Archieven

Succes met communicatie

17 maart 2016

Ha ha! Net of ik een expert ben in communicatie. Nee dat ben ik zeker niet, maar ik weet er wel veel van af. En hoewel ik er veel over geleerd heb en vanaf weet, maak ook ik vaak fouten. Soms ook belangrijke fouten, waardoor er wel eens een miscommunicatie ontstaat. Ik ben dus een beetje op zoek gegaan naar hoe je beter kunt communiceren in het dagelijks leven of zelfs op je werk. Een paar makkelijke vuistregels, waardoor je meer op hetzelfde niveau zit als je gesprekspartner en dat deze zich serieus genomen voelt. Aan de hand van feitjes en voorbeelden heb ik geprobeerd een interessante en toepasbare blog te schrijven. Veel lees plezier.

Gelijkwaardig of expert

De Loi heeft als slogan “Nederland wordt steeds slimmer” en bij communicatie is het handig om die slogan in gedachten te houden. Eén van de belangrijkste vuistregels in communicatie is dat je je als gelijkwaardige gesprekspartner opstelt in een gesprek tenzij expertise wordt verwacht. Als deskundige onder elkaar mag je best met vaktaal en diploma’s gaan smijten, maar doe je dat op een feestje zullen mensen al snel weglopen. “Komt die opschepper weer aan!” Ervaring leert echter dat de woorden ‘neem maar van mij aan’ vaak ergens voor aan in de mond liggen. Vaak als geruststelling bedoeld , maar werken vaak averechts. Je bereikt er eerder mee dat de zich niet serieus genomen voelt worden. Iets waar ik mezelf ook nogal eens schuldig aan maak, maar ook zo gevoeld heb.

Luisteren en meer

Luisteren naar een ander is echt een kunst. Een samenvatting kan dan erg waardevol zijn. Doe dit meer dan één keer als het verhaal erg lang is/dreigt te worden. Vragen of de ander het begrepen heeft en of jij het goed begrepen hebt, is ook een must. Maar als je dan nalaat de ander aan te kijken en signalen zoals “dat de ander zich uit het veld geslagen voelt” mist, ben je niet helemaal goed bezig. Probeer dan ook altijd ook op de non-verbale communicatie te letten van je gesprekspartner. De non-verbale communicatie geeft vaak de doorslag. Bijvoorbeeld: iemand zegt dat hij niet boos is, maar kijkt wel erg kwaad. Of iemand die zegt dat hij niet zenuwachtig is, maar wel zweet en staat te trillen. Mensen reageren op non-verbale signalen en tekens vaak onbewust meer dan op verbale tekens, toch als je ze mist, mis je een belangrijk deel van de boodschap die de ander overbrengt. Ook als verteller kun je vragen of een ander je begrepen heeft. Het is niet erg om het zo nu en dan te “toetsen” door te vragen of ze het in eigen woorden willen uitleggen. Zo weet je dat je allebei op dezelfde ‘golflengte’ zit.

Uit een experiment in Amerika over non-verbale communicatie kwam zelfs naar voren hoe belangrijk de non-verbale bewegingen, gebaren en signalen zijn als het gaat om de algemene doeltreffendheid van onze communicatie in het doorgeven van onze boodschap naar anderen. Lichaamstaal was voor 55% het meest belangrijke tegen 38% de toon van de stem en 7% wat ze werkelijk zeggen.

Open een gesprek in gaan

Ook een inkoppertje is, dat je open een gesprek in moet gaan. Op het moment dat je graag een bepaald antwoord wil horen en het komt niet, raak je teleurgesteld. Dat hoeft dan niet aan de ander te liggen, maar ligt echt aan je eigen incasseringsvermogen en het openstaan voor een andere mening, anders als jouw eigen mening.

Een vriendin van mij vroeg of mijn dochter mocht komen logeren op tweede kerstdag. Ik vond dat zo’n rare dag om te logeren want het is immers een feestdag en dan ben je met familie. Ik vroeg aan andere vriendinnen of zij dat ook niet raar vonden en zij zeiden; “Nee, want je dochter wil logeren, zij willen je dochter als logee en.. het geeft je wat rust.” Ik was verbouwereerd en teleurgesteld. Pas toen ik op een later moment het gesprek terughaalde moest ik mijn vriendinnen gelijk geven. Op het moment dat ik de vraag stelde was ik voor ingenomen en wilde eigenlijk niets anders horen als een bevestiging. Niet eerlijk van mijzelf dus.

Beelddenker

Ik ben een ADD-er en een beelddenker. Het voordeel is dat ik me heel snel een beeld kan vormen bij hetgeen me verteld wordt. Als het ware komen de woorden in beelden op mijn netvlies en ik kan me dan ook vrij goed inleven in een situatie. Het nadeel is dat het me heel veel moeite kost om me te concentreren en dat mijn fantasie het soms met me op een loopje neemt.

“Kun jij het je voorstellen, een paard dat balanceert op het puntje van de Eiffeltoren?” “Ja dus.”

20160317_115626[1]

 

Cynisme en Sarcasme

Spelen met taal is erg leuk. Cynisme en sarcasme zijn mijn favoriet. Onder cynisme wordt een houding verstaan die vaak in taal tot uiting komt, maar die ook onuitgesproken kan blijven. Deze houding is er een van wantrouwen tegen iemands goede bedoelingen of tegen het nut van instituties of van grote ongevoeligheid voor de gevolgen van de eigen daden. Voorbeelden van cynische uitspraken zijn:

  • Hij zit alleen maar in de commissie omdat hij zo graag voorzitter ergens van wil wezen!
  • Waarom zou ik gaan stemmen? Het zijn toch allemaal zakkenvullers, die politici.
  • Als wij die dictators geen wapens leveren, dan doet een ander land het wel!
  • Of ze tevreden zijn? Och, als ik mijn geld maar krijg!

In het eerste geval geldt het wantrouwig ongeloof de bedoelingen of motieven van een zekere persoon, in het tweede geval een instelling (de staatsvorm), in het derde de gehele mensheid en in het vierde klanten (en in feite het concept “werken”).

De cynische houding kan ook lichamelijk geuit worden: een cynische blik, een cynische lach of een cynische grimas. Ook in humor kan cynisme voorkomen.

Onder sarcasme wordt bijtende spot verstaan. Deze stijlfiguur is scherp en agressief van aard: er ligt altijd een aanval in besloten op een persoon, toestand of uitlating. Weliswaar kan sarcasme daardoor als een vorm van humor worden gezien, maar tegelijkertijd vormt het een aanval. Sarcasme kan zich bedienen van de stijlvorm der ironie, maar beide begrippen zijn niet aan elkaar gelijk. Beperken we ons tot verbale ironie (er bestaan ook andere vormen, zoals situationele ironie en cosmetische ironie), dan is er altijd een contrast tussen wat wordt gezegd en wat wordt bedoeld. Uiting en bedoeling zijn elkaars tegengestelde. Deze ironie kan, mits voldoende agressief, een sarcastische vorm aannemen; omgekeerd geformuleerd: veel sarcasme bedient zich van ironie, en wordt daarmee een bijtende vorm van ironie.

Ik was dat geruzie zat over wie waar zijn bureau wilde hebben en zei sarcastisch “Weet je wat? Zet mijn bureau maar achter de deur, dan heb ik er geen last meer van.” Ik bedoelde natuurlijk dat ze moesten ophouden want ik was het zat, maar prompt begonnen ze mijn bureau te verplaatsen. Daar zat ik vijf minuten later achter mijn bureau en achter de deur. Ik was helemaal beduusd en eigenlijk nog veel bozer.

Vaak worden Cynisme en sarcasme niet opgepikt zoals bedoeld. Schat je gesprekspartner op waarde in of zeg erbij dat iets cynisch of sarcastisch bedoeld is om zo verwarring en misvatting te voorkomen.

 

De schone slaapster

Oorspronkelijk geschreven op 27 augustus 2013

De schone slaapster kennen we het beste van de sprookjes van moeder Gans. Later verteld door de Gebroeders Grimm. Doornroosje een geliefd sprookje voor jong en oud.

Wie schreef het verhaaltje nou?

Daar sta je op het schoolplein. De laatste week gaat in. Ik sta met een vader te kletsen en vraag belangstellend waar ze naar toe gaan. “Naar Duitsland” deelt hij me mede en daarna, “Naar het kasteel van De Schone slaapster.” Ik lach en zeg; “Hahaha! Dan moet je echt in Frankrijk wezen! In Château d’Ussé, Indre-et-Loire Daar vind het oorspronkelijke sprookje plaats. In het kasteel (zie hieronder) is in de linker toren van het kasteel (op de foto de rechtse toren) het hele sprookje uitgebeeld. Zoals de Franse schrijver Charles Perrault het geschreven heeft.

PICT1007

Maar Mous zou Mous niet zijn als ze het niet even nakijkt. “Doornroosje is een sprookje dat voor het eerst gepubliceerd in Italië door Giambattista Basile in 1634 met de titel Sole, Luna e Talia. Dat origineel zullen de meeste mensen niet kennen; veel bekender is de versie van de Franse schrijver Charles Perrault, onder de titel La Belle au bois dormant (voor het eerst gepubliceerd in 1667 als een van de verhaaltjes in De sprookjes van Moeder de Gans).

Later is het ook opgetekend door de gebroeders Grimm in hun Kinder- und Hausmärchen onder nummer KHM50.
Doornroosje staat ook bekend als De Schone Slaapster of Sleeping Beauty.”

En dan komt nu…

De versie van Mous

Er was eens een minimousje. Ze wilde niet slapen. Elke avond om 11 uur was het bal. Een fopje werkte niet, een fles nog minder en met iets anders hoef je al helemaal niet aan te komen. Zachtjes fluister mamamous in de oortjes van Minimousje: You fall in a sleep! A very big sleep! Maar dat helpt niet. Mamamousje kalmeert Minimousje en zet haar in de box. Minimousje gaat zitten en pakt haar beertje. Ze staart naar de TV. Shownieuws staat op. En langzaam valt ze om. Haar beertje in de hand en haar fopje in de mond.
Wie heeft er nou een spinnewiel nodig, een boze heks, trollen of andere zaken als je shownieuws hebt.

En ze sliep nog beter en groeide groter!

THE END!

Een reis langs de westkust van

6 november 2015

alaska3

Vroeger keek ik graag naar documentaires over dieren. Ik keek graag in boeken over dieren, landen en natuurgeweld. Ik vond het heerlijk daar in te neuzen. Van mijn oma kreeg ik altijd plaatjes die ze uit tijdschriften knipte. Plaatjes van dieren en landschappen. Toen hadden we nog geen computer en google, maar moesten we het doen met series boeken en wat er op de televisie kwam. Prachtig vond ik het, dieren in de sneeuw in Alaska. Een poolvos, een bruine beer op zoek naar zalm of een orka vlak langs de kust. Ergens in één van de dozen ligt een boek met van die geweldige foto’s over Alaska en Noord Amerika. Een boek wat ik speciaal bewaard heb om samen met mijn kinderen in te gaan kijken.

iStock_000001587916Small poolvoswinter.large fm06lag02

Maar wat zou er mooier zijn als je een reis kan maken van poolvos tot Mexicaanse vos (ik zei altijd woestijnvos maar die komen in Afrika voor). Een reis waarbij je van het ene uiterste naar het andere uiterste gaat. Een reis van wit, naar groen en dan naar geel. Want kou is leuk, maar niet voor lang. Ik ben zelf een warmte dier. Hoewel ik kan genieten van alles wat de natuur te bieden heeft, ben ik ook blij dat ik niet in een heel koud land leef. Toch toen ik wat ouder werd, is één van mijn grootste dromen geworden om een keer met de camper een paar maanden te reizen langs de westkust van Amerika. Te beginnen in Alaska om zo ook een stuk Canada te pakken en dan verder door Amerika tot aan Mexico. Van ontbering naar luxe, van extreem koud naar erg warm.

Anchorage_from_Earthquake_Park san-diego-with-palm-trees

Kom! Dan gaan we eens kijken hoe we deze reis het beste kunnen maken. Kun je dat bijvoorbeeld doen door middel van een reisbureau? Of kan dat helemaal niet en moet je zelf alles regelen? Hoeveel tijd moet je tenminste uittrekken voor deze reis? En wat moet je beslist niet doen of juist zeker wel. Voor mij ligt zo’n reis in de verre toekomst, maar ik ben wellicht niet de enigste die deze reis net zo graag wil maken. En heel misschien heeft diegene wel de mogelijkheid het binnenkort te doen.

all_trips

Bij reisbureaus zijn de rondreizen die worden aangeboden aan de westkust daadwerkelijk rondreizen. Je doet weliswaar meer dan één staat aan, maar je gaat meer landinwaarts als dat je omhoog gaat. Zo’n rondreis kun je via diverse reisbureaus boeken en duurt ongeveer 22  tot 28 dagen. Je kunt echter ook Fly and drive reizen boeken. Maar wat houd dat dan weer in? Een Fly Drive is een combinatie van de vliegreis, huurauto en/of hotels. Een scherp geprijsd basispakket waarbij je zelf de vrijheid hebt om bijvoorbeeld de route en/of de hotels te bepalen. Ook dit soort reizen kun je via veel reisbureaus boeken.

Maar laat ikzelf nu echt willen weten hoe dat gaat met een camper. Een camperreis is een reis waarbij je ter plekke de route zelf kunt bepalen, ‘freewheelen’ heet dat ook wel. Want laten we wel wezen ik wil die vrijheid hebben van noord naar zuid te gaan via die westkust. Nu valt mijn oog op de site van Jan Doets. Ik ken deze hele organisatie niet, maar de informatie die ik aantref lijkt mij redelijk aannemelijk.

Jan Doets heeft de camperreis zo ontwikkeld dat alle belangrijke elementen direct zijn inbegrepen; vliegreis, eerste hotelovernachting, eventuele eerste campingovernachting, camperhuur, te rijden kilometers en alle noodzakelijke verzekeringen. Zo kun je in een oogopslag zien of een camperreis financieël aantrekkelijker is dan een autoreis.

Veelvuldig bereikt ons het verzoek om alleen de huur van de camper te verkopen. Laten wij duidelijk stellen: Jan Doets America Tours verkoopt normaliter alleen maar in combinatie met één of meerdere vliegbiljet(ten). Campers zijn namelijk schaars, zo hebben de meeste campermaatschappijen een vloot van slechts enkele honderden campers die gemiddeld voor 2-3 weken per camper worden gehuurd. Daarnaast is het ook heel fijn als wij zorgen dat de vliegtijden met de eerste hotelovernachting aansluiten op de ophaal-, of inlever- locatie en de openingstijden van de camperverhuurder. Klein detail maar kan heel veel reisverdriet voorkomen als je dit allemaal door Jan Doets laat regelen.

Indien je echter toch gebruik wenst te maken van ons camperaanbod en geen vliegreis bij ons boekt, dan berekenen wij een handling fee. Deze handling fee bedraagt € 50 per camper.

Natuurlijk ga je bij het boeken van je grootste droom niet over één dag ijs, maar dit houd ik natuurlijk wel in mijn achterhoofd. Ik kijk op de site van de ANWB en ook daar worden heel wat campervakanties in Amerika aangeboden. Ik kan zelfs invoeren dat ik in Alaska in Anchorage wil beginnen en in Californië in San Diego wil eindigen. Eens even kijken hoeveel me dat nu zou kosten samen met ons gezin. De eerste pop-up is al: “Voor camperhuur in Amerika en Canada geldt een verplichte eerste hotelovernachting wanneer u net een intercontinentale vlucht hebt gemaakt. Hierna kunt u uw camper ophalen.” Wederom een belangrijke, want of je het nu regelt bij een bureau of direct via een camperverhuurbedrijf, dit moet je wel weten.

De route kan of via de I 5 gedaan worden dan is het  3519 miles (ongeveer 5664 km) of via de I 15 en dan is het 3729 miles (ongeveer 6002 km). De I 5 gaat helemaal langs de kust terwijl de I 15 meer landinwaarts is. ANWB geeft dan aan:

Ophalen 25-06-2016 in Anchorage Inleveren 27-08-2016 in San Diego Personen 0 groot, 2 middel, 3 klein
Welke afstand verwacht u te gaan rijden?

Voor reizen door Amerika en Canada raden wij aan te kiezen voor ongeveer 200 km per dag. Dan reis je 12750 kilometer. De route is korter dus misschien kun je dan toch nog even weer een stuk naar boven of verder trekken in de natuurgebieden. Eigenlijk roept deze informatie meer vragen bij mij op als dat het duidelijkheid geeft. Dan als je doorgaat naar de volgende pagina blijkt inderdaad dat ze rekening houden met het feit dat je 12750 kilometer gaat rijden. Even kijken of ik dat naar bijvoorbeeld 100 kan aanpassen. Want met 12750 kilometer betaal ik inclusief kosten ter plaatse: € 12.499,-. Ik heb daarom ingevoerd dat ik 150 kilometer per dag wil rijden. Per slot van rekening wil ik ook nog wat zien. Ik kom dan op 9500 kilometer in totaal en dan worden de kosten, inclusief kosten ter plaatse: € 12.254,-. Tja voor de kilometers hoef je het dus niet te doen. En dan ben je er nog niet want je zult ook naar Anchorage moeten vliegen en van San Diego natuurlijk weer naar huis.

1. C30-Cutaway

Ik denk dat ik me nog gewoon maar even ga verlekkeren aan plaatjes en dromen. Want zo het er nu voor staat zijn er nog genoeg prioriteiten, hebben wij geen twee maanden vakantie en geen geldboom in de tuin. Morgen maar weer de miljoenenjacht kijken in de hoop dat bij ons die deurbel gaat. Maar dan moet het niet zo gaan als twee weken terug, want dan komen we niet eens het water over met zijn vijfjes.

1935_fullimage_20130315 - Postcode Loterij Miljoenenjacht vernieuwd

 

 

 

 

Note plaatjes zijn van emaze.com, takepart.com, plusklasannaenthijmen.jouwweb.nl, mariocartwii.com, en.wikipedia.org, soccerresort.com, theliberaltravelar.com, camper.nl en postcodeloterij.nl

Jaloers op mijn zusje

1 september 2015

Ik ben jaloers op mijn zusje. En ik ga jullie vertellen waarom. Voor de vakantie was het mooi weer en ik vroeg, “wat gaan jullie vandaag doen?” Onze kinderen zijn even oud en kunnen erg goed met elkaar overweg. Natuurlijk met de nodige ruzies ook het leuke spelen met elkaar. Maar goed ze zegt “Wij gaan naar kabouterdorp?” “Kabouterdorp?” en ik zag me mijn portemonnee al weer trekken. “Nee Mous. Kabouterdorp is nog geen euro entree en ook het drinken, snoep en chips is een normale prijs.” Ik ben eigenlijk verbaasd. Is dat nog wel van deze tijd? Het zal wel een kleine omheinde speeltuin zijn.

Daar in Veldhoven aangekomen, tref ik een best grote speeltuin aan. 0,90 euro entree en inderdaad ijs, chips, snoep en drinken voor een normale prijs. Waarom hebben wij dit nergens in de buurt. Wij hebben een aantal speeltuinen. Overdekt en open, maar allemaal vragen ze over de 6,50 entreegeld. Voor een dagje uit naar zo’n speeltuin zijn wij dus het zesvoudige kwijt per kind. Oke MEK (kinderboerderij) is gratis en zo heb je er in Breda en in Tilburg één. Maar een grote speeltuin voor zo weinig, hebben wij niet.

Het laatste weekend van de zomervakantie is het weer schitterend weer en bij de vraag wat we gaan doen zegt mijn zusje: “Zullen we naar de Splinter gaan? Daar kun je zwemmen en spelen. Je mag je eigen eten meenemen dus we kunnen picknicken.” “En hoeveel kost dat dan wel niet?” Ze begint te lachen. “De Splinter is van maandag t/m zaterdag gratis. Op zon en feestdagen betaal je 1,50 euro.” “JaaaaDaaag! Waarom hebben jullie dat allemaal wel.” Verdorie ik ben gewoon jaloers op haar. Maar dan wat ze voor de kinderen in de omgeving heeft. Wij hebben ook veel maar voor de hoofdprijs.

We komen aan bij de splinter met bij ons 7 kinderen in de leeftijd van 3 tot en met 8. Die hebben zich de hele dag heerlijk vermaakt. Wij ouders hadden het makkelijk. Twee aan twee gingen ze spelen en soms met zijn vieren of zevenen. Picknicken was meer een carrousel aan kinderen die af en toe iets kwamen pakken als ze trek hadden, zin in of dorst. Voor we het wisten was het tijd om naar huis te gaan. Het was een heerlijke dag.

Toen wij een huis zochten om er onze kroost op te voeden wilde we dat in een dorp doen. Niet in een stad waar de kinderen eerst in zeven talen leren schelden alvorens ze correct Nederlands leren. In een dorp zou minder criminaliteit zijn en is het veiliger. We wonen goed in Rijen hoor, het huis, de buren de wijk, maar al onze redenen kloppen niet echt. Rijen is best regelmatig in het nieuws voor wat betreft criminaliteit. Er wordt veel ingebroken in de wijk. Er wonen veel Polen op de parken en Turken vanwege de vroegere industrie. (In Kaatsheuvel waar wij vandaan komen kon je de Turken op één hand tellen en kende je ze allemaal) En veiligheid blijkt slechts een relatief begrip te zijn. Wij hebben nooit stil gestaan bij wat is er in de omgeving te doen voor kinderen, wat niet al te veel kost. Tja konden we het overnieuw doen, had ik op hele andere redenen mijn keuzes gebaseerd. Maar dat is altijd achteraf 🙂

Hebben jullie zulke leuke goedkope parken in de buurt? En waarom ben jij gaan wonen waar je nu woont. Was dat een bewuste keuze?

Wil je meer weten over Speelpark de Splinter in Eindhoven of Speeltuin Kabouterdorp in Veldhoven, klik dan op de link.

Nog 1 dag

31 maart 2015

Nog een dag en dan mogen we weer. We mogen dan iedereen voor de gek houden. Vooral voor de kinderen is dat leuk. De oude grapjes komen van stok. Zelfs de peuters en kleuters proberen iemand voor het lapje te houden. Mijn moeder vertelde ons dat ze vroeger op pad werden gestuurd om iets te gaan halen wat niet bestond. Wij deden het met een losse veter. Maar waar komt 1 april vandaan. En is dat alleen in Nederland of ook in andere landen.

Ik ben op zoek gegaan op het net en was verbaasd over het antwoord. 1 april grappen zijn er al sinds de 16e eeuw. Om precies te zijn 1582 toen een baas een knecht op pad stuurde om muggentongetjes te gaan halen. Dat was in Nederland. Maar in België was men eerder. in 1560 in Brugge werd daar de eerste 1 april grap genoteerd. In België noemen ze het overigens verzenderke(n)sdag, de dag waarop je iedereen tracht ergens heen te zenden om ze beet te nemen. In Frankrijk was men nog eerder met wat hun noemen poisson d’avril, namelijk in 1508.

Dat zijn toch al drie landen waar ze 1 april kennen. Vermoedelijk stamt het af van de gregoriaanse kalender, zoals opgedragen door Paus Gregorius XIII in 1582. Voor die tijd werd Nieuwjaar gevierd van 25 maart tot 1 april. Met de verandering van het kalendersysteem werd Nieuwjaar verplaatst naar 1 januari. Mensen die dit vergaten of die het nieuwe kalendersysteem weigerden te aanvaarden, kregen uitnodigingen voor niet-gehouden feestjes, grappige presentjes enzovoort. Tja dat zou wel iets voor mij geweest zijn. Ik hou wel van dat soort grappen.

Als ik verder ga zoeken denk ik “O, Ja!” Natuurlijk kennen de Engelsen, Australiërs, New Zeelanders, Canadezen en Amerikanen ook 1 april. In deze Engelstalige landen wordt de dag April Fool’s Day genoemd. Zelfs de Russen hebben een 1 april die ze День Дурака (Den Doeraka, dag van de dommerik) noemen. Nee dit was knippen en plakken van wikipedia, anders had ik zomaar een typefout kunnen maken. Mijn Russisch is niet zo goed 😉

Veel grappen gaan tegenwoordig via de media en social media. Het jeugdjournaal heeft elk jaar wel een grap, maar ook Google, youtube en twitter hebben al grappen op hun conto staan. Je kunt er veel nalezen op wikipedia. Wil je geïnspireerd worden door grappen dan zijn er diverse websites waarop je terecht kunt. http://www.1april.net/ is er daar één van. Het is heel verleidelijk om mijn kinderen voor het lapje te houden morgen. Ik ga daar eens rustig op brainstormen. Gaan jullie dat ook doen?

Veel plezier morgen met 1 april. Dat jullie leuke grappen mogen uithalen en dat jullie zelf ook menig keer de pisang mogen zijn.

Hup naar zomertijd

28 maart 2015

Heel vroeger werd de klok flexibel aangepast. Een dag voor de Romeinen begon bij zonsopgang en eindigde bij zonsondergang. Een dag had 12 uren. In de zomer waren de uren dus korter als in de winter. Gelukkig was dat in Italië en niet op de noord of zuidpool.

Pas in de middeleeuwen kregen uren minuten en was de lengte van een uur vastgesteld. Toch werd toen de tijd niet aangepast zoals we die nu kennen; Zomertijd en wintertijd. De eerste persoon die ooit een voorstel deed was de Nieuw-Zeelander George Vernon Hudson in 1895. Hij  wilde de tijd aanpassen aan het ritme van de mens in plaats van omgekeerd. Hij wilde daarom de klok ’s zomers twee uur vooruit zetten. Godzijdank dat dat voorstel nooit van de grond is gekomen. Ik heb al zo’n moeite met dat ene uur van de zomertijd.

De Engelsman William Willett kwam in zijn Waste of Daylight (Verspilling van daglicht) uit 1907 met eenzelfde voorstel, maar hij was niet bij machte om het van de Britse regering gedaan te krijgen, ondanks steun van een aanzienlijke groep parlementsleden. Waarschijnlijk is het iets Engels ofzo die twee uur. Maar gelukkig ook deze ging niet door. Ik werd nieuwsgierig, want we zitten inmiddels in 1900 en nog geen zomer en wintertijd. Wanneer dan wel.

Dankzij Wikipedia kwam ik op het antwoord en eigenlijk verbaasde het me niks. Een oorlog. Veel veranderingen zijn veroorzaakt of mede dankzij oorlogen. Niet alleen technologie, maar dus ook de zomertijd en wintertijd.

De eerste praktische toepassing van zomertijd was door de Duitse regering gedurende de Eerste Wereldoorlog, tussen 30 april 1916 en 1 oktober 1916. Kort daarop volgde ook het Verenigd Koninkrijk, voor het eerst van 21 mei 1916 tot 1 oktober 1916. Vervolgens voerde het Congres van de Verenigde Staten op 19 maart 1918 verschillende tijdzones in (die al sinds 1883 bij de spoorwegen in gebruik waren) en maakte de zomertijd officieel (in werking tredend op 31 maart) voor de rest van de Eerste Wereldoorlog.

Tussen beide wereldoorlogen en ook in de Tweede Wereldoorlog was in verschillende Europese landen de zomertijd in gebruik.

De oliecrisis van 1973, die tot een golf van energiebesparende maatregelen leidde, was voor veel Europese landen aanleiding om opnieuw de zomertijd in te voeren. Spanje en Albanië begonnen hier in 1974 mee. In 1975 volgden Griekenland en Cyprus. Frankrijk volgde in 1976, Nederland, België, Luxemburg, Portugal en Polen in 1977, Tsjecho-Slowakije, Bulgarije en Roemenië in 1979. De Bondsrepubliek wachtte nog tot 1980, totdat hierover een afspraak met de DDR was gemaakt. Ook Oostenrijk, Denemarken, Hongarije, Noorwegen en Zweden sloten zich toen aan. In 1981 volgden de Sovjet-Unie, Zwitserland, Finland en Liechtenstein, en in 1983 Joegoslavië. In 1985 sloot Andorra zich aan, als laatste land in Europa.

Voor veel mensen is het net zoals bij mij, dat ze erg veel moeite hebben met de zomertijd. Dit komt omdat in West-Europa de klok normaal gesproken al voor loopt op de zonnetijd (in de Benelux circa 35 minuten). Gedurende de zomertijd wordt dit nog een uur meer. Toch verzetten de inwoners van ongeveer 70 landen twee keer per jaar hun klok. Maar wat houd dat in voor de natuur. De planten, bloemen, beestjes en de bijtjes.

Dieren kunnen geen klok kijken dus zij passen zich niet aan aan zomertijd en wintertijd. De dieren die afhankelijk zijn van mensen zullen zich uiteindelijk aanpassen. Planten, bloemen en bomen passen zich ook niet aan, maar in de tuinbouw geeft het ook problemen. Immers planten hebben als de zon het hoogst staat meer water nodig. Door het verzetten van de klok is dit in de zomer niet meer tussen 12:00 en 13:00 maar een uur later. Kwekers en verzorgers van planten moeten hier gedurende de zomertijd rekening mee houden. In de tuinbouw wordt de regelapparatuur in de zomermaanden hierop aangepast, zodat de klimaatstrategie voor het gewas niet verandert.

Eigenlijk zou ik dus willen pleiten om de zomer en wintertijd af te schaffen. Laat mij gewoon lekker dat uurtje langer slapen morgen. Want voor mij hoeft dat gedoe allemaal niet. 😉

 

Kijk ook eens op http://www.kalender-365.nl/zomertijd_en_wintertijd.html

Het Pentagram

29 augustus 2013

 

Ik kwam binnen in haar huis. Het voelde warm aan. Overal stonden er poezen en toen viel mijn blik op een bekend teken. Ik keek haar aan en ze knikte even. Ik kon mijn nieuwsgierigheid bijna niet bedwingen, maar ging toch zitten en keek haar weer aan. Ze voelde het, dat wist ik zeker. En toen begon ze te vertellen.

 

Erfheks

“Ik heb een geboren heks zei ze. Jaren lang heb ik er niks mee gedaan, maar ik kon het niet langer negeren. Ik ben zoals ze zeggen een erfheks. Ik heb alles geleerd van mijn opa.” Ik zit op het puntje van mijn stoel. Ik ken het pentagram vanuit de geschiedenis.
Het pentagram is oorspronkelijk een heidens, voor-christelijk symbool. Wiskunde of mathematica was in de middeleeuwen één van de zeven verboden kunsten. Door zijn band met de wiskunde werd het pentagram daarom een negatief symbool. Door sommige mensen wordt dit teken daarom ook wel gezien als het teken van Satan (de duivel) en het komt ook veel voor in Wicca-kringen. Het pentagram zou verworden zijn tot duivels symbool door Constantijn de Grote om “heidenen” te bekeren tot het christendom.

Halverwege de 19de eeuw is hierin onderscheid gemaakt: met de punt omhoog zou goed zijn, gericht naar de hemel. Met de punt omlaag: naar de duivel. De kracht van dit symbool komt tot uiting dat het in principe beide oriëntaties in zich heeft. In de vijf kruispunten van de ster past een kleinere ster die precies omgekeerd georiënteerd is. Zodoende draagt het goede het kwade in zich en omgekeerd tot in oneindigheid.
Mijn gedachten nemen een loopje met me en ik denk aan een van de vrouwen die ik bewonder uit de geschiedenis Jeanne d’Arc die op de brandstapel eindigde omdat ze een heks zou zijn. Alles geïnitieerd door de kardinaal. Hij was bang dat Jeanne d’Arc meer macht zou krijgen en meer gehoord zou worden als hij en zei en “bewees” dat Jeanne een heks was.
De thee komt eraan en ze gaat weer zitten.

Heksen

Hekserij is al eeuwen oud. Er zijn bronnen gevonden waarin gesproken werd van gebruiken en rituelen uit de Romeinse tijd en er zijn zelfs verwijzingen naar de oertijd. De mensen hielden vroeger heel erg vast aan hun volksgebruiken en men wist niet beter of dat werd altijd al gedaan.
Tegenwoordig is er door vele onderzoekers vastgesteld dat al deze volksgebruiken terug te voeren zijn naar Keltische en Germaanse stammen die een Natuurreligie aanhingen waarop de tegenwoordige Wicca, Hekserij en Paganisme is gebaseerd.

“Jij hebt last van je darmen he. Ik heb daarom een appel kaneel thee genomen. Hier een bakje walnoten.” Ik ben verbaasd en eigenlijk ook niet. Ik vind haar heerlijk direct. Daar houd ik wel van. “Heksen stellen zichzelf open voor energieën om zich heen. Zij zijn daardoor vaak wat gevoeliger voor dingen als andermans gevoelens etc. en worden daarom ook wel eens als paranormaal begaafd gezien. Als je wil kan ik wel een keer een kaartje voor je draaien?”

“Wat houd heks zijn nou in?” vraag ik. En ze gaat door; “Heksen zijn niet alleen vrouwen. Een mannelijke heks heet ook gewoon heks en geen magier of Druïden (Druïden hebben zeker verwantschap, maar daarover later meer). Heksen zijn verder van alle leeftijden en komen uit alle lagen van de bevolking. Soms zijn ze herkenbaar, aan bijvoorbeeld hun pentagram, maar vaak ook niet.
Je hebt heksen en Wicca’s (of Wiccans). Beiden lijken veel op elkaar, maar zijn niet precies hetzelfde. Hekserij is meer een levenswijze en is Wicca meer een religie, met de daarbij behorende dogma’s.”

Ik snap er nog steeds weinig van en dus gaat ze door: Weet je waar het Pentagram voor staat? Ik kom niet verder als geest, aarde, water. Ze vult ze aan met vuur en lucht. “De vijf elementen. De cirkel verbind je en beschermt je. belangrijkste vieringen zijn de 8 Sabbats of feesten van het Keltisch Jaarwiel. Beginnend bij het nieuwjaar: dat Samhain is genaamd(ook bekend als Halloween). 4 Van deze feesten markeren standen van de zon ( 2 zonnewenden en 2 equinoxen) en 4 Keltische feesten die draaien om vruchtbaarheid, groei, oogst en dood van het (boeren) land. Het zijn feesten om dankbaarheid, groei, goede oogst te vragen aan de goden en om diezelfde cycli in je eigen leven te herkennen en te vieren. Maanfeesten of Esbats hebben hun eigen betekenissen. Er zijn 12 of 13 manen per jaar. Elke maan heeft een eigen naam en betekenis. De verschillende fasen van de maan staan voor de drievoudige godin: Maagd, moeder en oude vrouw.”

Het fascineert me enorm. Ik ga naar huis en heb een glimlach op mijn gezicht. Ik vind het spannend en leuk. Die had ik nog niet in mijn vriendenkring. Een heks! Of misschien toch …..

Op mijn werk startte ik regelmatig mijn bezem dan ging de goeie heks weer van het Oosten naar het Zuiden. En nam alle wijsheid mee naar huis Hihihihihihi (heksenlach)

Anastasia

14 september 2013

Nee niet die zangeres, maar Anastasia Nikolajevna Romanova. Mijn oudste vroeg vanmorgen, “Mam! Mogen wij die film zien met dat mooie meisje in Parijs en die enge man met de baard?” “Je bedoeld Anastasia?” Ja mam met Rasputin die!” En Boney-M Ra-Ra-Rasputin schiet door mijn hoofd.

Rasputin

“RA RA RASPUTIN
Lover of the Russian queen
There was a cat that really was gone
RA RA RASPUTIN
Russia’s greatest love machine
It was a shame how he carried on”

Door veel mensen werd inderdaad gedacht dat die enge man Rasputin een minnaar was van de Rusische grootvorstin. Niets was minder waar. Rasputin was een gebedsgenezer en daaro de grootvorst en grootvorstin ingehuurd om hun enigste zoon en erfgenaam te genezen van hemofilie. Bijna niemand buiten het gezin wist dat Aleksej daar aan leed. Zelfs familie niet. Rasputin werd vermoord door twee neven van grootvorst Nicolais. De reputatie van de van origine Duitse grootvorstin zakte naar een dieptepunt.

Ook al is geschiedenis geschreven en zijn er soms vele onderzoeken geweest waarmee het een en ander is bewezen, worden geruchtenstromen toch niet ontkracht. Zo ook die van hun jongste dochter niet. Anastasia.

Gevangen

Bloedige zondag was een bloedbad op 9 januari 1905 (22 januari volgens de huidige, Gregoriaanse kalender) in St. Petersburg Rusland op ongewapende demonstranten die een petitie wilde aanbieden aan de tsaar Nicolaas II. Het bloedbad was het begin van de Revolutie van 1905. De Rusische Garde sloeg elke opstand neer maar niet op 24 februari 1917. Soldaten keerde zich tegen hun officieren en deden mee. Twee weken later deed Tsaar Nicolais afstand van de troon. De nieuwe regering van Rusland nam Nicolaas, Alexandra en hun kinderen gevangen. Ze kregen in eerste instantie ‘huisarrest’ in hun paleis in Tsarskoje Selo, maar werden daarna overgebracht naar het kleine stadje Tobolsk in Siberië. Daar heeft het gezin erg lang gevangengezeten. Toen in november 1917 de bolsjewieken aan de macht kwamen, werd besloten dat de tsaar en zijn gezin weg moesten uit Tobolsk. Alexej was echter ziek geworden, waardoor ze niet allemaal weg konden. Alexandra, Maria en enkele bedienden zouden de tsaar vergezellen, terwijl Anastasia en de andere grootvorstinnen met hun broertje en enkele andere bedienden achter zouden blijven.

Anastasia

In de nacht van 16 op 17 juni 1918 werd de gehele familie geëxecuteerd. Omdat niet iedereen meteen dood was volgde nog een executieronde. Diegene die dat nog overleefde werd met bajonet omgebracht. Niemand heeft dat overleefd. Maar waarom dan de verhalen van Anastasia. Dat ze nog zou leven. De verklaring is dat de lichamen meerdere malen zijn verplaatst om ze op te ruimen. Deels verbrand maar niet allemaal bij elkaar.

“In het begin van de jaren negentig, na de val van de Sovjet-Unie, ging men aan de hand van een geheim rapport van Joerovski op zoek naar de lichamen van de tsaar en zijn gezin. Er werden slechts negen lijken gevonden terwijl het gezin uit 11 bestond. Om te achterhalen wie er ontbraken, werden er twee onderzoeken gehouden. Het eerste onderzoek onder leiding van dokter Abramov (een Russisch geleerde) wees uit dat grootvorstin Maria en tsarevitsj Aleksej ontbraken, maar in het tweede onderzoek kwam de Amerikaanse onderzoeker William Maples tot de conclusie dat de lichamen van Anastasia en Aleksej ontbraken. Wel waren de twee onderzoekers het erover eens dat niemand de executie kon hebben overleefd en dat de twee vermiste skeletten waarschijnlijk waren verbrand.

De lichamen werden in 1998 bijgezet in de crypte van de keizerlijke familie in de St. Petrus en Pauluskathedraal in Sint-Petersburg, tachtig jaar na de executie. Op 14 augustus 2000 werden enkele leden van de Romanov-familie door de Russisch-orthodoxe Kerk gecanoniseerd, waaronder tsaar Nicolaas en zijn gezin: zij werden tot strastoterptsy verklaard. De Russisch-orthodoxe Kerk in het Buitenland had dit in 1978 al gedaan. Haar feestdag is op 4 juli.

De mogelijke ontsnapping van de twee vermiste kinderen van de tsaar werd al gauw na het vinden van menselijke restanten in een graf vlakbij het graf van de Romanovs in augustus 2007 weerlegd. In januari 2008 wisten Engelse onderzoekers te vertellen dat het om een jongen van ongeveer 13 jaar en een meisje van ongeveer 18 jaar ging. Op 30 april 2008 bevestigden Russische onderzoekers dat het inderdaad om de restanten van Aleksej en een van zijn zussen Anastasia of Maria, die op het moment van de executie 17 en 19 jaar oud waren, ging. De botten van de twee waren verbrand en met hen in het graf werden ook potscherven, resten zwavelzuur, een metalen strook van een houten kist en meerdere kogels van verschillende wapens gevonden. Ook werd er in het graf een stukje blauw-wit gestreepte stof gevonden. Aleksej droeg vaak een blauw-wit gestreept onderhemd.

Hoewel beide onderzoekers van mening waren dat niemand de executie kon hebben overleefd, kwam er een geruchtenstroom op gang over de ontbrekende lichamen. Veel Russen geloofden, en hoopten, dat de tsarevitsj en één van zijn zussen nog leefden. Zij dachten dat het Maria was, die de vuursalvo’s had overleefd, al nam men in de Westerse wereld aan dat Anastasia nog leefde. Met als gevolg dat een groot aantal Maria’s, Anastasia’s en Aleksejs opdoken. De bekendste vrouw die zich voor grootvorstin Anastasia uitgaf, is waarschijnlijk Anna Anderson: zij hield maar liefst zestig jaar lang vol dat zij Anastasia was. Andere, minder bekende, vrouwen waren Eugenia Smith en Magdalen Veres.”

Dromen

Ach als kind droomde ik zelf wel eens een verloren prinsesje te zijn. Dan kijk ik naar mijn meiden en ook zij spelen graag prinsesje. Het verhaal van 20th Century Fox zou zo mooi zijn geweest. Een goed einde hopt iedereen toch op. Helaas het echte verhaal is niet leuk. Misschien dat ik Anastasia daarom wel zoon leuke film vind. Een ongecompliceerd happy ending!

Like lady Godiva

23 februari 2015

In “don’t stop me now” van Queen komt het volgende stukje voor:

I’m a shooting star leaping through the skies
Like a tiger defying the laws of gravity
I’m a racing car passing by like Lady Godiva
I’m gonna go go go
There’s no stopping me

Laat ik nou net een fan zijn van legendes. Ik wilde weten wie Lady Godiva is. En wat moet ik me voorstellen bij dat nummer. Nou het antwoord is in deze tijd van het jaar best koud. De onverbloemde geschiedenis van Lady Godiva is best interessant. Een vrouw die naakt op een paard door het Engelse Coventry rijd om zo haar man Leofric, graaf van Mercia en heer van Coventry aldaar te dwingen de belasting te verlagen.

Er zijn echter een aantal versies met betrekking tot het naakt. Ze zou zonder sieraden op het paard zitten. De adel droeg sieraden en daarmee was ze dus naakt in diens ogen. Een andere versie is dat ze geen zadel droeg en daarmee naakt op het paard zitten. Als we de kunstenaren moeten geloven, dan reed ze in haar blote niksie op haar paard door de straten van Coventry. Zij leefde van ca. 980 – 1067.

Soms is het dan ook leuk om in die geschiedenis te duiken omdat je dan ook het ontstaan van gezegden, uitdrukkingen en woorden vind. Namelijk terwijl Lady Godiva door de straten reed moesten alle ramen dicht en mocht er niemand kijken. Natuurlijk was er een iemand die zich daar niet helemaal aan hield. Hij had een gat in zijn luiken gemaakt en gluurde er doorheen. Zijn naam was Tom en hij was kleermaker van beroep. Hij is in Engeland bekend geworden als Peeping Tom en zou voor zijn daad met blindheid zijn gestraft. In Engeland is tegenwoordig Peeping Tom een synoniem voor gluurder of voyeur.

Queen is overigens niet uniek in het benoemen of zingen over Lady Godiva. Ook BoneyM, het Engelse zangduo Peter & Gordon, The Velvet Underground en Dr Hook deden dat ook. En wie de serie Charmed volgde (zo jammer dat die gestopt is) die herinnert zich nog vast de aflevering die aan Lady Godiva besteed werd.

Zeker is dat begin 11e eeuw een dame met de naam Godiva leefde. Bewijs hiervoor is te vinden in diverse oude geschriften, zoals het Stow charter, het Spalding charter en het Domesday Book. De spelling van de naam varieert overigens sterk. Godgifu is dan ook een van de andere spellingen van de naam. Volgens de kronieken van Ely, het Liber Eliensis (eind 12e eeuw) was zij weduwe toen Leofric haar in 1040 trouwde. Ze gaf veel aan kloosters en was een gelovig vrouw. Dat maakt in mijn optiek haar daad uniek. Ik ga er nog steeds van uit dat ze daadwerkelijk in evakostuum op haar paard door de straten Coventry reed. Overigens na het sterven van haar man was Lady Godiva tot aan dat zij stierf de enige vrouw die aangemerkt stond als landeigenaar.