Archieven

Ongelooflijk ONLINE.NL en ZIGGO

Mijn ouders gaan regelmatig naar het buitenland, immers daar hebben ze ook familie en vrienden waar ze graag zijn op hun oude dag. Thuis hebben ze online.nl, waarbij het contract bijna is afgelopen. Na twee maanden komen ze thuis en horen van mijn zusje die bij mijn ouders thuis haar kantoortje heeft, dat er geen internet is. De TV en telefoon gebruikt ze niet, maar die blijken het ook niet te doen. We controleren de kabels, halen de stekker eruit en weer erin en geven een fabrieksreset. Niets helpt. Pas maandag 7 november kan er gebeld worden en dat doe ik dan voor mijn ouders.

De meneer die ik aan de lijn krijg laat me nogmaals alle handelingen doen. Hij bevestigd wat wij al weten en dat is dat er al 2 maanden geen signaal meer is. Hij zal een monteur inplannen. De eerst mogelijke datum is 17 november. WTF zo lang!!! “Ja sorry het kan niet eerder” zegt hij “Als u eerder weer diensten wilt, kunt u allicht overstappen.” Mijn ouders zijn 11 en 16 november jarig en willen graag toch wel bereikbaar zijn om nog maar niet te spreken over alle rekeningen die via internetbankieren betaald moeten worden. Maar goed ik neem zijn advies ter harte en zeg per onmiddellijk op. Een gesprek van 2 uur beëindig ik met goede hoop omdat ik verwacht dat er ook wel compensatie gedaan kan worden over de maanden waarop betaald is maar geen dienst ontvangen.

Ik bel ZIGGO en daar wordt ik hartelijk ontvangen. We bestellen ons pakket en de aardige meneer belooft dat we 9 november aangesloten worden en dat we het pakket dan hebben. Mijn ouders zijn in de wolken over 2 dagen hebben ze weer TV, telefoon en internet en is hun wereld weer een beetje groter. Alles wordt bevestigd op mijn e-mail adres. Vol goede moed ga ik woensdag naar mijn ouders om het pakket voor hun aan te sluiten, maar er is niks aangekomen. Raar eigenlijk, want ik heb inderdaad ook geen bevestiging ontvangen op mijn e-mail.

Ik bel naar ZIGGO en daar krijg ik te horen dat ze wachten op overstap. Er is geen sprake van overstap, want ik heb alles zelf geannuleerd bij online.nl dus waar wachten jullie op. “Een miscommunicatie mevrouw we gaan het in orde maken. Over 3 tot 5 werkdagen heeft u de spullen in huis en wordt u aangesloten” “Pardon? Eerst hoor ik dat het met 2 dagen kan, dan maken jullie een fout en moet ik het dubbele tot drie dubbele wachten?” “Ja mevrouw.” krijg ik als antwoord. “Zou u misschien ook willen kijken wat het e-mail adres is waar jullie op bevestigen? Nee dat is verkeerd, dit moet het zijn…” En dat is de samenvatting van een heel lang en moeizaam gesprek.

Voor de zekerheid bel ik online.nl nog, want ik wil wel eens weten hoe het met die opzegging zit. Blijkt ook daar alles fout te zijn gegaan. Maar dat wordt over diverse schijven (7 personen aan de lijn gehad) te worden opgelost. Compensatie krijgen we niet, we krijgen geen bevestiging op schrift/e-mail. Thuis aangekomen is er toch een mail met daarin dat we toch mogen betalen tot en met 31-12 omdat dan het contract afloopt. Over compensatie wordt niet gesproken. Dat je geen diensten hebt en al die tijd geen diensten hebt gehad hebben ze maling aan, “had het maar eerder gemeld moeten worden,”is het standpunt van ONLINE.NL

Vrijdag is mijn vader jarig en ik hoop toch dat hij het pakket al heeft gehad, ondanks het feit dat ik nog steeds geen bevestiging over de mail heb ontvangen. Als ik bij hem aankom blijkt dat niet het geval. Ik bel even naar ZIGGO om de status van de bestelling te vragen. Daar horen we tot onze schrik dat ze niet alleen de bestelling met wachten op overstap hebben geannuleerd, maar dat ze maar alles hebben geannuleerd. Ik ben boos, want ik kan het opnieuw bestellen, maar dan moet ik 3 tot 5 werkdagen wachten. En of ze ook het goede e-mail adres er in willen zetten, want die staat dus nog steeds verkeerd. Ik leg neer en overleg met mijn ouders. We zijn een beetje wanhopig. Het wereldje van mijn ouders is nu al 6 dagen behoorlijk klein. Mijn moeder moet naar de huisarts, maar kan er niet eens naar bellen. Gelukkig krijgen ze nog een verjaardagscadeau… een mobieltje voor mijn pa. Nu zijn ze bereikbaar.

Later die dag, als de gemoederen wat gezakt zijn, bel ik terug naar ZIGGO om toch maar die order opnieuw erin te laten zetten. Daar hoor dat de order helemaal niet geannuleerd was, maar er nog gewoon in staat. We kunnen uiterlijk dinsdag de spullen krijgen. Dat is immers de 5e werkdag. Ze zullen nog wel kijken of ze in ieder geval het analoog signaal aan kunnen zetten. Even later wordt dat bevestigd en binnen 24 uur hebben mijn ouders analoogsignaal. En of ze toch willen controleren of het e-mail adres juist is.

Maandag belt mijn vader. Blij met zijn mobieltje. Maar erg verdrietig omdat hij geen analoog signaal heeft en er nog niks is binnen gekomen. Ik ga met ZIGGO bellen en ja hoor…. Het pakket staat op status “wachten op overstap” Het e-mail adres klopt ook nog steeds niet en analoog kan pas aan als er een dienst wordt afgenomen. Ik ben diep teleurgesteld, boos en verdrietig. “Nu zal het echt goed komen verzekerd deze dame me. Het duurt echter wel 3 tot 5 werkdagen. Analoog kan echt, echt, echt niet. En als ik nog een kilometer af zit van mijn kookpunt wordt prompt de lijn verbroken.

Zullen we nu maar afwachten wat de volgende smoes is. Of dat ze eindelijk komen met een goede oplossing. Misschien kan sinterklaas er iets bijdoen en is zwarte piet sneller met het afleveren van het pakketje. Ik! Ik heb er een hard hoofd in en mag mijn ouders dadelijk gaan vertellen dat ZIGGO binnen 3 tot 5 werkdagen gebracht gaat worden.

Een fotoshoot bij PBB fotografie gewonnen

2 december 2015

Ik ben de laatste tijd veel aan het liken en delen op Facebook in de hoop dat ik iets leuks win. Vaak tot groot ongenoegen van een paar familieleden, maar goed, dat is hun probleem denk ik dan maar. Ondertussen heb ik een paar leuke dingetjes gewonnen en ik ben er erg blij mee. Ik heb ergens aan een actie meegedaan en heb twee tickets gewonnen bij Musicals in Concert. Ik bel net mijn vriendinnetje op om te vragen of ze met me meegaat de volgende dag en ik zie tegelijkertijd mijn naam op Facebook verschijnen. De winnaar van de fotoshoot is Mireille de Vogel. Ik was al in de wolken, maar nu nog veel meer.

En de prijswinnaar van de shoot is……..wacht even………!!

Voor iedereen die niet gewonnen heeft heb ik een fotogenieke actie.

Geef voor de Sint of Kerst een FOTOSHOOT CADEAUBON aan je vader en moeder, familie, vrienden, of goede collega.

Nu met € 10,- korting; voor maar € 59,- met alle bewerkte foto’s GRATIS op disk.

Origineel idee?

Voor meer info of de cadeaubon kopen; neem even contact op met PBBfotografie

En daar gaan we dan, and the winner is…….Mireille de Vogel…Gefeliciteerd, ik hoor graag even van je.

 

12243114_448687465338801_8315207147924975914_n

Mijn man en ik hebben de afgelopen 8 jaar veel foto’s verzameld van onze kinderen. Bijna elk jaar hebben we wel een fotoshoot van de kinderen laten doen in de lokale Albert Heijn. Erg leuke resultaten. Aan de muur prijkt bijna elk jaar weer een nieuwe versie van de meiden. De laatste was al weer bijna twee jaar geleden gemaakt. Wat we niet hebben en eigenlijk ook nooit gedaan hebben, was een fotoshoot met het hele gezin. En dat wilde we wel heel graag. En als je dan zo’n leuke prijs wint, is dat natuurlijk super welkom.

Alle drie dubbel 1

“Kijk nou! Ik heb een fotoshoot gewonnen bij die kennis van jouw.” Zeg ik tegen mijn vriendin. “Heet ze Patricia?” Vraagt mijn vriendin. En samen zoeken wij naar Patricia op Facebook die fotografe is. We zijn er samen stellig van overtuigd dat het deze Patricia is. Ik stuur een mailtje dat ik erg blij ben met het winnen van deze fotoshoot. Dat ik graag met mijn gezin op de foto wil en dat ik er alle vertrouwen in heb dat de foto’s net zo mooi worden als bij mijn vriendin. Ik ben dan stom verbaasd als ik een mail terug krijg dat zij mijn vriendin niet kent. Het duurt zelfs een dag en een paar mailtjes als ik de fout ontdek. Er zijn meer dames die Patricia heten en fotografe zijn. We moesten er wel om lachen eigenlijk. Ik was nog steeds erg blij met mijn gewonnen fotoshoot.

Nu is november voor ons een hele drukke maand. Met meer als 8 verjaardagen van directe familie in de maand november en vrijwel elk weekend een feestje is de agenda aardig gevuld elke keer. Gelukkig zagen we een gaatje op 20 november in de middag. Die middag waren de kinderen vrij, Lex ook en als het goed is sloot het netjes aan op de fysiotherapie van Femke. Bij de Cranenbroek had ik voor de meiden een witte trui gekocht. Alle drie dezelfde. Lex en ik een witte blouse uit de kast. De meiden wilde make-up op, dus heb ik heel dunnetjes een beetje make-up aangebracht. Bij mijzelf ook maar wat, zodat het nauwelijks op zou vallen. En toen vertrokken we van huis. Een heel klein stukje lopen, want het was nagenoeg bij ons om de hoek.

_DSC3909

Nienke was helemaal hyper. Ik moest me echt een paar keer inhouden totdat ik werkelijk ontplofte. Ze maakte er een spelletje van om hard weg te rennen het liefst door het gras en de modder. Arggggggg We gaan naar een fotoshoot niet naar een kinderboerderij. Tja zelf was ik ook een beetje zenuwachtig. Hoe zou het zijn? Wat wordt van ons verwacht? Zullen de meiden zich gedragen? Zal het allemaal wel gaan? En nog nieuwsgieriger naar het eindresultaat, maar daar moesten we dan toch nog even op wachten.

_DSC3893

Bij Patricia binnengekomen, was het ijs al snel gebroken. Heel ontspannen nam ze ons mee naar haar studiootje. De meiden voelde zich ook meteen op hun gemak. Zelfs onze Nienke die toch altijd eerst de kat uit de boom kijkt, voelde zich meteen “thuis”. De meiden mochten zelf aangeven hoe ze op de foto wilde en eigenlijk lukte alles meteen. Als vrij vlot waren alle foto’s gemaakt. Opgelucht pakte ik mijn spullen. Blij dat de meiden zich redelijk goed gedragen hadden. De foto’s zouden met een paar weken klaar zijn en na nog wat kletsen namen we afscheid. Patricia had al het een en ander op de camera laten zien, maar toch was ik heel benieuwd naar het eindresultaat. En dat kwam bovenverwachting snel. Er hoefde maar één ding worden aangepast wat ons betreft. Ook die aanpassing was snel gedaan.

_DSC3919bewerkt

Of ik nog wensen had met betrekking tot de kerstkaarten? O,jee! Nee echt specifieke wensen heb ik niet. En prompt kwam Patricia zelf met een leuk voorbeeld. Samen hebben we nog twee kerstkaarten gemaakt. Tenminste ik de lay-out, Patricia het professionele knip en plakwerk. De resultaten zijn gewoon geweldig. De volgende dag heb ik meteen een aantal foto’s besteld. Diverse maten en legio mogelijkheden, voor een aangename prijs. Ook de levertijd was supersnel. De volgende dag had ik de foto’s al in huis. Snel nog een paar lijstjes halen voor de opa’s en oma’s en er konden twee duimen in de lucht.

Kerstkaart lichtblauw

Ik kan iedereen PBB Fotografie aanbevelen. De service, een ontspannen fotoshoot met veel eigen inbreng en ook een heel mooi eindresultaat waarbij jouw eigen wensen en inbreng mogelijk zijn, is gewoon super! Een aantal van onze foto’s staan in dit bericht. Vinden jullie ze ook net zo mooi als dat wij ze vinden? 🙂

ANWB buitenland! Nooit meer.

Oorspronkelijk geschreven 16 juli 2012  en bijgewerkt en geplaatst op 21 november 2015.

SAMSUNG

We hadden er zo naar uit gekeken. Een week in een luxe huis vlak aan zee en daarna nog een week naar de familie. Twee weken met ons gezinnetje op vakantie. Lekker bijkomen van de alledaagse stress. Maar dat werd even anders… En een paar jaar later hoor je dat er veel lotgenoten zijn. Mensen met een soortgelijke klote ervaring als die wij hebben gehad met ANWB buitenland.

30 juni 2012.

30 juni 2012 12.30 uur: We waren dus 400 km van huis (nog niet eens halverwege) toen de auto ermee kapte. Een volgeladen Hyundai Trajet die net voor bijna 1300 euro gerepareerd was om verantwoord op reis te kunnen. We waren onderweg naar St Gilles Croix de Vie waar we voor een week een vakantiehuis hadden geboekt. Van daaruit zouden we naar Chouze sur Loire gaan om nog een week met de familie door te brengen. Meteen maar de ANWB gebeld. We zijn immers verzekerd voor pech onderweg en vervangend vervoer binnen en buitenland. Dus ik had er alle vertrouwen in dat dat goed ging komen. Binnen een uur werden we opgehaald door een garagehouder en naar een garage gebracht in een klein dorpje.

5 Uur lang stonden we langs een hoofdweg bij een garage in een dorp met niet eens een kroeg, restaurant of hotel. Van de ANWB kreeg ik alleen maar te horen dat het moeilijk was een huur auto te vinden want de Fransen zouden vakantie hebben. Toen werd ik helemaal pissed, want de Fransen hadden die week nog geen vakantie. Hun suggestie was te reizen met de trein, want met een taxi werd het te duur. Ik vind dat met 3 zeer jonge kinderen (4 jaar, 3 jaar en bijna 7 maanden) en een hele hoop bagage een hele slechte suggestie, maar dat kan ook aan mij liggen. Ook omdat het dichtstbijzijnde treinstation op ongeveer 50 kilometer afstand lag. Dat bleek nog niet het enige probleem, maar hoe moesten wij met vijven in een taxi met onze bagage erbij. Dat bleek zelfs onmogelijk want een taxibus was er in de weide omgeving niet te vinden.

Wat voor hun moeilijk was bleek ik zelf in 5 minuten te kunnen.

Bij Hetz kreeg ik een Renault Modus mee om de reis verder mee voort te zetten. Maar het was in elk geval iets. Ik werd door een taxi opgehaald om de auto op te halen en vervolgens ging ik vandaar weer naar mijn gezin bij de garage. De hele bagage paste er niet in, dus moesten het een en ander achter laten. Maar een ding was zeker het eten en de medicijnen voor Jilke moesten koste wat koste mee. Dus het speelgoed van de kinderen, regenkleding en de vestjes, wat beddengoed, een kinderbedje en de pampers (die in Frankrijk duurder zijn) bleven achter. Ach we konden in ieder geval naar ons gehuurde huisje waar we een dag later als geplant aan zouden komen. En we hoefde dus niet twee kamers te huren in een hotel, ons gezinnetje op te splitsen om nog maar te zwijgen hoe we daar moesten komen.

De eerste week

Afijn op de eerste plek van bestemming was het gewoon super. Het huis netjes en luxe. Het park netjes onderhouden. Het bedje en het beddengoed maar huren. Zo sonde van het geld als je het mee hebt genomen, maar elders achter hebt moeten laten. Het weer was ronduit but…. Maar ook dat zou de pret niet drukken. Helaas de regenspullen lagen nog in de achtergebleven auto dus maar weer nieuwe regenjasjes en vestjes aangeschaft. Af en toe een zonnestraaltje en meeste tijd bewolkt of zelfs regen. Toch zijn we heerlijk naar het strand geweest en gaan geocachen in de omgeving.

Toen werd ik woensdag gebeld door de ANWB. Eerst met de mededeling dat onze auto gerepareerd kon worden voor bijna 2300 euro. Na nog geen week eerder een rekening van  bijna 1300 euro betaald te hebben bleek de auto economisch dus totall loss. De catalisator en twee labdasonden waren kapot. Daarna ging het over de huurauto’s. Wij konden de auto in Lens achterlaten en daar een internationale auto meenemen om die dan zaterdag in Oosterhout af te leveren. Heel leuk maar wij hadden nog een week vakantie dus, Lens was aardig uit de richting en dus geen optie en het eerder naar huis gaan wat ons betreft ook niet.

De Francaise die best goed Nederlands sprak begreep er geen fluit van waarop ik boos werd. Dus schakelde ik over in het Frans om te vertellen wat er allemaal niet klopte en prompt werd ik een half uur later weer opgebeld. Ik kon de internationale auto vrijdag halen in Blois 131 km uit de richting ( dus 232 km extra mogen rijden) en een dag later de Modus terugbrengen naar Camon bij Amiens. Sta in te pakken krijg ik telefoon van iemand in Nederland dat ze mijn honden hadden gevonden. PARDON!!! En toen werd het even te veel…..

De tweede week

Vrijdag en zaterdag had ik alleen knallende koppijn dus ik kon maandag die auto brengen voor 11.00 uur moest ie terug zijn. Amiens is nog een dikke 449 km van ons vakantieadres af. Mijn zwager wil even in de internationale auto kijken want de nieuwste Volvo v70 heeft zoon beetje voor alles een knopje en duwt de sleutel er verkeerd om in. Niemand van ons kreeg m eruit. Ik kon wel janken. Dus maar weer de ANWB gebeld. Dit hadden ze nog nooit meegemaakt, maar er kwam iemand ons helpen. Na twee uur lang het smsje te hebben gekregen dat ze er binnen een uur zijn was er eindelijk hulp. En toen de sleutel er uit was ben ik aangereden… alleen naar Parijs naar mijn vriendin. Zij woont in Parijs en bij haar kan ik een nachtje slapen om zo op tijd die auto in te leveren.
Vandaar uit rijd ik de volgende dag door naar Amiens/Camon totaal 460 km. Toen even door naar de garage waar mijn auto stond. Krijg ik daar ineens een factuur van 60 euro onder mijn neus. Wel terecht (onderzoekskosten) maar niks gecommuniceerd naar ons toe, terwijl de ANWB het wel wist. Ook was het voor hun erg onduidelijk wat er met mijn auto gebeuren moest. Dus ik zei “naar het autootjes kerkhof Wat anders!!” Even gekeken of ik iets mee kon nemen met de trein en dat was niet het geval. Er lag te veel. Op de terugweg, over minder dan een week, zouden we de rest van de spullen meenemen.

Rondje treinen.

Toen naar het station toe. Na een hele dag treinen kwam ik om 19.45 uur weer aan en 63 euro voor de trein lichter. Ook dat was erg leuk. Mijn neef belt dat hij toevallig in Parijs zit en naar huis gaat. Hij heeft zijn auto in Tours staan dan hoef ik het laatste stuk niet te wachten en kan met hem mee. Ik blij en laat mijn ticket omzetten. Ik krijg 10 euro terug, maar omdat ik in de spits ga rijden moet ik 15 euro bij betalen. ARGGG!

Vrijdag 13 juli terug naar huis, een dag eerder als geplant want de 14e moet de internationale auto terug zijn. En ik word, net voordat ik bij de auto aankom, gebeld door de ANWB. Dus ik duidelijk dat ik WA plus verzekering heb. Dat ik mijn auto achterlaat en hun mij vertellen dat de papieren voor ondertekening over de e-mail komen. Verder geen verrassingen meer. Nee mevrouw. En jawel hoor: Daar aangekomen blijkt dat de auto weg moet of anders moet ik 6 euro per dag betalen. Nou dacht het niet. Dus hun bellen met de ANWB. En daarna belde ze mij. Ja hoor er was een fax die ik moest ondertekenen dat ik afstand deed van mijn auto en dat die vernietigd gaat worden. Onze spullen uit de auto gehaald en in de auto gepropt de fax getekend en hup naar huis.

Thuis aangekomen.

We moeten de auto inleveren en dat is gelukkig om de hoek. We soppen hem nog even van binnen en van buiten af en leveren hem in. Daar doen we ons verhaal, want het zit ons erg hoog. Zegt die knul die ons geduldig aanhoort: “Hebben jullie geen doorlopende reisverzekering?” “Natuurlijk hebben we die.” antwoorden wij in koor. “Bij een reisverzekering heb je dit soort onzin niet. Dit heb ik namelijk nog nooit terug gehoord van een van onze klanten die via een reisverzekering een auto had.” Onze monden vallen open. Nog even boodschappen gaan doen en wat doe ik… Ik val van de roltrap naar beneden. OMG mijn enkel, hand, pols , rug en nek doen zeer. En omdat het ook nog eens weekend is kan ik niemand bereiken. Behalve een paar garages. Maar even afspraken gemaakt om te gaan kijken en test rijden. We hebben toch een andere auto nodig. Maandag alles regelen met de verzekeringen. Weer een dag kwijt aan die ongein. En hoeveel zullen er nog volgen. De telefoonrekening moet ik nog krijgen, maar ik vrees met grote vrezen. brrrrrr Een vakantie from Hell.

Afwerking

De afwerking is via een rechtsbijstand verzekering afgehandeld. De ANWB gaf niet thuis, wilde amper iets vergoeden en wees ons op kleine lettertjes. Nee, eigenlijk blijk je ondanks dat je verzekerd bent en te denken recht te hebben op vervangend vervoer, nergens recht op te hebben. Tenminste niet zonder meer, want als ze geen auto beschikbaar hebben, dan krijg je dus niks. En nu heb ik ondertussen meer verhalen gehoord over gedupeerde dat een auto niet vaak beschikbaar is. De vergoedingen voor de gemaakte onkosten ‘waar je recht op hebt’, gaan tot een maximaal bedrag waarmee je het nooit kunt halen. Ze wijzen dan graag voor de rest van vergoedingen voor je onkosten naar je reisverzekering en die doen hetzelfde. Wij hebben de ANWB Buitenland opgezegd. Reden Service BUT, maken niet waar wat ze beloven EN een doorlopende reisverzekering doet hetzelfde met een betere service. Pech onderweg kan iedereen overkomen, maar op de ANWB zit je dan niet te wachten. Neem dat maar van mij aan.

Een stapje verder

3 november 2015

De laatste tijd ben ik wat meer met Facebook bezig. Eigenlijk nooit zo gedaan, maar buiten erg leuke Like, share en win acties kom je wel eens hele leuke en nuttige producten, tips of sites tegen. Wij zijn thuis al een tijd bezig met er achter te komen hoe we het beste met Nienke om kunnen gaan. In het kort is Nienke de meest voorbeeldige leerling. Aardig, attent, verlegen, wat onzeker en doet het goed. Thuis echter zoekt Nienke constant de grens op, schreeuwt en gilt, dramt, dwingt, stuitert, kan niet stil blijven zitten en luistert niet. Ze kan ook heel attent zijn, heeft erge structuur nodig en laad zich op voor een gebeurtenis en ontlaad zich dan door in huilen of woede uit te barsten. Ook thuis merken we dat ze een laag zelfbeeld heeft en perfectionistisch is. Ze durft niet tot ze zeker weet dat ze het kan en dan komt er toch iets uit waar je wauw van zegt. Want tekenen en knutselen kan ze erg goed, ze onthoud goed, maar heeft daarentegen weinig geduld.

Nienke lijkt wel een kind van uiterste. Als ik haar probeer op te nemen en ze krijgt het in de gaten zie je haar gezicht veranderen. Ineens van serieus naar een stralende glimlach. Een typische entertainer. Op school zien wij (onze woorden) spoken, want er is niks mis met Nienke. De huisarts heeft ons doorverwezen naar de kinderarts. Daar waren we al bekend want met koemelkeiwitallergie, reflux en later ook COPD-achtige klachten, kwamen er ook nog eens terror nights bij. Dat laatste heeft ze alleen nog maar bij heel veel stress en ziekte. Terug bij de kinderarts krijgen we voor haar een voorlopige diagnose ADHD. We gaan naar de pedagogisch medewerkster, die geeft wel een paar handige tips, maar we komen er niet echt verder mee. Dan worden wij doorverwezen naar de medische psychologische dienst. Ik heb al een rotgevoel bij de medewerkster en eigenlijk wordt dat alleen maar bevestigd. Zij is nooit open naar ons geweest, maar had al een vooringenomen mening. Slechte klik denk ik. Maar we komen met haar niet verder.

Thuis heb ik al een hele tijd Thebe thuisbegeleiding. Ook van hun krijg ik waardevolle tips, maar nog is dit niet voldoende. Nienke laat haar ware ik, zoals ze die thuis laat zien, niet zomaar aan iedereen zien. Toevallig wel aan mijn vriendin en haar kinderen. Deze zien wat Lex en ik dagelijks zien. Frappant dat een jongetje met ADHD mijn meisje verschrikkelijk vind stuiteren. Het zijn ook twee kinderen die verschrikkelijk veel in doen en laten op elkaar lijken. Nee niet hetzelfde absoluut niet, maar veel overeenkomsten zeker wel. Steeds meer en meer heb ik iets aan mijn vriendin en haar zoon. Ik voel dat ze het zo goed begrijpen.

Video-hometraining was een grote flop. Nee als gezin doen wij het goed, maar Nienke blijft haar clownsmasker opzetten en doet hem niet af. “Camara aan! Masker op! Gaan met die banaan.” En daar waren Lex en ik al bang voor. Nee, wij waren niet bang voor vreemden die meekeken. Wij hadden er alleen geen vertrouwen in dat er uit zou komen wat wij hoopte dat ze zou laten zien. Een “I told you so” Hebben we alleen maar gedacht. Dan komt op facebook een bootcamp voorbij. Voor kinderen die een beetje anders zijn. Toch even informeren of dat iets is voor de meiden. En als ik word teruggebeld en de informatie krijg, maak ik meteen een afspraak voor een gesprek. Na het intakegesprek heb ik er alle vertrouwen in. Met haar heb ik een klik. Haar gaat het lukken de ware Nienke naar boven te halen en haar zelfvertrouwen te geven. Haar gaat het lukken ons te helpen Nienke zelfvertrouwen te blijven geven. Mijn Nienke gaat goed begeleid worden.

Een paar dagen later zie ik een boek voorbij komen. Ik ben ook in gesprek met een kennis. Ik leg haar het een en ander voor en zij komt met nog meer mogelijkheden. Het kan allemaal. Toch ga ik weer terug naar dat boek. Een boek van Uitgeverij Scrivo Media. Een boek “voor alle kleine helden die hun plek vinden in een woelige wereld,” staat er op de voorkant. Ik voel me zo aangetrokken tot de tekst en lees verder.

 

full16741262

Hooggevoeligheid op school 

Kabouter Langmuts vindt het meestal fijn op school, maar wordt er wel vaak moe. Op een dag komt hij niet meer terug van het buitenspelen. Waar zou Langmuts zijn? Iedereen gaat zoeken, zelfs zijn vriend Kleine Uil.

Nadat ze hem uiteindelijk hebben gevonden, bedenkt juf Tara een plan om het op school nog fijner te maken voor Langmuts. ‘Langmuts op school’ is een prima aanleiding om met jonge hoogsensitieve kinderen te praten over hun schoolbeleving. Inclusief tien uitgebreide tips voor ouders en leerkrachten voor een zo plezierig mogelijke schooltijd.

Langmuts op school – Voor alle kleine helden die hun plek vinden in een woelige wereld. 

Auteur: Josina Intrabartolo

Jeetje! Dit boek moet ik bestellen. Ik kijk naar de andere boeken en besluit via Bol.com dit boek en Langmuts is een held, te bestellen. Ik kan niet wachten voor ze binnen zijn. Twee dagen later zijn ze binnen. Samen met de kinderen beginnen we er in. Elke avond proberen we een stukje door middel van dit boek met elkaar te praten. Te vertellen over de dag. Wat er goed ging en wat niet. Wat leuk was en wat beslist niet. En weet je, het helpt. Ook voor de rest van de kinderen is het een heel prettig boek. Het nodigt uit tot vragen stellen en antwoorden. Het maakt communicatie met kinderen een stuk eenvoudiger. Ik kan het elke ouder aanraden eigenlijk.

Ik weet niet of ze hooggevoelig is, ADHD heeft, een beelddenker is of weet ik wat heeft. Ik vind dat niet belangrijk. Wat ik belangrijk vind is dat ze lekker in haar vel zit. Later niet een rugzak met bagage meeneemt voor ze eigenlijk goed en wel start in een wereld die zo hard kan zijn. En ik weet dat er mensen zijn die vind dat we overdrijven. “Het is alleen maar een kind dat brutaal is,” of “Ik heb geen last van haar hoor, want ik merk er niks aan.” Dat zijn mensen waar ik geen waarde aan hecht. Nee ik hecht meer waarde aan mijn kind en wat zij mij verteld. En gelukkig ze verteld het ons, wat mij het gevoel geeft dat ze ons vertrouwd. Dat is mij meer waard dan wat ook. Ik hoop dat wij haar vertrouwen niet beschamen en dat onze zoektocht samen uiteindelijk ertoe lijdt dat ze lekker in haar velletje zit.

Leuk van de Postcodeloterij

30 oktober 2015

Gisteren had ik een pakketje gemist. Altijd vervelend als je niet thuis bent als de postbode aan de deur komt. Maar wist ik veel. Ik had alles wat ik besteld had al ontvangen. Ik verwachtte niks eigenlijk. Lex en ik maar gokken en naar het briefje kijken. Oké, dat wordt tot morgen wachten, want dan komen ze het weer aanbieden. Toen ik de rust had heb ik op internet de code ingevoerd. Ja dat ik daar niet eerder aan dacht. Hè? Van de Postcodeloterij? Hebben wij iets gewonnen dan?

Natuurlijk wordt je dan wat ongeduldiger. Tenminste.. Ik wel! Wat kan er inzitten? Maar naast de nieuwsgierigheid ben ik ook zo blij als een kind. Zou het een ‘Return to Sender’ pakket zijn. Dat is een ledenvoordeel actie van de postcodeloterij. Je logt dan in op je persoonlijke pagina en klikt om kans te maken. Het arrangement van Bodyguard zal het wel niet zijn. Dat is immers dan gewoon een enveloppe. Ik ben zo nieuwsgierig en voel me even weer net een klein kind dat wacht op een grote verassing.

Later die avond moeten we toch nog even lachen om die opmerking van mij afgelopen zondag. Toen keken we naar miljoenenjacht en zei ik toen hij zijn koffer pakte: “Let op Lex! Deze kandidaat gaat met 5 euro naar huis. En zul je net zien dat ze dan bij ons aanbellen. Mooi dat ik dan niet open doe.” Ik had drie keer ongelijk. In zijn koffer zat het dubbele, namelijk 10 euro. Hij ging met een schamel bedrag van 1.800 euro naar huis. En bij ons werd niet aangebeld. Maar niet alleen Linda vond hem een toffe kandidaat. Net als bijna alle kijkers, vonden wij hem ook joviaal en sportief.

De volgende dag keek ik nog eens op mijn pakket. De bezorger is onderweg en zal tussen 10.00 uur en 15.00 uur bij u aan de deur staan. Oké! Bij ons is dan iemand thuis. Ik ga mooi even koffie drinken bij mijn vriendin. Tegen half 12 was ik weer thuis, maar nog geen pakje. Ach het was nog geen 15.00 uur dus geen nood. Maar om 14.00 uur toen er nog geen pakketje was moest ik even op en neer naar Kaatsheuvel. Even de medicijnen regelen voor mijn vader. Weer thuis nog geen pakketje. Jakkes! 15.30 uur, heb ik dan ernaast gekeken. Weer even inloggen op mijn pakket.

Sorry voor de vertraging. Hè potjandosie! Maar ze zijn onderweg. En ja hoor, een krap half uurtje later gaat de bel. De pakketbezorger. Hij was mijn pakketje vergeten, kwam hij achter bij het uitladen. Maar gelukkig hier was ie dan. Ik ga uit van een klein doosje, maar mij man komt binnen met toch een aardige doos. Paniek! Waar is de schaar? Even een paar spullen optillen en daar is hij. Eindelijk kan mijn nieuwsgierigheid bevredigd worden.

Gefeliciteerd met uw spellenpakket!

Wauw!! Wat gaaf! Net nu er drie jarig zijn in dit huishouden, sinterklaas en de kerst ook binnenkort zijn. Ik pak alles uit. Ik ben helemaal hieper en Jilke stuitert met mij mee. “Jij mag niks zeggen hè Jilke! Dit zijn mooie cadeautjes voor Femke voor haar verjaardag.” ‘Zing en Coach’ van The voice of Holland, reiseditie van ‘wie is het’ en Rubik’s Cube, vroeger mijn favoriete speelgoed. Snel bergen wij ze op in de meterkast, waar het gros van de cadeautjes voor onze feestdagen al liggen. Voor Femke en Nienke ben ik zo goed als helemaal klaar. Voor Femke in ieder geval voor haar verjaardag 24 november.

9200000013361389_1 92000000302662789200000038630027

Dan komt Femke thuis. “Femke zullen we voor jouw verjaardag taarten versieren en een karaoke/discomiddag houden?” “Ja! Dat vind ik een super plan mama!” Lex en ik zijn helemaal happy. Zeer welkome en passende cadeautjes gewonnen. Bedankt Postcodeloterij! Namens ons allemaal.

Liever Vtech en Little Tikes

2 september 2015

Met de verjaardagen, Sinterklaas en kerst weer in aantocht, laten we wel wezen 2,5 maand gaat zo voorbij, denk ik weer aan al het speelgoed wat ik aan ga schaffen om mijn meiden te geven. Vorig jaar had ik een paar goedkope dingen ertussen gedaan. Nog geen dag na het uitpakken was het meeste daarvan al weer kapot. Met een 3, bijna 4 jarige en 6 jarige en een 7 bijna 8 jarige, moet ik al weer harder gaan nadenken wat ik ze wil geven. Ze hebben al zoveel. Een kiddyZoom van Vtech of een speelhuis van Little Tikes.

Ik zoek hier en daar op de speelgoedsites, kijk op marktplaats en op fb groepen. Niet alleen met het idee meteen te kopen, maar gewoon ideeën op te doen. Ik merk dat Vtech en Little Tikes heel erg waarde vast zijn. Waardevast is met name goed nieuws voor mama’s portemonnee. Ik heb hier zelf ook het een en ander liggen van die merken en moet ook bekennen dat het niet zo makkelijk kapot gaat of verkleurt en slijt. Met drie meisjes die heel veel, heel snel kapot krijgen is dat nogal een goede eigenschap voor speelgoed.

DSCN2298

Het speelgoed is veelzijdig en sluit goed bij andere dingen aan. Met Little Tikes kun je met de Little People serie hele dorpen bouwen. Doe daar de Vtech Toet toet auto’s en Vrolijke vriendjes bij en je hebt het overcompleet met kwaliteit speelgoed. De vrolijke deuntjes en de lichtjes dragen bij aan extra speelvreugde. Zowel het elektronisch speelgoed van Vtech als dat van Little Tikes kan tegen een stootje, kun je zelf dingen opzetten (downloaden) en werkt gewoon zonder haperen. Little tikes buitenspeelgoed kan buiten tegen een stootje en ook goed tegen de weersinvloeden in Nederland. Zo hebben we tweedehands een loopauto gekocht die hier ook al weer jaren dienst doet en nog steeds prima is.

 

SAMSUNG

DSCN2195

Ik ben ook fan van hout speelgoed, maar toch naar mate de meiden ouder worden, komt er minder hout speelgoed in huis. En ook al is dat duurzaam speelgoed, little tikes en Vtech gaat toch beter en langer mee. Daarbij is er van alles wat voor jong en oud. Dat laten de meiden maar wat graag zien.

FB_IMG_1438007651760[1]

Vind Little tikes op FB  hier en hier vind je Vtech op facebook

Beide hebben regelmatig winacties op Facebook.

Waar verkopen we het best

12 juli 2015

1 oktober 2007 kregen wij de sleutel van ons huis. Er moest nog veel gedaan worden in de 2 weken die we hadden. 15 oktober zouden we de verkoop van ons andere huis bekrachtigen. Ik was hoogzwanger van mijn eerste meisje. Mijn zwangerschap was alleen van begin tot einde een ramp. Hoge bloeddruk, milde zwangerschapsvergiftiging, cholestase vermoedelijk door galstenen en uiteindelijk een keizersnede vanwege een placenta previa. Ze werd met 35 weken geboren. Maar net toen het nog goed ging, zijn we getrouwd, verhuisd en hebben we verbouwd.

Om je een kleine indicatie te geven, wij kwamen eigenlijk met twee éénpersoonshuishoudens samen, maakte daar door middel van opslag een twee naar drie persoonshuishouden van geholpen door familie en vrienden. Kei lief maar je weet totaal niet meer waar je spullen zijn en blijven. Ik kwam in een huis dat af was, maar een deel van mijn spullen ben ik kwijt geraakt. Het moest ergens zijn in ongeopende dozen. Daar kwam ik wel achter als ik me er weer toe kon zetten. Of meer als ik weer beter was. Maar dat gebeurde voor alsnog niet.

Ik werd weer zwanger en weer ziek, weer zwanger en ziek wat uitmondde in een miskraam. Weer zwanger en ziek. En eindelijk toen ik wat meer puf had, lazerde ik van de trap en brak mijn enkel. Nee, niet zomaar. Ik moest hem zwaar gecompliceerd breken. Daarbovenop nog een operatie waarbij ik bijna het loodje legde en nu… nu eindelijk na zo lang ben ik aan het opruimen. Allemensen! Wat verzamel je een hoop zooi door de jaren heen. Ik kwam dingen tegen die ik al jaren kwijt was. Tot en met waxinelichtjes aan toe.

Ik hou dan ook een zolder en garage opruiming. We zijn begonnen met de garageverkoop in Rijen. Toen hebben we al een hele hoop uitgezocht en te koop aangeboden. Maar helaas wilde die niet zo. Vervolgens heb ik een zooi op marktplaats aangeboden. Meubels, kleding, schoenen, huisraad en nog veel meer. Soms denk je dat het niet zal verkopen en dan komen ze massaal en dingen waarvan je zou denken dat dat makkelijk zal gaan, gaan dus echt niet. Om nog maar te zwijgen over de mensen die het liefst alles gratis willen hebben. Nu raadde een vriendin van mij het volgende aan; “Mous! Zet het te koop op Facebook. Dat is veel makkelijker, want het is in de regio.” Ja verhip dat kon ik wel eens gaan doen.

Inderdaad daar loopt het als een tierelier. Niet alles natuurlijk, maar wel veel. Ik heb me in drie regiogroepen aangesloten en ben zo zolder en garageopruiming gaan houden. Alles gaat in de spaarpot van de kinderen voor de vakantie. Daar kunnen ze ijsjes van kopen of een leuk aandenken. Ik had nog ergens een spaarpot gevonden en zette die neer. Het grote probleem was dat er geen dop op zit alleen een blik met een gleuf. Best vervelend als je moet wisselen. En dan mag je een kind van drie uitleggen dat je haar spaarpot nodig hebt om te wisselen en dat ze echt het zelfde bedrag maar dan in een briefje in plaats van drie terugkrijgt. Gelukkig vertrouwd ze haar moeder op haar groene ogen. Anders had ik toch wel een probleem gehad.

Maar goed. Sinds kort weet ik dus dat je niet op marktplaats moet zijn om te verkopen, maar op Facebook 🙂

Starbucks testen via Insiders

15 juni 2015

Nee helaas ik was niet de gelukkige, maar Lex (Djoekster) wel. Koude koffie van Starbucks testen. Nu kende ik de koffie van DE al en die vind ik best lekker en maak ik in de zomerdagen wel eens Frappé. Hoewel nu ik suiker heb een stuk minder. Ik ben meer en meer afstand aan het doen van hele zoete producten en probeer zo min mogelijk suiker toe te voegen. Maar goed tegen het proberen van Starbucks geen bezwaar, immers het heeft een hele goede naam in Amerika. Het kwam voor mij ook precies op tijd binnen.

Woensdag had ik een etentje geplant met mijn vriendinnen. Ik had ze beloofd een keer zalm klaar te maken en daar kwam een belofte van asperges bij. Het was een warme dag, dus we begonnen in plaats van onze normale koffie en Caffè Latte met een Starbucks. Hij was lekker koud, wat een vereiste is. De rietjes zijn goed uit te schuiven, maar schuiven ook net zo makkelijk in. Hij is erg zoet en smaakt meer naar chocomelk als naar koffie. We hadden de Starbucks cappuccino. Eigenlijk had ik er een DE bij moeten hebben om echt te kijken naar de verschillen. Hij was niet slecht, zeker niet, maar voldeed ook niet echt aan mijn verwachting.

Met die Starbucks probeer sessie opende ik mijn culinaire middag. Ach zo culinair was het niet, maar wel erg lekker. De smaken klopte verder. Met de drie amuses, groene asperges in een achterhammetje, een asperge met ham flapje en een rosbiefbommetje gevuld met filet americain als starters. Niet veel later een heldere aspergesoep met tuinkers en een vleugje culinaire room in een glaasje om een andere kant op te gaan. Nog twee kleine amuses, Hollandse garnalen met appel en een romig sausje met een bite en gerookte zalm op een bedje van babysla met mosterd dillen honingsaus als vooraankondiging van het hoofd gerecht. Het hoofdgerecht was groene en witte asperges en gebakken zalm. In geen tijden had ik zo genoten van mijn eigen kookkunsten. En niet alleen ik, gelukkig 😉 .

Maar goed we hadden toen iedereen weg was, nog Starbucks zat over. Gelukkig is het soms hier de zoete inval en komen er genoeg mensen over de vloer. Kunnen we de rest kwijt op het schoolplein of op manlief zijn werk. Lex zijn opdracht was; maak leuke foto’s van de bekertjes. Toen ik dat zei begon hij te lachen. “Wat?” “Mous, wij hebben op het werk van die DE automaten.” “Ja en toen?” “Starbucks probeert DE klanten toch te overtuigen. We kunnen een overname fotograferen.” Ja nu volgde ik hem. Het resultaat mag er zijn. De coupons waren zo uitgedeeld. Een gratis Starbucks die je kunt halen bij AH, slaat niemand af en dat als dank voor het kijken en luisteren.

Het hele pakket van Insiders voor wat betreft de Starbucks Campagne is opgebruikt. Ik hoop dat ze iets met de kritiek kunnen. Toch was het een heerlijke en welkome campagne.

20150615_063257  Wie verovert er DE

Nutella uitdelen

23 april 2015

Gisteren eindelijk het mailtje binnen. Ik mocht via insiders Nutella ferrero testen en mijn pakketje lag klaar. In geen tijden had ik Nutella gegeten, maar ik had er gewoon zin in. Mijn meisjes ook want die hadden het een keer ergens anders gegeten en vonden het lekker. Meestal houd ik het bij B merken. De Look a Likes van Nutella en als je dan de echte weer een keer mag eten is dat een genot. Dus ik mijn man gebeld “Haal jij het pakket op als je naar huis rijd?”

Mijn man komt binnen met een langwerpige doos en als wij hem open doen begint mijn maag spontaan te knorren. De grote pot is voor ons zelf. “Jammie!” roepen de kinderen en ook al hebben ze net gegeten, ze willen toch nog een cracker met Nutella voor dat ze naar boven gaan. Onder de noemer ‘Toetje’ krijgen ze die dan ook. Normaal hebben ze als toetje een yoghurt, ijsje of een knijpfruitje, maar nu dus een cracker met Nutella. We onderzoeken de doos verder en naast foldertjes een originele boodschappen tasje, de campagnegids, doosjes met proefverpakkingen zit er ook een Nutella mini kookboekje in met 15 recepten. Wat leuk.

De doosjes met proefverpakkingen hebben de reis wat minder goed doorstaan dus ik verpak ze zelf opnieuw. Oo wat handig. Ik laat er een paar op school achter morgen. Vrijdag is het Koningsontbijt en dan kunnen de kinderen ook Nutella eten. Als ik de volgende dag de juf erover aanspreek is die meteen ook enthousiast. Ja zij vind Nutella ook lekker. Dus met koningsontbijt eten de kinderen naast een hele hoop andere dingen ook Nutella. En ik durf te wedden dat die helemaal op zal gaan.

“Jilke zullen wij nog snel een boterham gaan eten?” “Ja mama! Ik wil 4 kleine stukjes met fruithagel.” Dus ik pak de boterhammen en de boter en ik wil gaan smeren. Voor haar staat de doos met Nutella spulletjes en ineens roept ze. “Mama nee! Ik wil natuurlijk Nutella. En dan in vier kleine stukjes hè mama.” Dus ik berg de andere spulletjes weer op en pak de grote Nutella pot. Ik geef haar de belegde boterhammen ze neemt een hap en zucht. “Wat is er schatje?” “Mama dit is lekker hè!” zegt mijn drie jarige smurf. Ik schiet in de lach. “Ja hoor schatje dit is erg lekker.”

Nutella en Insiders bedankt dat wij mogen testen. En bedankt dat wij een hele hoop kinderen Nutella mogen laten proeven tijdens het Koningsontbijt.

Wel of niet Wehkamp.nl

21 februari 2015

 

Lange tijd was ik echt fan van Wehkamp.nl. Maar ik begon me aan een aantal dingen steeds meer te ergeren. Bij een hoop postorderbedrijven is het zo dat je naar mate je voor een hoger bedrag besteld, je geen verzendkosten hoeft te betalen. Bij Wehkamp is het echter zo dat de verzendkosten naar mate je meer besteld (goederen) steeds hoger worden. Met uitzondering van de pampers want daar betaal je geen verzendkosten voor.

Zalando vind ik wat dat aangaat heerlijk. Gratis verzenden en retour. Maar Bol.com is redelijk. Bij een bestelling van boven de 20 euro betaal je geen verzendkosten. Als je kleding van C&A niet via Wehkamp besteld maar gewoon via c-and-a.com/nl dan betaal je slechts 3,95 aan verzendkosten. Ook de artikelen hebben een andere prijs ineens. Ga je voor elektronica dan moet je ook eens kijken op Coolblue.nl Ook daar snelle levertijd en gratis verzending. Alleen dat al kan je soms flink wat schelen in euro’s.

Maar Wehkamp is niet de enige postorderbedrijf dat niet meegaat met de rest. Otto en Neckermann houden ook nog steeds stevig vast aan hoe meer je besteld hoe hoger de verzendkosten. Je zou bijna zeggen het is zo 2014 om nog boven een bepaald bedrag verzendkosten te betalen. En zelfs als je er een enquête over thuis krijgt en je vult deze een keer in, dan lijkt het wel of ze er niks mee doen. Waarom nog een enquête invullen. Nee in mijn overweging om nog ooit te bestellen bij Wehkamp staat dit als irritatie vet op nummer 1.

Dan klantenservice. Zonder klanten te informeren hebben ze hun eigen beleid qua facturering aangepast. Ik schrok me dood toen ik een mail kreeg met de tekst:

Wij hebben je al een paar keer herinnerd aan de nog openstaande factuur/facturen met een totaalbedrag van € 111,30. Tot nu toe hebben wij de betaling nog niet van je ontvangen.

Snel betalen
Wij verzoeken je nu binnen vijf dagen te betalen. Dat kan eenvoudig met deze AcceptEmail.

Nou ik bellen natuurlijk, want ik had nog helemaal geen factuur gezien. Ik zat er wel op te wachten, maar nog niks gezien. Dit meld ik ook tegen de dame van klantenservice. Haar antwoord: “Nou mevrouw we hebben u de factuur gestuurd de 26ste januari via de mail.” “Maar toen heb ik mijn bestelling pas ontvangen en normaal gesproken krijg ik de factuur na de zichttermijn van 14 dagen.” “Ja dat hebben we veranderd mevrouw.” “En heeft u daarna nog een herinnering gestuurd die ik gemist zou moeten hebben?” vraag ik nog. “Nee mevrouw alleen deze mail waar u over belt.” Ik ben even sprakeloos en lees nog een keer de tekst door. “Die tekst klopt dus niet.” “Mevrouw ik kan er niks aan doen dat u die eerste rekening gemist heeft. Het beleid is nu eenmaal aangepast. En als u geen klant meer wil zijn jammer dan.” Woot! Nu breekt mijn klomp. Nee na irritatie 1 is daar zeker een irritatie 2.

Ik heb een hekel aan slechte service. Goede service moet beloond worden. Kijk naar het verhaal van Simply Colors dat is een goede service wat die mensen bij dat bedrijf doen. Maar dit wat Wehkamp laat zien is ronduit belachelijk. Heb ik daar gemiddeld 200 euro per maand besteld. Nee nooit meer. Hier komt geen Wehkamp meer binnen. In rationele afwegingen en emotionele afwegingen leggen ze het af tegenover een hele hoop andere grote “jongens” in de postorderbedrijven branche.

Waar let jij op als je gaat bestellen via het web?

Let in ieder geval op veilig betalen.

Maar ook wat de leveringsvoorwaarden zijn en de retourvoorwaarden.

Zijn er verzendkosten en tel die altijd bij de prijs op.

Dat is een reëler bedrag.

Vergelijk het product bij andere aanbieders.

Let goed op de service die je krijgt.

 

Note:

Vandaag 5 maart werd ik gebeld door een medewerkster van Wehkamp. De dame in kwestie erkende dat het gesprek niet goed was gelopen en dat de medewerkster die ik aan de telefoon heb gehad aangesproken wordt op haar manier van communiceren. Ik vind het goed dat het zo wordt opgepakt. Ook heb ik een waardebon van 25 euro aangeboden gekregen. De geste waardeer ik. Of ik hem ga verzilveren weet ik niet.