Nee dat kan ik onmogelijk. Per periode zijn we over de 200 euro kwijt en alle periodes zijn bij elkaar op de rekening gezet. Hoezo per periode een rekening? Er staan geen uren op maar twee periodes zijn hetzelfde terwijl ik niet het zelfde aantal uren in die periode heb genoten.

De volgende dag besluit ik eerst maar naar het CAK te bellen. Ik leg uit dat ik al bij voorbaat had verteld dat wij dit niet konden missen, maar dat de rekening ook niet klopt. Ik zeker voornemens ben bezwaar te maken. De persoon aan de andere kant van de lijn was de meest stugge ambtenaar die ik ooit heb meegemaakt. Hij kon mij niet helpen. Ik moest zelf maar achter die uren aangaan. Ik moet gewoon die rekening betalen en wel voor 19 april. De moed zakte me gigantisch in mijn schoenen.

Dan maar de gemeente Gilze Rijen bellen. Per slot van rekening heb ik met hun de gesprekken gevoerd. Nee zij konden me wel het nummer geven van Thebe in de hoop dat ik daar zelf nog iets kan regelen, maar meer kon ze echt niet doen voor mij. Alles is afhankelijk van ons gezamenlijk inkomen. Naar lasten word niet gekeken. En dan bel je maar Thebe op. En helaas omdat die failliet zijn kunnen ze misschien wel en misschien niet iets voor mij doen. Ze zou er een mailtje aan wagen, maar echt zonder garanties.

Daar sta je dan met je goeie fatsoen. Ik dacht en hoopte dat ik het goed had gedaan, maar ik had duidelijk de meest verkeerde keuze gemaakt. En we zullen het wel weer redden, maar het zal met heel veel bloed zweet en tranen gepaard gaan deze keer. Ik weet wel dat heel mijn lijf zeer doet van de spanningen. Gewoon omdat ik even niet weet hoe ik het moet aanpakken nu. Het komt wel weer. Maar ik hoop toch wel binnen een week. Dat scheelt in stress. Het enigste positieve was dat mijn hulp kei goed schoonmaakte, erg aardig was en ik een en soms twee dagen van een schoon huis kon genieten. 🙂 Je moet toch ergens iets positiefs van inzien toch 😉

1 juli een nieuw hoofdstuk

23 maart 2015

In 1996 ben ik begonnen met de MBO AP/PB. In januari van dat jaar was er een nieuwe arbeidswet van kracht gegaan. We werkte vanuit het boek “Schets van het Nederlandse arbeidsrecht”. In dat boek werd onder meer aandacht geschonken aan de Arbeidstijdenwet, die met ingang van 1 januari 1996 de Arbeidswet 1919 heeft vervangen en de Wet uitbreiding loondoorbetalingsplicht bij ziekte, die per 1 maart 1996 belangrijke wijzigingen heeft aangebracht in het Burgerlijk Wetboek en de Ziektewet. Vooral ook voor tijdelijke contractanten en uitzendkrachten had deze wijziging in regelgeving een enorme impact.

Door de jaren heen zijn er natuurlijk wel zaken gewijzigd, maar 1996 bracht toch wel een van de grootste wijzigingen mee. Nog zo’n grote wetswijziging was de Wet Arbeid en Zorg. Deze werd ingevoerd in november 2001. Zzp-ers moesten nog wel even wat langer wachten voor zij betaald zwangerschapsverlof mochten gaan opnemen. Zij mochten pas in mei 2008 door de invoering van de Zelfstandig en Zwangerregeling (ZEZ) in aanmerking komen, maar men moest wel aan een aantal uren criteria voldoen.

Nu staat er binnenkort, weliswaar met een jaar uitstel, weer een grote aanpassing van de wet voor de deur. Vooral op het gebied van ontslag en tijdelijke contracten zijn wat veranderingen. Links en rechts ben ik aan het lezen over de veranderingen. Ik wil natuurlijk wel goed bijblijven in mijn vakgebied. Maar wat mij opvalt is dat er nogal de nadruk wordt gelegd op een goede dossier opbouw. Mij is altijd geleerd dat je altijd een goed dossier op moet bouwen. Ik vind het een plicht van een HRM-er dat je zorgt dat er ten aller tijde een goed deugdelijk dossier is. Dat belangrijke gespreksnotities juist gedocumenteerd worden, maar ook afspraken en beloftes.

Ik kan me namelijk niet voorstellen dat een kantonrechter nu ineens nog meer gaat kijken naar iets wat al zo belangrijk was. De vergoedingen worden wel anders. En dat is maar goed ook. Eigenlijk hadden die al aan het begin van de crisis anders gemoeten. Teneinde om bedrijven te beschermen tegen die monsterlijke hoge afkoopsommen. Ondanks dat de kantonrechtersformule al was aangepast, werd de oude nog massaal gebruikt.

Ach ik zie deze veranderingen weer als een nieuwe uitdaging. Een nieuw hoofdstuk dat begint op 1 juli 2015. Ik kijk uit naar de eerste jurisprudentie en andere berichtgevingen van collegae. HRM is wat dat betreft zo’n boeiend vak.