Archieven

Een stapje verder

3 november 2015

De laatste tijd ben ik wat meer met Facebook bezig. Eigenlijk nooit zo gedaan, maar buiten erg leuke Like, share en win acties kom je wel eens hele leuke en nuttige producten, tips of sites tegen. Wij zijn thuis al een tijd bezig met er achter te komen hoe we het beste met Nienke om kunnen gaan. In het kort is Nienke de meest voorbeeldige leerling. Aardig, attent, verlegen, wat onzeker en doet het goed. Thuis echter zoekt Nienke constant de grens op, schreeuwt en gilt, dramt, dwingt, stuitert, kan niet stil blijven zitten en luistert niet. Ze kan ook heel attent zijn, heeft erge structuur nodig en laad zich op voor een gebeurtenis en ontlaad zich dan door in huilen of woede uit te barsten. Ook thuis merken we dat ze een laag zelfbeeld heeft en perfectionistisch is. Ze durft niet tot ze zeker weet dat ze het kan en dan komt er toch iets uit waar je wauw van zegt. Want tekenen en knutselen kan ze erg goed, ze onthoud goed, maar heeft daarentegen weinig geduld.

Nienke lijkt wel een kind van uiterste. Als ik haar probeer op te nemen en ze krijgt het in de gaten zie je haar gezicht veranderen. Ineens van serieus naar een stralende glimlach. Een typische entertainer. Op school zien wij (onze woorden) spoken, want er is niks mis met Nienke. De huisarts heeft ons doorverwezen naar de kinderarts. Daar waren we al bekend want met koemelkeiwitallergie, reflux en later ook COPD-achtige klachten, kwamen er ook nog eens terror nights bij. Dat laatste heeft ze alleen nog maar bij heel veel stress en ziekte. Terug bij de kinderarts krijgen we voor haar een voorlopige diagnose ADHD. We gaan naar de pedagogisch medewerkster, die geeft wel een paar handige tips, maar we komen er niet echt verder mee. Dan worden wij doorverwezen naar de medische psychologische dienst. Ik heb al een rotgevoel bij de medewerkster en eigenlijk wordt dat alleen maar bevestigd. Zij is nooit open naar ons geweest, maar had al een vooringenomen mening. Slechte klik denk ik. Maar we komen met haar niet verder.

Thuis heb ik al een hele tijd Thebe thuisbegeleiding. Ook van hun krijg ik waardevolle tips, maar nog is dit niet voldoende. Nienke laat haar ware ik, zoals ze die thuis laat zien, niet zomaar aan iedereen zien. Toevallig wel aan mijn vriendin en haar kinderen. Deze zien wat Lex en ik dagelijks zien. Frappant dat een jongetje met ADHD mijn meisje verschrikkelijk vind stuiteren. Het zijn ook twee kinderen die verschrikkelijk veel in doen en laten op elkaar lijken. Nee niet hetzelfde absoluut niet, maar veel overeenkomsten zeker wel. Steeds meer en meer heb ik iets aan mijn vriendin en haar zoon. Ik voel dat ze het zo goed begrijpen.

Video-hometraining was een grote flop. Nee als gezin doen wij het goed, maar Nienke blijft haar clownsmasker opzetten en doet hem niet af. “Camara aan! Masker op! Gaan met die banaan.” En daar waren Lex en ik al bang voor. Nee, wij waren niet bang voor vreemden die meekeken. Wij hadden er alleen geen vertrouwen in dat er uit zou komen wat wij hoopte dat ze zou laten zien. Een “I told you so” Hebben we alleen maar gedacht. Dan komt op facebook een bootcamp voorbij. Voor kinderen die een beetje anders zijn. Toch even informeren of dat iets is voor de meiden. En als ik word teruggebeld en de informatie krijg, maak ik meteen een afspraak voor een gesprek. Na het intakegesprek heb ik er alle vertrouwen in. Met haar heb ik een klik. Haar gaat het lukken de ware Nienke naar boven te halen en haar zelfvertrouwen te geven. Haar gaat het lukken ons te helpen Nienke zelfvertrouwen te blijven geven. Mijn Nienke gaat goed begeleid worden.

Een paar dagen later zie ik een boek voorbij komen. Ik ben ook in gesprek met een kennis. Ik leg haar het een en ander voor en zij komt met nog meer mogelijkheden. Het kan allemaal. Toch ga ik weer terug naar dat boek. Een boek van Uitgeverij Scrivo Media. Een boek “voor alle kleine helden die hun plek vinden in een woelige wereld,” staat er op de voorkant. Ik voel me zo aangetrokken tot de tekst en lees verder.

 

full16741262

Hooggevoeligheid op school 

Kabouter Langmuts vindt het meestal fijn op school, maar wordt er wel vaak moe. Op een dag komt hij niet meer terug van het buitenspelen. Waar zou Langmuts zijn? Iedereen gaat zoeken, zelfs zijn vriend Kleine Uil.

Nadat ze hem uiteindelijk hebben gevonden, bedenkt juf Tara een plan om het op school nog fijner te maken voor Langmuts. ‘Langmuts op school’ is een prima aanleiding om met jonge hoogsensitieve kinderen te praten over hun schoolbeleving. Inclusief tien uitgebreide tips voor ouders en leerkrachten voor een zo plezierig mogelijke schooltijd.

Langmuts op school – Voor alle kleine helden die hun plek vinden in een woelige wereld. 

Auteur: Josina Intrabartolo

Jeetje! Dit boek moet ik bestellen. Ik kijk naar de andere boeken en besluit via Bol.com dit boek en Langmuts is een held, te bestellen. Ik kan niet wachten voor ze binnen zijn. Twee dagen later zijn ze binnen. Samen met de kinderen beginnen we er in. Elke avond proberen we een stukje door middel van dit boek met elkaar te praten. Te vertellen over de dag. Wat er goed ging en wat niet. Wat leuk was en wat beslist niet. En weet je, het helpt. Ook voor de rest van de kinderen is het een heel prettig boek. Het nodigt uit tot vragen stellen en antwoorden. Het maakt communicatie met kinderen een stuk eenvoudiger. Ik kan het elke ouder aanraden eigenlijk.

Ik weet niet of ze hooggevoelig is, ADHD heeft, een beelddenker is of weet ik wat heeft. Ik vind dat niet belangrijk. Wat ik belangrijk vind is dat ze lekker in haar vel zit. Later niet een rugzak met bagage meeneemt voor ze eigenlijk goed en wel start in een wereld die zo hard kan zijn. En ik weet dat er mensen zijn die vind dat we overdrijven. “Het is alleen maar een kind dat brutaal is,” of “Ik heb geen last van haar hoor, want ik merk er niks aan.” Dat zijn mensen waar ik geen waarde aan hecht. Nee ik hecht meer waarde aan mijn kind en wat zij mij verteld. En gelukkig ze verteld het ons, wat mij het gevoel geeft dat ze ons vertrouwd. Dat is mij meer waard dan wat ook. Ik hoop dat wij haar vertrouwen niet beschamen en dat onze zoektocht samen uiteindelijk ertoe lijdt dat ze lekker in haar velletje zit.

Leuk van de Postcodeloterij

30 oktober 2015

Gisteren had ik een pakketje gemist. Altijd vervelend als je niet thuis bent als de postbode aan de deur komt. Maar wist ik veel. Ik had alles wat ik besteld had al ontvangen. Ik verwachtte niks eigenlijk. Lex en ik maar gokken en naar het briefje kijken. Oké, dat wordt tot morgen wachten, want dan komen ze het weer aanbieden. Toen ik de rust had heb ik op internet de code ingevoerd. Ja dat ik daar niet eerder aan dacht. Hè? Van de Postcodeloterij? Hebben wij iets gewonnen dan?

Natuurlijk wordt je dan wat ongeduldiger. Tenminste.. Ik wel! Wat kan er inzitten? Maar naast de nieuwsgierigheid ben ik ook zo blij als een kind. Zou het een ‘Return to Sender’ pakket zijn. Dat is een ledenvoordeel actie van de postcodeloterij. Je logt dan in op je persoonlijke pagina en klikt om kans te maken. Het arrangement van Bodyguard zal het wel niet zijn. Dat is immers dan gewoon een enveloppe. Ik ben zo nieuwsgierig en voel me even weer net een klein kind dat wacht op een grote verassing.

Later die avond moeten we toch nog even lachen om die opmerking van mij afgelopen zondag. Toen keken we naar miljoenenjacht en zei ik toen hij zijn koffer pakte: “Let op Lex! Deze kandidaat gaat met 5 euro naar huis. En zul je net zien dat ze dan bij ons aanbellen. Mooi dat ik dan niet open doe.” Ik had drie keer ongelijk. In zijn koffer zat het dubbele, namelijk 10 euro. Hij ging met een schamel bedrag van 1.800 euro naar huis. En bij ons werd niet aangebeld. Maar niet alleen Linda vond hem een toffe kandidaat. Net als bijna alle kijkers, vonden wij hem ook joviaal en sportief.

De volgende dag keek ik nog eens op mijn pakket. De bezorger is onderweg en zal tussen 10.00 uur en 15.00 uur bij u aan de deur staan. Oké! Bij ons is dan iemand thuis. Ik ga mooi even koffie drinken bij mijn vriendin. Tegen half 12 was ik weer thuis, maar nog geen pakje. Ach het was nog geen 15.00 uur dus geen nood. Maar om 14.00 uur toen er nog geen pakketje was moest ik even op en neer naar Kaatsheuvel. Even de medicijnen regelen voor mijn vader. Weer thuis nog geen pakketje. Jakkes! 15.30 uur, heb ik dan ernaast gekeken. Weer even inloggen op mijn pakket.

Sorry voor de vertraging. Hè potjandosie! Maar ze zijn onderweg. En ja hoor, een krap half uurtje later gaat de bel. De pakketbezorger. Hij was mijn pakketje vergeten, kwam hij achter bij het uitladen. Maar gelukkig hier was ie dan. Ik ga uit van een klein doosje, maar mij man komt binnen met toch een aardige doos. Paniek! Waar is de schaar? Even een paar spullen optillen en daar is hij. Eindelijk kan mijn nieuwsgierigheid bevredigd worden.

Gefeliciteerd met uw spellenpakket!

Wauw!! Wat gaaf! Net nu er drie jarig zijn in dit huishouden, sinterklaas en de kerst ook binnenkort zijn. Ik pak alles uit. Ik ben helemaal hieper en Jilke stuitert met mij mee. “Jij mag niks zeggen hè Jilke! Dit zijn mooie cadeautjes voor Femke voor haar verjaardag.” ‘Zing en Coach’ van The voice of Holland, reiseditie van ‘wie is het’ en Rubik’s Cube, vroeger mijn favoriete speelgoed. Snel bergen wij ze op in de meterkast, waar het gros van de cadeautjes voor onze feestdagen al liggen. Voor Femke en Nienke ben ik zo goed als helemaal klaar. Voor Femke in ieder geval voor haar verjaardag 24 november.

9200000013361389_1 92000000302662789200000038630027

Dan komt Femke thuis. “Femke zullen we voor jouw verjaardag taarten versieren en een karaoke/discomiddag houden?” “Ja! Dat vind ik een super plan mama!” Lex en ik zijn helemaal happy. Zeer welkome en passende cadeautjes gewonnen. Bedankt Postcodeloterij! Namens ons allemaal.

Hoax / Urban Myth of waarheid?

17 september 2015

Op dit moment gaan er veel berichten de wereld over die een ‘Urban myth’ / Hoax zijn. Vaak moeilijk van waarheid te onderscheiden. Zelf heb ik me groen en geel geërgerd aan de berichten over Aylan, dat die foto’s nep waren. Maar hoe kun je ze van waarheid onderscheiden? Wat kun je tegen dit soort berichten doen? Wat als je twijfelt?

Wat is een Hoax of een Urban Myth?

Hoax is vermoedelijk een samensmelting van Hocus Pocus en betekend een bedrog, nep, broodjeaapverhaal, oplichterij, een truc. Een Urban Myth (legend) is een stadsverhaal een sage in het Nederlands een broodjeaapverhaal. Een Urban Myth is een (grotendeels) verzonnen verhaal dat als waar gebeurd wordt doorverteld en daardoor aan overtuigingskracht wint. Bronnen ontbreken meestal; wie het verhaal (door)vertelt, heeft het van iemand anders gehoord die op zijn beurt de oorspronkelijke verteller evenmin kent. Ook ontbreken exacte data, locaties en namen van personen. Broodjeaapverhalen zijn vaak sensationele of bizarre anekdotes die inspelen op de al dan niet latente angsten en vooroordelen van mensen. Sommige zijn oorspronkelijk losjes op een waar gebeurd voorval gebaseerd, maar door het vele doorvertellen zijn de ware feiten niet meer herken- of aanwijsbaar. De term Hoax bekender in Nederland is als de term Urban Myth dit komt door het internet. Ik zelf associeer een Hoax eerder met internet en een Urban Myth meer van horen zeggen, vertellen. Dit is echter niet waar. We hebben het eigenlijk over hetzelfde, maar een Hoax is moderner en onder de naam Hoax zijn meer Urban Myths bekend. Als ik het dus heb over een Hoax dan heb ik het ook over een Urban Myth en omgekeerd.

Hoaxplaatje

De bedoeling van een Hoax.

Een Hoax lijkt op een grap, meestal zonder kwade bedoelingen maar soms zijn er kwalijke gevolgen. Maar toch is een hoax vaak minder ernstig dan echte oplichterij of fraude. Een motief van wederrechtelijke bevoordeling ontbreekt vaak, het gaat meer om het stichten van verwarring en de mensen voor de gek houden. Ook worden hoaxes uitgebracht om te testen of het bedrog opgemerkt wordt, met andere woorden, om na te gaan of de ontvangers alert en kritisch zijn. Een ander motief is het zaaien van paniek, of het beschadigen van een ander of van “het systeem” uit (persoonlijke) frustratie. Veel zwarte propaganda geschiedt door middel het in de wereld brengen van hoaxen.

De gevolgen kunnen zeer ernstig zijn. Mensen kunnen in paniek raken, en (schadelijke) handelingen verrichten die ze anders niet zouden verrichten. Soms kan een aanstichter van een Hoax dan ook strafrechtelijk vervolgd worden. Persoonlijk vind ik dat als je haat gaat zaaien door middel van een Hoax, je niet meer onschuldig bezig bent. Ik keur dit dan ook zeer af. Zeker als het een trieste gebeurtenis of situatie betreft die zo uit zijn verband getrokken wordt als het verhaal van de kleine Aylan.

Toch kunnen er ook hele mooie dingen komen uit een Hoax. De grote donorshow mag in deze niet ontbreken. Zo zouden er meer mogen zijn, met deze intentie bedoel ik dan.

6a010534a85cc1970b01b7c6ef73b7970b

Nog meer Hoax in de computerwereld.

In de computerwereld wordt het woord in het bijzonder gebruikt voor een vals gerucht, een bewering die niet waar is en per e-mail wijde verspreiding vindt. In deze betekenis begint het ook in andere talen door te dringen. Het betreft hier meestal zeer bijzondere aanbiedingen (onder meer het beloven van grote sommen geld), reddingsacties van zieke kinderen (waardoor iemand een telefoon roodgloeiend had staan) of een aankondiging van een uitzonderlijk gevaarlijk computervirus. Het bericht gaat meestal vergezeld van de oproep om het bericht vooral toch onbeperkt naar iedereen door te sturen.

Een bijzondere categorie Hoax is een nepvirus: een e-mailbericht met daarin een aansporing aan de computergebruiker om een zogenaamd gevaarlijk computerbestand te verwijderen. Dit computerbestand is in werkelijkheid ongevaarlijk of zelfs een noodzakelijk onderdeel van het besturingssysteem. Ze bestaan vaak uit twee onderdelen, soms alleen uit het laatstgenoemde:

  • de opdracht tot een schadelijke handeling (bijvoorbeeld het wissen van een essentieel onderdeel van het besturingssysteem) en
  • de opdracht het bericht zo snel mogelijk en aan zo veel mogelijk vrienden en kennissen door te sturen.

Een voorbeeld hiervan is de waarschuwing dat het Windowsbestand JDBGMGR.EXE een gevaarlijk virus zou zijn en dat het niet herkend wordt door de virusscanners. Het bestand is echter geen virus, maar een Java-debugger dat een gewoon programma is op een Windows computer. Het bestand heeft niets te maken met het bugbear-virus, ook al is het icoontje van het programma een beertje. De Hoax gaat al sinds mei 2002 rond en was in de zomer van 2003 nog niet uitgewoed.

De crux is dat de gebruiker ervan overtuigd wordt dat juist het nalaten van die handelingen de schade zou aanrichten, bijvoorbeeld met de bewering dat het te verwijderen bestand een gevaarlijk virus is, waar nog geen virusscanner tegen opgewassen is. Een Hoax leidt in veel gevallen tot onnodige opwinding en soms zelfs tot paniek. Bij een geslaagde Hoax mailen veel gebruikers waarschuwingen naar hun contactpersonen of vragen her en der om advies. Deze acties belasten het internet door de vele onnodige e-mails die verzonden worden. Bij de Hoax-berichten komt nog een extra probleem om de hoek kijken: het aantal mailadressen in een enkel bericht is vaak zeer groot, omdat onervaren gebruikers vaak nalaten om met blind carbon copy (BCC) de ontvangers te anonimiseren. Het is daarom mogelijk dat spammers Hoax-mails kunnen gebruiken om uiteindelijk een grote hoeveelheid geldige adressen te vergaren.

Hoe kun je een Hoax mail of bericht vaak herkennen.

Hoax-mails zijn vaak wel te herkennen aan opmaak en taalgebruik. Ze bevatten vaak teksten als “ONMIDDELLIJK LEZEN EN DOORSTUREN NAAR IEDEREEN DIE JE KENT!!!!” In het geval van een computervirus-hoax wordt vaak vermeld dat “Microsoft nog geen oplossing heeft”, dat bijvoorbeeld “CNN aankondigt dat dit het ergste virus ooit is” en dat antivirusproducenten melden dat “tegen dit virus voorlopig nog geen remedie is”. Een belangrijk kenmerk is dat er geen datum vermeld wordt. Er staat “gisteren” of “dinsdag” of “pas ontdekt” maar een echte datum ontbreekt. Vaak wordt er geen verwijzing gegeven naar betrouwbare bronnen waar een en ander te verifiëren is.

Als een Hoax in omvang groot wordt gaan ook officiële bronnen zich ermee bemoeien en het ontkrachten. Zoals het bericht over IS strijders die zich onder de vluchtelingen zouden begeven. De Telegraaf maakt hier vandaag melding van, maar andere bronnen waren ze al voor. Een zeer betrouwbare bron die zich bezig houd met het ontkrachten van een Hoax is de Hoaxwijzer .

Meer lezen over Hoax en Urban Myth Kijk dan op Wikipedia (tevens mijn bron) en op de Hoaxwijzer.

Mijn advies is; deel niet alles klakkeloos op facebook en stuur niet zomaar een e-mailbericht door, maar denk na en controleer even een paar dingetjes.

Hoaxbig

 

 

Het jeukt al als je er aan denkt

13 september 2015

Het jeukt al als je er aan denkt. Hoofdluis. Vroeger dacht men altijd dat het gepaard ging met slechte hygiëne, maar dat is al heel lang achterhaald. Inmiddels weten we beter, maar toch is nog niet altijd iedereen overtuigd. Als er weer hoofdluis geconstateerd wordt bij mijn kinderen in de klas, krijg ik al jeuk. Ik begin te krabben op mijn hoofd en ben tegelijkertijd verdrietig.

Luizenbol! Vlooienbaal!

In de tweede klas lagere school kreeg ik voor de tweede keer hoofdluis. Zeker weten had ik het van een klasgenootje overgekregen, maar die speelde de moordende onschuld. Maar goed ook voor haar, want toen mijn moeder het meldde bij de leraar mocht ik voor in de klas komen. “Zij heeft hoofdluis, dus jullie krijgen daarom deze brief mee naar huis.” zei de leraar. Daarmee luidde hij voor mij het pesttijdperk in mijn leven in. Luizenbol! Vlooienbaal! Waren woorden die pijn deden. Later werden het zinnen, werd ik geduwd, geschopt en geslagen. De pijn is al ver weg, maar soms borrelt die nog wel eens op.

Tegenwoordig

Tegenwoordig zit men meer op het pesten en zal een leraar niet snel zo’n stunt uithalen. Met lood in mijn schoenen heb ik dus vanmiddag een mail opgesteld naar de juffen van de meisjes. Bij controle thuis bleek dat ze allebei hoofdluis hebben. Ze worden inmiddels behandeld. Morgenmiddag zal er wel een mail naar alle ouders uitgaan. Er is hoofdluis geconstateerd, dus controleer uw kind extra. Gelukkig heb ik hier een aantal kammen liggen, shampoo, lotion en omgevingsspray. Wij zijn dus meteen aan de gang gegaan.

Eerst lezen voor je begint.

Gisteren zijn de meisjes gekamd en met lotion behandeld. Daarna nog een keer kammen en toen naar bed gegaan. Vanmorgen heb ik ze eerst met crèmespoeling ingesmeerd en ben ze daarna gaan kammen. Ik vond nog wat levens in hun haren. Daarna heb ik ze gewassen met gewone shampoo en vervolgens nog een keer met lotion behandeld. Nu heeft Nieks heel dik haar en is dus extra moeilijk te behandelen. Maar goed daarna nog eens goed alles uitspoelen en nog een keer kammen. We hebben al het beddengoed afgehaald en knuffels en zijn alles gaan wassen. Inmiddels zit was vijf in de machine, vier in de droger en drie al gevouwen en opgeborgen. Het houd je bezig. Net dacht ik; “Joh laat ik een blog maken over deze irritante rotbeestjes. Even kijken of ik wat informatie kan gebruiken uit andere sites.” Dat doe ik altijd. Dingen controleren en kijken wat voor mij bruikbare en vooral juiste informatie is. en wat lees ik bij de RIVM:

Hoofdluizen zijn kleine beestjes die leven op warme en behaarde plekjes op het hoofd. Daar houden ze zich in leven door het zuigen van bloed. Ze kunnen zich vooral snel verspreiden onder kinderen. Daarom is het belangrijk vaak te controleren. Grijp meteen in als u hoofdluis ontdekt. Twee weken lang elke dag kammen met een fijntandige kam is de beste aanpak. Het wassen van spullen zoals beddengoed, kleding of knuffels is niet nodig. Luizen verspreiden zich via haar-haar-contact.

Potverdorie voor niks die kids gefrustreerd omdat hun knuffels nog niet droog zijn. Tja Mous, misschien is het handig als je eerst jezelf inleest voor je als een gek aan de gang gaat! Maar goed we lezen verder:

Hoofdluis kun je krijgen van iemand die hoofdluis heeft. De luizen lopen van het ene hoofd naar het andere. Ze verplaatsen zich niet via kleding, beddengoed of knuffels. Kinderen en jongeren (met lang haar) hebben vaker hoofdluis, omdat ze tijdens het spelen vaak letterlijk met hun hoofden bij elkaar zitten.

Hoofdluizen zijn niet schadelijk, maar vooral vervelend. Ze zorgen voor veel jeuk. Om te voorkomen dat hoofdluis een hardnekkig probleem wordt, is het belangrijk om regelmatig het haar te controleren. Als kinderen in een klas hoofdluis hebben, is het belangrijk dat de kinderen met hoofdluis tegelijkertijd worden behandeld. Zo kunnen de kinderen elkaar niet telkens besmetten.

Ja hoor daar gaat mijn verhaaltje wat ik net aan de kinderen verteld heb. Luizen kunnen ook via je jas overlopen. Ik ben ook bij de luizenweetjes gaan kijken van het RIVM. Verbazingwekkend eigenlijk. Mijn man heeft ook last van jeuk, maar aangezien die nagenoeg kaal is en ik niet zie, heeft hij ook niks. Nee hij heeft gewoon last van het woord hoofdluis. Dat woord zorgt bij het lezen of horen al voor een flinke dosis jeuk.

 

Liever Vtech en Little Tikes

2 september 2015

Met de verjaardagen, Sinterklaas en kerst weer in aantocht, laten we wel wezen 2,5 maand gaat zo voorbij, denk ik weer aan al het speelgoed wat ik aan ga schaffen om mijn meiden te geven. Vorig jaar had ik een paar goedkope dingen ertussen gedaan. Nog geen dag na het uitpakken was het meeste daarvan al weer kapot. Met een 3, bijna 4 jarige en 6 jarige en een 7 bijna 8 jarige, moet ik al weer harder gaan nadenken wat ik ze wil geven. Ze hebben al zoveel. Een kiddyZoom van Vtech of een speelhuis van Little Tikes.

Ik zoek hier en daar op de speelgoedsites, kijk op marktplaats en op fb groepen. Niet alleen met het idee meteen te kopen, maar gewoon ideeën op te doen. Ik merk dat Vtech en Little Tikes heel erg waarde vast zijn. Waardevast is met name goed nieuws voor mama’s portemonnee. Ik heb hier zelf ook het een en ander liggen van die merken en moet ook bekennen dat het niet zo makkelijk kapot gaat of verkleurt en slijt. Met drie meisjes die heel veel, heel snel kapot krijgen is dat nogal een goede eigenschap voor speelgoed.

DSCN2298

Het speelgoed is veelzijdig en sluit goed bij andere dingen aan. Met Little Tikes kun je met de Little People serie hele dorpen bouwen. Doe daar de Vtech Toet toet auto’s en Vrolijke vriendjes bij en je hebt het overcompleet met kwaliteit speelgoed. De vrolijke deuntjes en de lichtjes dragen bij aan extra speelvreugde. Zowel het elektronisch speelgoed van Vtech als dat van Little Tikes kan tegen een stootje, kun je zelf dingen opzetten (downloaden) en werkt gewoon zonder haperen. Little tikes buitenspeelgoed kan buiten tegen een stootje en ook goed tegen de weersinvloeden in Nederland. Zo hebben we tweedehands een loopauto gekocht die hier ook al weer jaren dienst doet en nog steeds prima is.

 

SAMSUNG

DSCN2195

Ik ben ook fan van hout speelgoed, maar toch naar mate de meiden ouder worden, komt er minder hout speelgoed in huis. En ook al is dat duurzaam speelgoed, little tikes en Vtech gaat toch beter en langer mee. Daarbij is er van alles wat voor jong en oud. Dat laten de meiden maar wat graag zien.

FB_IMG_1438007651760[1]

Vind Little tikes op FB  hier en hier vind je Vtech op facebook

Beide hebben regelmatig winacties op Facebook.

Jaloers op mijn zusje

1 september 2015

Ik ben jaloers op mijn zusje. En ik ga jullie vertellen waarom. Voor de vakantie was het mooi weer en ik vroeg, “wat gaan jullie vandaag doen?” Onze kinderen zijn even oud en kunnen erg goed met elkaar overweg. Natuurlijk met de nodige ruzies ook het leuke spelen met elkaar. Maar goed ze zegt “Wij gaan naar kabouterdorp?” “Kabouterdorp?” en ik zag me mijn portemonnee al weer trekken. “Nee Mous. Kabouterdorp is nog geen euro entree en ook het drinken, snoep en chips is een normale prijs.” Ik ben eigenlijk verbaasd. Is dat nog wel van deze tijd? Het zal wel een kleine omheinde speeltuin zijn.

Daar in Veldhoven aangekomen, tref ik een best grote speeltuin aan. 0,90 euro entree en inderdaad ijs, chips, snoep en drinken voor een normale prijs. Waarom hebben wij dit nergens in de buurt. Wij hebben een aantal speeltuinen. Overdekt en open, maar allemaal vragen ze over de 6,50 entreegeld. Voor een dagje uit naar zo’n speeltuin zijn wij dus het zesvoudige kwijt per kind. Oke MEK (kinderboerderij) is gratis en zo heb je er in Breda en in Tilburg één. Maar een grote speeltuin voor zo weinig, hebben wij niet.

Het laatste weekend van de zomervakantie is het weer schitterend weer en bij de vraag wat we gaan doen zegt mijn zusje: “Zullen we naar de Splinter gaan? Daar kun je zwemmen en spelen. Je mag je eigen eten meenemen dus we kunnen picknicken.” “En hoeveel kost dat dan wel niet?” Ze begint te lachen. “De Splinter is van maandag t/m zaterdag gratis. Op zon en feestdagen betaal je 1,50 euro.” “JaaaaDaaag! Waarom hebben jullie dat allemaal wel.” Verdorie ik ben gewoon jaloers op haar. Maar dan wat ze voor de kinderen in de omgeving heeft. Wij hebben ook veel maar voor de hoofdprijs.

We komen aan bij de splinter met bij ons 7 kinderen in de leeftijd van 3 tot en met 8. Die hebben zich de hele dag heerlijk vermaakt. Wij ouders hadden het makkelijk. Twee aan twee gingen ze spelen en soms met zijn vieren of zevenen. Picknicken was meer een carrousel aan kinderen die af en toe iets kwamen pakken als ze trek hadden, zin in of dorst. Voor we het wisten was het tijd om naar huis te gaan. Het was een heerlijke dag.

Toen wij een huis zochten om er onze kroost op te voeden wilde we dat in een dorp doen. Niet in een stad waar de kinderen eerst in zeven talen leren schelden alvorens ze correct Nederlands leren. In een dorp zou minder criminaliteit zijn en is het veiliger. We wonen goed in Rijen hoor, het huis, de buren de wijk, maar al onze redenen kloppen niet echt. Rijen is best regelmatig in het nieuws voor wat betreft criminaliteit. Er wordt veel ingebroken in de wijk. Er wonen veel Polen op de parken en Turken vanwege de vroegere industrie. (In Kaatsheuvel waar wij vandaan komen kon je de Turken op één hand tellen en kende je ze allemaal) En veiligheid blijkt slechts een relatief begrip te zijn. Wij hebben nooit stil gestaan bij wat is er in de omgeving te doen voor kinderen, wat niet al te veel kost. Tja konden we het overnieuw doen, had ik op hele andere redenen mijn keuzes gebaseerd. Maar dat is altijd achteraf 🙂

Hebben jullie zulke leuke goedkope parken in de buurt? En waarom ben jij gaan wonen waar je nu woont. Was dat een bewuste keuze?

Wil je meer weten over Speelpark de Splinter in Eindhoven of Speeltuin Kabouterdorp in Veldhoven, klik dan op de link.

Dieren het circus in

28 augustus 2015

Het circus is weer in het land. In dit geval ons dorp Rijen. Circus Renz International wel te verstaan. Een traditioneel circus met drie Indische olifanten, prachtige paarden , Siberische Kamelen , Watussi runderen , vrolijke hondjes en pony’s. Ik zag de olifanten staan en werd meteen verdrietig. Nee niet vanwege dat ze daar staan, maar vanwege het feit dat we straks misschien wel nooit meer een circus kunnen zien waar wilde dieren te zien zijn. Nu is wilde dieren ook weer niet helemaal de juiste benaming, want de meeste zijn geboren in het circus en zelfs hun voorouders zijn daar geboren en getogen. Maar een dier blijft een dier en dus blijven ze soms onvoorspelbaar.

Toen ik thuis aankwam ben ik even op het internet gaan kijken hoe het intussen met die wet staat. Gaat hij al van kracht? Wanneer gaat die van kracht? En wat schetst mijn verbazing: De wet is er nog niet eens door! Gelukkig denk ik dan. Maar hoe zit dat precies en dan wil ik ook meer weten. De Minister heeft het ingebracht. De Ministerraad heeft het goedgekeurd, maar het parlement moet er ook nog iets van vinden en dat is nog niet gebeurd. Daar wordt ik al blijer van en hoop dat er veel in het parlement toch even willen stilstaan bij het volgende:

De Minister heeft alles gebaseerd op een rapport van 2009. Dat is al 6 jaar geleden. Inmiddels is er veel veranderd binnen het circus ook qua verzorging en omgang met dieren. Daar waar ze het hebben over olifanten aan een ketting, heb ik ze niet aan een ketting gezien. Geen moment. Het grote gevaar van de dieren zijn de mensen van buitenaf, die menen ze alles te eten te kunnen geven of zelfs onder de draad of hekken door te kunnen gaan om stoer te doen. En dan heb ik het niet alleen over kleine kinderen, maar ook over volwassenen. De circussen zijn inmiddels de meest en best gecontroleerde bedrijven als het gaat om het welzijn van dieren. Bij elk telefoontje van een activist of bezorgde bezoeker draven controlerende instanties op. Klaar om de mishandelde dieren in beslag te nemen en iedere keer te moeten erkennen dat er geen sprake is van mishandeling, maar zelfs het tegenovergestelde.

20150825_165217[1]20150825_165220[1]

Als ik vragen stel aan iemand van het circus zijn zowel bij Circus Rens International als bij Belly Wien de medewerkers zeer bereid de vragen te beantwoorden. Je krijgt rondleiding, informatie en antwoorden over de dieren, karakter eigenschappen en welzijn. Ze maken gebruik van de eigenschappen van de dieren zowel in bouw (Ruinen en hengsten) als van karakter en instinkt. Het werken met de dieren zorgt dat ze in vorm blijven en zich niet vervelen. In tegenstelling tot dierentuinen waar er alleen verstoppertje wordt gedaan met het voedsel doet het circus veel meer om hun dieren in vorm te houden. Het blijft gevaarlijk het werken met dieren, maar dat maakt het ook erg mooi.

Ik kan alleen maar onderschrijven wat ik zie. Ik zie dieren die gretig zijn en goed verzorgt. De tijger in de Beekse Bergen doet ook de hele dag hetzelfde loopje en vertoont redelijk hetzelfde gedrag. En dan hebben ze in de Beekse Bergen meer ruimte als in andere dierentuinen in Nederland. Maar dierentuinen in Nederland staan niet ter discussie. Wel jammer want als het om ruimte gaat, krijgen die dieren steeds minder ruimte per dier. Het leeuwenverblijf in de Beekse Bergen wordt steeds kleiner en het aantal leeuwen meer. Ook al zijn de leeuwinnen aan de pil, ook bij dieren kan die wel eens niet zo goed werken. En zouden, als de dieren de tent uit gaan, de dierentuinen de volgende zijn waar we ons massaal druk om gaan maken?

Ik pleit voor de dieren de tent in houden. Ik pleit voor traditionele circussen, hun bestaansrecht houden. Ik pleit voor een nieuw eerlijk rapport die laat zien wat de situatie nu is. Een situatie die we allemaal kunnen zien als we dat toelaten te zien. Circusdieren hebben het echt niet slecht. Het is niet de vrijheid als hun soortgenoten hebben in de vrije natuur, maar die hebben ze nooit gekend en dus nooit gemist. Maar ik denk zelf dat ze het beter hebben als dieren in een dierentuin. Om Artis maar niet te noemen in het vergelijk.

Blue Circle Casting

27 augustus 2015

Al een tijd geleden, toen ik de website van RTL4 bezocht, heb ik me ingeschreven voor de nieuwsbrief van Blue Circle Casting. Meestal gooi ik alle mailtjes weg, maar de laatste tijd lees ik er meer door. Zo ook die van Blue Circle Casting en daardoor zag ik het; “Kandidaten en publiek gezocht: Nieuw programma Ruben Nicolai en Tijl Beckland.” Aangezien ik de lama’s geweldig vond en Ruben best wel een knappe gast, ben ik meteen verder gaan lezen.

“Voor de nieuwe spectaculaire en humoristische spelshow ‘Professor Nicolai & Dr. Beckand’ op RTL4, worden er vanaf vrijdag 28 augustus auto’s opgeblazen, piano’s uit hijskranen gedonderd, helikopters gecrasht en met een miljoen volt elektriciteit gewerkt. Wil jij dit niet missen? En deze show gratis bijwonen?”

Even doorklikken naar de informatie. Bij één datum gaan mijn wenkbrauwen omhoog. Ja dat is in de avond, voor ons net haalbaar en we zijn dan net terug van vakantie. Leuke bijkomstigheid de dag erna zijn we 8 jaar getrouwd. Ideaal uitje dus. En zo heb ik 4 kaarten besteld. Ik kreeg meteen reactie terug. Wat gaaf, 4 kaarten voor een tv-programma met veel humor. En ik weet al meteen wie er mee gaan. En ja hoor mijn vriendin en haar man hadden zin om mee te gaan.

Er zat voor ons een hele vakantie tussen maar gisteren was het eindelijk zo ver. De kinderen achtergelaten in de handen van de oppas. Voor de verandering maar eens een keer make-up op gedaan. Tja, normaal ben ik daar niet zo van en ik ben ook niet zo van “vooraan om op de buis te komen”, maar je weet maar nooit. Gelukkig geen spinazie gegeten of peperbiefstuk. Ik moet er niet aan denken dat als ik toevallig in beeld zou komen ik naast mijn schots en scheve tanden ook groene tanden met zwarte bolletjes heb. Een beetje parfum op voor de reuk tv. En off we go! Onderweg kletsen we er heerlijk op los en de sfeer is al super leuk. Daar aangekomen snel iets in de maag gewerkt en dan gaan de deuren al open. We hebben het precies gehaald.

Nog een blik op al die mensen die staan te wachten. Iedereen heeft er veel zin in en de een heeft nog beter zijn best gedaan er netjes uit te zien als een ander. Wij gaan zo’n beetje als laatste naar onze plek en er zijn zelfs te weinig stoelen. Door de dames worden er snel stoelen bijgehaald, een flesje water tegen de dorst en spullen die we als publiek nodig kunnen hebben voor de show. Iemand geeft ons instructies over het gebruik ervan, de soorten applaus, het lachen en legt nog veel meer uit. Man o man wat kan die man dat leuk. Een echte entertainer en ik heb bewondering voor wat hij doet. Laten we wel wezen… wordt er niet op tijd gelachen, te kort of te lang, dan zijn de opnames flut.

Er moet nogal wat worden klaargezet en we treffen het. De opnames die geplant waren tot half 11 gaan zeker uitlopen. Sommige dingen moeten een keer overnieuw en één experiment lukt een aantal keren niet. Grote hilariteit als dan ook Tijl lichtelijk gefrustreerd raakt. Tijl klets en grapt veel met het publiek, Ruben wat minder, maar je merkt goed dat die twee ontzettend op elkaar ingespeeld zijn. Ook het vallen over woorden in een zin brengt weer een paar leuke grappen met zich mee.

Voor sommige mensen duren de opnames te lang of hebben ze verplichtingen de volgende dag waardoor ze besluiten eerder naar huis te gaan. Gelukkig zijn er dat niet veel. Wij niet, wij blijven tot het einde. Maar lege stoelen worden opgevuld met publiek wat boven aan zit. Oeps dan vragen ze of wij wel erg ver naar voren willen. Ach voor een lekkere gevulde koek ofzo doe ik dat wel. Het was maar een grapje maar wel heerlijk serieus genomen. Het slot is ook geweldig leuk dus wij hebben er geen spijt van. En toen wij naar de trappen gingen om naar beneden te gaan kregen wij die heerlijke koek.

Ik heb genoten van de avond, de opnames en de hele entourage. Het was voor mij een geweldig uitje, wat ik zeker nog eens een keer wil doen. Nu ben ik benieuwd of we ergens een glimp van onszelf op kunnen vangen op tv. Stiekem zou dat toch wel leuk zijn.

Dus wil je ook een keer in het publiek zitten, als figurant in een serie verschijnen of meedoen aan een show, schrijf je dan in bij Blue Circle Casting. Dan kun je net als ons genieten van een heerlijk avondje uit.

Camping les 3 lacs du soleil

Camping les 3 lacs du soleil

9 augustus 2015

Dit jaar viel onze keus op Camping 3 Lacs du soleil in Trept. Met drie kleine kinderen genoot onze voorkeur een middelmatige camping qua grote, met animatie voor kinderen. Natuurlijk eerst op zoover gekeken naar de recensies en die waren goed. Een 7.7 is om er naar uit te kijken. Eens even lezen. Er wordt drie keer per dag schoongemaakt. Er is vooral voor kleine kinderen veel te doen. Een meertje om te zwemmen, een niet al te groot zwembad en een kinderbadje voor de kleinste. Voor de waaghalzen een paar snelle glijbanen bij het meer en voor de vissers ook nog 2 meertjes met enorme grote karpers.

Bij de receptie wordt Nederlands gesproken. Nu heb ik dat niet nodig, maar het is wel handig. Ik kan dan mijn man ook eens naar de receptie sturen om iets te regelen. De pizza’s in het restaurant zijn goed en ze hebben een kleine afhaal. Er had bij mij een klein lichtje moeten branden bij een recensie waar ze het over frikandel hadden, maar toen ik het las dacht ik er niet zo bij na.

En dan eindelijk is het zover. Samen met mijn schoonzusje, gaan wij twee weken naar de camping. Daarvan gaan we één week met mijn zusje en haar gezin. Haar kinderen hebben dezelfde leeftijd als de mijne en gaan erg leuk met elkaar om. Onze kinderen staan dan ook te popelen om op vakantie te gaan. Samen op ontdekking te gaan en te spelen met hun nichtjes en neef. Als net voor de vakantie mijn schoonzusje door omstandigheden niet mee kan, staat niets ons in de weg om eerder te gaan. De vrijdag heel vroeg in de ochtend, de dag voor zwarte zaterdag, vertrekken wij naar onze eerste vakantiebestemming.

Naar mijn ouders in midden Frankrijk. Het voelt toch weer als thuiskomen. Het is al zoveel jaren dat ik er kom en iedere keer weer verlang ik ernaar en is het te lang geleden dat ik er voor het laatst was. Eerst nog die reis van 720 kilometer, met caravan. Bij St. Nicolas zien we een vrachtwagen langs de kant van de weg. “Kijk dat spoor wat hij heeft achtergelaten. Die zal wel een klapband hebben.” We komen s’middags aan. Na de begroeting vraagt mijn vader of wij dat dodelijk ongeluk hebben gezien. We kijken op het internet naar een foto en zien die vrachtwagen. De chauffeur hadden we om de vrachtwagen zien lopen. Hij mankeert niks, maar het gezin wat in de auto zat die er achterop knalde is gehalveerd. Kippenvel over mijn armen als ik me realiseer dat dat net een fractie achter ons gebeurd moet zijn. In onze achteruitkijkspiegel hadden we het waarschijnlijk kunnen zien gebeuren. Gelukkig hebben we er tot dan toe niks van meegekregen.

De kinderen zijn helemaal dolgelukkig, met hun neefje en nichtjes. Alsof ze elkaar al jaren niet meer gezien hadden in plaats van weken. Het is zo genieten van het gespeel en het geruzie. Nee dat laatste natuurlijk niet, maar hoort erbij. Ze zijn aan elkaar gewaagd en soms is de liefde diep op andere momenten minder. De kleintjes doen dan ook vrolijk mee. Dat beloofd een leuke week te worden. We rijden zondag los van elkaar naar de camping. Wij rijden vroeg weg en doen het rustig aan. De caravan nog voller geladen met spullen ook van mijn zusjes gezin. Zij hebben een tent gehuurd, wij een plaats. Man o man wat is het warm en dan gaan we onze voortent opzetten en het luifel. Met de plek ben ik iets minder gelukkig, maar dat komt omdat ik niet zo erg mobiel ben in mijn enkel. De plek ligt vol wortels van bomen. De bomen zijn niet zo groot, maar de wortels des te groter. De plek zelf is wel groot zoals beloofd en dat doet ons weer wel deugd.

Heel rustig ruimen we onze caravan uit en beginnen we met het bouwen van de voortent. De mensen om ons heen staan raar te kijken als er fiets naar fiets uitgeladen wordt. Als mijn zusje arriveert helpt die ons mee met opbouwen en inrichten. Zij zijn immers zo klaar, maar betalen er wel meer voor. De ruimte die we dan hebben is geweldig. Het gevoel van camping life optima forma. Dat gevoel brengt me altijd weer terug naar vroeger, toen ik nog klein was en met mijn ouders op vakantie ging naar Frankrijk. De kinderen zijn al op ontdekking uit op de camping. Mijn kinderen balen want die mogen nog niet gaan zwemmen. Ze hebben al wel een hele tijd les, maar nog geen diploma. Dan gaan wij over de camping heen. Bij binnenkomst werd ik al geholpen in het Nederlands, terwijl ik stinkend mijn best wil doen in het Frans. Maar daar hadden de vriendelijke dames alle begrip voor.

De camping bleek inderdaad een hoog frikandel en kroket gehalte te hebben. Met andere woorden 85% Nederlands en de rest Belg en Fransoos. Dat is voor mij voor het eerst dat ik op een overwegend Nederlandse camping in Frankrijk zit. Het geniet niet echt mijn voorkeur, maar het valt me niet tegen. De animatie doet het erg leuk met de kinderen. En ook voor volwassenen is er vertier. Meer als anders doen ook wij met de meute mee. Nee ik kan heel piet-leutig zijn over op en aanmerkingen over de camping, maar het is hier heel erg goed vertoeven.

Vandaag is het al weer een week dat we er zijn. Mijn zusje en haar gezin zijn naar huis gegaan en het weer is even bout. We doen een dagje rustig aan. Morgen gaan we dingen ondernemen. Nog met de GPS lopen oftewel geocachen. (Hoewel ik gewoon met de auto op pad ga) Nog even boodschappen doen en verder zien we wel. Daarna wordt het weer mooier weer en wordt het zwembad en lezen. Internet is jammer. Met te veel op de wifi en dan is hij buiten erg traag vaak niet benaderbaar. Ik denk het nadeel van het hoogseizoen. Ik zou kunnen klagen over vaak smerige wc’s, maar het ligt meer aan de gebruiker (veroorzaker) als aan de schoonmaakdienst. En doe je iets niet volgens de regels, dan verzoeken ze je vriendelijk om het anders te doen.

Als ik de camping moet omschrijven is het een gemoedelijke sfeer, waar veel kan en mag, binnen de grenzen. Een camping voor jong en oud voor lang of kort verblijf. Misschien is het wel een blijvertje voor ons, of in ieder geval een camping waar we nog eens naar toe terug gaan.

 

Waar verkopen we het best

12 juli 2015

1 oktober 2007 kregen wij de sleutel van ons huis. Er moest nog veel gedaan worden in de 2 weken die we hadden. 15 oktober zouden we de verkoop van ons andere huis bekrachtigen. Ik was hoogzwanger van mijn eerste meisje. Mijn zwangerschap was alleen van begin tot einde een ramp. Hoge bloeddruk, milde zwangerschapsvergiftiging, cholestase vermoedelijk door galstenen en uiteindelijk een keizersnede vanwege een placenta previa. Ze werd met 35 weken geboren. Maar net toen het nog goed ging, zijn we getrouwd, verhuisd en hebben we verbouwd.

Om je een kleine indicatie te geven, wij kwamen eigenlijk met twee éénpersoonshuishoudens samen, maakte daar door middel van opslag een twee naar drie persoonshuishouden van geholpen door familie en vrienden. Kei lief maar je weet totaal niet meer waar je spullen zijn en blijven. Ik kwam in een huis dat af was, maar een deel van mijn spullen ben ik kwijt geraakt. Het moest ergens zijn in ongeopende dozen. Daar kwam ik wel achter als ik me er weer toe kon zetten. Of meer als ik weer beter was. Maar dat gebeurde voor alsnog niet.

Ik werd weer zwanger en weer ziek, weer zwanger en ziek wat uitmondde in een miskraam. Weer zwanger en ziek. En eindelijk toen ik wat meer puf had, lazerde ik van de trap en brak mijn enkel. Nee, niet zomaar. Ik moest hem zwaar gecompliceerd breken. Daarbovenop nog een operatie waarbij ik bijna het loodje legde en nu… nu eindelijk na zo lang ben ik aan het opruimen. Allemensen! Wat verzamel je een hoop zooi door de jaren heen. Ik kwam dingen tegen die ik al jaren kwijt was. Tot en met waxinelichtjes aan toe.

Ik hou dan ook een zolder en garage opruiming. We zijn begonnen met de garageverkoop in Rijen. Toen hebben we al een hele hoop uitgezocht en te koop aangeboden. Maar helaas wilde die niet zo. Vervolgens heb ik een zooi op marktplaats aangeboden. Meubels, kleding, schoenen, huisraad en nog veel meer. Soms denk je dat het niet zal verkopen en dan komen ze massaal en dingen waarvan je zou denken dat dat makkelijk zal gaan, gaan dus echt niet. Om nog maar te zwijgen over de mensen die het liefst alles gratis willen hebben. Nu raadde een vriendin van mij het volgende aan; “Mous! Zet het te koop op Facebook. Dat is veel makkelijker, want het is in de regio.” Ja verhip dat kon ik wel eens gaan doen.

Inderdaad daar loopt het als een tierelier. Niet alles natuurlijk, maar wel veel. Ik heb me in drie regiogroepen aangesloten en ben zo zolder en garageopruiming gaan houden. Alles gaat in de spaarpot van de kinderen voor de vakantie. Daar kunnen ze ijsjes van kopen of een leuk aandenken. Ik had nog ergens een spaarpot gevonden en zette die neer. Het grote probleem was dat er geen dop op zit alleen een blik met een gleuf. Best vervelend als je moet wisselen. En dan mag je een kind van drie uitleggen dat je haar spaarpot nodig hebt om te wisselen en dat ze echt het zelfde bedrag maar dan in een briefje in plaats van drie terugkrijgt. Gelukkig vertrouwd ze haar moeder op haar groene ogen. Anders had ik toch wel een probleem gehad.

Maar goed. Sinds kort weet ik dus dat je niet op marktplaats moet zijn om te verkopen, maar op Facebook 🙂